Τρία εἰσὶ τὰ ῥυθμιζόμενα, λέξις, μέλος,
κίνησις σωματική, ὥστε διαιρήσει τὸν χρόνον ἡ μὲν
λέξις τοῖς αὐτῆς μέρεσιν, οἶον γράμμασι καὶ συλλαβαῖς
 καὶ ῥήμασι καὶ πᾶσι τοῖς τοιούτοις· τὸ δὲ μέλος τοῖς
ἑαυτοῦ φθόγγοις τε καὶ διαστήμασιν· ἡ δὲ κίνησις
σημείοις τε καὶ σχήμασι καὶ εἴ τι τοιοῦτόν ἐστι κινήσεως
μέρος. περὶ τούτοις ἐστὶν ὁ ῥυθμός. 2 pro δς (δίεσις) habet διείς quinquies supra ipsos
	numeros scriptum. 4 ἡμιτ.] ο ⁄ τ ≀ bis N. deinde ο ⁄ τ (τόνος) ut
supra. 2—5 ne haec quidem figura suo loco picta est, sed
habet post lin. 6 et post alias figuras. 6 haec (ὁρισμένα) 
alia manu (fortasse Vallae) addita, habet P. 9 οβ]
ξβ N. haec N in mg. prope § 24 12 Haec e Vincent p. 242
deprompsit Westphal Fragmente u. Lehrsätze p. 78, Metrik I 2 
append. p. 44. concinunt cum Aristox. rhythm, § 9 (p. 278.
13 διαιρέσει P. 14 τοῖς in ras. αὐτῆς N. αὐτοῖς P. Proclus ad Timaeum p. 195. propius ad hunc locum accedit
ArQu. III 1 p. 114, qui et inter 32 — 36 mediam rationem
quaerit. Ὁ δὲ αὐτὸς ῥυθμὸς οὔτε περὶ γραμμάτων
οὔτε περὶ συλλαβῶν ποιεῖται τὸν λόγον, ἀλλὰ περὶ
τῶν χρύνων, τὰ μὲν ἐκτείνειν κελεύων, τὰ δὲ συνάγειν,
τοὺς δὲ ἴσους ποεῖν ἀλλήλοις. καὶ τοῦτο ποιεῖ
μενόντων τῶν συλλαβῶν καὶ τῶν γραμμάτων.