καὶ ἐρεῖς αὐτῷ
Φίλαξαι τοῦ ἡσυχάσαι καὶ μὴ φοβοῦ, μηδέ ἡ ψυχὴ σου ἀσθενείτω
ἀπὸ τῶν δύο ξύλων τῶν δαλῶν τῶν καπνιζομένων τούτων· ὅταν
γὰρ ἀργὴ τοῦ θυμοῦ μου γένηται, πάλιν ἰάσομαι.