οἷς οὓς d and Paris. 456. δέ κεν εὐμειδής τε καὶ ἵλαος αὐγάσσηαι,κείνοις εὖ μὲν ἄρουρα φέρει στάχυν, εὖ δὲ γενέθλη τετραπόδων, εὖ δʼ ὄλβος ἀέξεται· οὐδʼ ἐπὶ σῆμαἔρχονται πλὴν εὖτε πολυχρόνιόν τι φέρωσιν·οὐδὲ διχοστασίη τρώει γένος, ἥ τε καὶ εὖ περοἴκους ἑστηῶτας ἐσίνατο· ταὶ δὲ θυωρὸνεἰνάτερες γαλόῳ τε μίαν περὶ δίφρα τίθενται. πότνια, τῶν εἴη μὲν ἐμοὶ φίλος ὅστις ἀληθής,εἴην δʼ αὐτός, ἄνασσα, μέλοι δέ μοι αἰὲν ἀοιδή·τῇ ἔνι μὲν Λητοῦς γάμος ἔσσεται, ἐν δὲ σὺ πολλή,ἐν δὲ καὶ Ἀπόλλων, ἐν δʼ οἵ σεο πάντες ἄεθλοι,ἐν δὲ κύνες καὶ τόξα καὶ ἄντυγες, αἵ τέ σε ῥεῖα θηητὴν φορέουσιν, ὅτʼ ἐς Διὸς οἶκον ἐλαύνεις.ἔνθα τοι ἀντιόωντες ἐνὶ προμολῇσι δέχονταιὅπλα μὲν Ἑρμείης Ἀκακήσιος, αὐτὰρ Ἀπόλλωνθηρίον ὅττι φέρῃσθα· πάροιθέ γέ, γε Blomf.; δέ. πρίν περ ἱκέσθαικαρτερὸν Ἀλκεΐδην· νῦν δʼ οὐκέτι τοῦτον ἄεθλον Φοῖβος ἔχει, τοῖος γὰρ ἀεὶ Τιρύνθιος ἄκμωνἕστηκε πρὸ πυλέων ποτιδέγμενος, εἴ τι φέρουσανεῖαι πῖον ἔδεσμα· θεοὶ δʼ ἐπὶ πάντες ἐκείνῳἄλληκτον γελόωσι, μάλιστα δὲ πενθερὴ αὐτή,ταῦρον ὅτʼ ἐκ δίφροιο μάλα μέγαν ἢ ὅ γε ὅ γε d; ὅτε. χλούνην κάπρον ὀπισθιδίοιο φέροι ποδὸς ἀσπαίροντα·κερδαλέῳ μύθῳ σε, θεή, μάλα τῷδε πινύσκειβάλλε κακοὺς ἐπὶ θῆρας, ἵνα θνητοί σε βοηθὸνὡς ἐμὲ κικλήσκωσιν. κικλήσκωσιν F and Voss. 59; -ουσιν AE. ἔα πρόκας ἠδὲ λαγωοὺςοὔρεα βόσκεσθαι· τί δέ κεν τί κεν. πρόκες ἠδὲ λαγωοὶ ῥέξειαν; σύες ἔργα, σύες φυτὰ λυμαίνονται.