Δελφός τοι πρώτιστον ἐφύμνιον εὕρετο λαός, ἦμος ἑκηβολίην χρυσέων ἐπεδείκνυσο τόξων. Πυθώ τοι κατιόντι συνήντετο δαιμόνιος θήρ, αἰνὸς ὄφις. τὸν μὲν σὺ κατήναρες ἄλλον ἐπʼ ἄλλωι βάλλων ὠκὺν ὀιστόν, ἐπηύτησε δὲ λαός, ἱὴ ἱὴ παιῆον, ἵει βέλος, εὐθύ σε μήτηρ γείνατʼ ἀοσσητῆρα · τὸ δʼ ἐξέτι κεῖθεν ἀείδηι. ὁ Φθόνος Ἀπόλλωνος ἐπʼ οὔατα λάθριος εἶπεν