οἵ τε m 22 πλανώμενοι καὶ ἑῷοι μόνον ἀπὸ μὲν τῆς ἀνατολῆς μέχρι τοῦ πρώτου στηριγμοῦ μᾶλλόν εἰσιν ὑγραντικοί, ἀπὸ δὲ τοῦ πρώτου στηριγμοῦ μέχρι τῆς ἀκρονύκτου μᾶλλον θερμαντικοί, ἀπὸ δὲ τῆς ἀκρονύκτου μέχρι τοῦ δευτέρου στηριγμοῦ μᾶλλον ξηραντικοί, ἀπὸ δὲ τοῦ δευτέρου στηριγμοῦ μέχρι δύσεως μᾶλλον ψυκτικοί.

δῆλον δέ ἐστιν c 6v ὅτι καὶ ἀλλήλοις συγκιρνάμενοι παμπληθεῖς διαφορὰς ποιοτήτων εἰς τὸ περιέχον ἡμᾶς ἀπεργάζονται, κατακραρούσης μὲν ὡς ἐπίπαν τῆς ἰδίας ἑκάστου δυνάμεως, τρεπομένης δὲ κατὰ τὸ ποσὸν ὑπὸ τῆς τῶν συσχηματιζομένων.

Ἑξῆς δὲ ὄντος ἀκολούθου καὶ τὰς τῶν ἀπλανῶν ἀστέρων φύσεις κατὰ τὸ ἰδίως αὐτῶν ποιητικὸν ἐπιδραμεῖν, ἐκθησόμεθα καὶ τὰς ἐπ’ αὐτῶν τετηρημένας ἰδιοτροπίας κατὰ τὸ ὅμοιον ταῖς τῶν πλανωμένων φύσεσι τὸν ἐμφα- 2 Porphyr. ‘2, CCAG V 4, 184 ad v. 10 (182, 40 Wolf); Paulus Alex. F 3v; CCAG VII 116 8 CCAG VII 119, 8 13 Boll. Abh Sss. 1888. Gundel, Trism. 50ss. 2 ἀνατολῆς VYβ ἀνατολῶν L συνόδου γ 4.5 om. V 7 κρύψεως Procl. τρίψεως Y συνόδου γ 8 πλανώμενοι superi scil. ἑῷοι μόνον βγ ἑωμένω Y ἑῷοι VL 10 ἀκρονύχου βγ (etia-m infra) 10.11 μᾶλλον—ἀκρονύκτου om. V 12 τοῦ δευτέρου] κέντρου V 13 δύσεως om. V ind.) 14 συγκιρνάμενοι VY (-καρ-): συγκιρνώμενοι βγ VY παμπόλλους βγ 17 τῆς om. V 19 ὄντος ἀκολούθου βγ ὄντος VLY δέοντος propos. Kroll καὶ] καὶ τοῦ γ ἀστέρων VLγ om. Υβ 20 ποιητικὴν V ἐνεργητικόν I. νισμὸν ποιούμενοι· καὶ πρῶτον τῶν περὶ αὐτὸν τὸν διὰ μέσων κύκλον ἐχόντων τὰς μορφώσεις.