[251] Arist. Metaph. M9. 1068a 16 χαλεπὸν δ’έκ μὴ καλῶς ἐχόντων λέγεν καλῶς κατ’ Ἐπίχαρμσν· ἀρτίως τε γὰρ λέλεκται καὶ εὐθέως φαίνεται οὐ καλῶς ἔχον. [252] Metaph. Γ5. 1010a 5. S. 11A 15 (S. 44, 16). [253] Athen. VII 308c 10 τὰ πρὸ τοῦ δύ’ ἄνδρες ἔλεγον, εἶς ἐγὼν ἀποχρέω. [258] Stob. III 37, 18 H. Vgl. 12 Β 119 ὁ τρόπος ἀνθρώποισι δαίμων ἀγαθός, οἷς δὲ καὶ κακός. [261] Anecd. Boiss. I 125. ἐφόδιον θνατοῖς μέγιστόν ἐστιν εὐσεβὴς βίος.