Ὡρισμένοι
δέ εἰσι τῶν ποδῶν οἱ μὲν λόγῳ τινί, οἱ δὲ ἀλογίᾳ
κειμένῃ μεταξὺ δύο λόγων γνωρίμων, ὥστε εἶναι
 φανερὸν ἐκ τούτων, ὅτι ὁ ποὺς λόγος τίς ἐστιν ἐν
χρόνοις κείμενος ἢ ἀλογία ἐν χρόνοις κειμένη εἰρημένον
ἀφορισμὸν ἔχουσα. — Τῶν δὲ χρόνων
 1 πρεπόντων] melius ἢ τέχνη πρεπόντων Anonymus
II 29, p. 46. 15 ὁ om. N. 16 ἀλογία δὲ NP. 
 § 6. Φωνὴν κεκλασμένην invenis apud Porphyrium in
comm. ad Ptol. harm. p. 262: τὴν μέντοι διαστηματικὴν
 sc. κίνησιν καλεῖν εἴωθεν ὁ Ἀριστόξενος τὴν ὀρθότητα μὴ
σώζουσαν, κεκλάσθαι . . . διὸ καὶ τὸ μέλος ἀποδιδόασι κλάσιν
φωνῆς. ὥσπερ καὶ ἐπὶ τῶν ἔξωθεν οἷον ξύλων ἢ δένδρων, τὰ
μὲν ἰθυτενῆ ὀρθὰ διαμένοντα συνεχῆ πως θεωρεῖται, τὰ δὲ ὑπʼ
ἀνέμου ἢ τινος ἄλλης βίας παθόντα κλασθέντα πίπτει, οὕτω καὶ
ἡ φωνὴ ἐν συνεχείᾳ μὲν διαμένουσα ὀρθή τις εἶναι καὶ ἄκλα-
στος νομίζεται, λυγισθεῖσα δὲ καὶ πεσοῦσα μελῳδικὴ γίγνεται.
§ 7. cf. Cleonidis initium et harmonices primam definitionem
apud Porphyrium l. l. p. 191. Merquard ad Aristx. p. 194. 
 § 9. Haec e Par. 3027 fol. 31 edidit Vincent p. 244. hunc
secutus est Westphal Fragmente u. Lehrsätze de Rhythmiker 
(1861) p. 78, idem Metrik de Griechen I 2 in appendice p. 44. 

 
εἰσὶν οἱ μὲν εὔρυθμοι, οἱ δὲ ῥυθμοειδεῖς, οἱ δὲ
ἄρρυθμοι. Εὔρυθμοι μὲν οἱ διαφυλάττοντες ἀκριβῶς
τὴν πρὸς ἀλλήλοις εὔρυθμον τάξιν· ῥυθμοειδεῖς δὲ οἱ
τὴν μὲν εἰρημένην ἀκρίβειαν μὴ σφόδρα ἔχοντες,
φαίνοντες δὲ ὅμως ῥυθμοῦ τινος εἶδος· ἄρρυθμοι δὲ
οἱ πάντη καὶ πάντως ἄγνωστον ἔχοντες πρὸς ἀλλήλοις
σύνθεσιν. —