Ἄρτεμιν (οὐ γὰρ ἐλαφρὸν ἀειδόντεσσι λαθέσθαι)ὑμνέομεν, τῇ τόξα λαγωβολίαι τε μέλονταικαὶ χορὸς ἀμφιλαφὴς καὶ ἐν οὔρεσιν ἑψιάασθαι,ἄρχμενοι, ἄρχμενοι Blomfield, cf. fr. 9 b and now iii. 1. 56, Herodian i. p. 471, ii. p. 190 and p. 252 Lentz; ἀρχόμενοι or ἀρχόμενος MSS. ὡς ὅτε πατρὸς ἐφεζομένη γονάτεσσιπαῖς ἔτι κουρίζουσα τάδε προσέειπε γονῆα δός μοι παρθενίην αἰώνιον, ἄππα, φυλάσσειν,καὶ πολυωνυμίην, ἵνα μή μοι Φοῖβος ἐρίζῃ.δὸς δʼ ἰοὺς καὶ τόξα—;ἔα, πάτερ, οὔ σε Φαρέτρηνοὐδʼ αἰτέω μέγα τόξον· ἐμοὶ Κύκλωπες ὀιστοὺςαὐτίκα τεχνήσονται, ἐμοὶ δʼ εὐκαμπὲς ἄεμμα· ἀλλὰ φαεσφορίην τε καὶ ἐς γόνυ μέχρι χιτῶναζώννυσθαι λεγνωτόν, ἵνʼ ἄγρια θηρία καίνω.δὸς δέ μοι ἑξήκοντα χορίτιδας Ὠκεανίνας,πάσας εἰνέτεας, πάσας ἔτι παῖδας ἀμίτρους.δὸς δέ μοι ἀμφιπόλους Ἀμνισίδας εἴκοσι νύμφας, αἵ τέ μοι ἐνδρομίδας τε καὶ ὁππότε μηκέτι λύγκαςμήτʼ ἐλάφους βάλλοιμι, θοοὺς κύνας εὖ κομέοιεν,δὸς δέ μοι οὔρεα πάντα· πόλιν δέ μοι ἥντινα νεῖμονἥντινα λῇς· σπαρνὸν γὰρ ὅτʼ Ἄρτεμις ἄστυ κάτεισιν·οὔρεσιν οἰκήσω, πόλεσιν δʼ ἐπιμείξομαι ἀνδρῶν μοῦνον ὅτʼ ἐξείῃσιν ὑπʼ ὠδίνεσσι γυναῖκεςτειρόμεναι καλέουσι βοηθόον, ᾗσί με Μοῖραιγεινομένην τὸ πρῶτον ἐπεκλήρωσαν ἀρήγειν,ὅττι με καὶ τίκτουσα καὶ οὐκ ἤλγησε φέρουσαμήτηρ, ἀλλʼ ἀμογητὶ φίλων ἀπεθήκατο γυίων.ὣς ἡ παῖς εἰποῦσα γενειάδος ἤθελε πατρὸςἅψασθαι, πολλὰς δὲ μάτην ἐτανὐσσατο χεῖρας,μέχρις ἵνα ψαύσειε. πατὴρ δʼ ἐπένευσε γελάσσας,φῆ δὲ καταρρέζων ὅτε μοι τοιαῦτα θέαιναιτίκτοιεν, τυτθόν κεν ἐγὼ ζηλήμονος Ἥρης