Χρόα δέ ἐστι γένους εἰδικὴ διαίρεσις. χρόαι δέ εἰσιν αἱ ῥηταὶ καὶ γνώριμοι ἕξ, ἁρμονίας μία, χρώματος τρεῖς, διατόνου δύο. Ἡ μὲν οὖν τῆς ἁρμονίας τῇ αὐτοῦ τοῦ γένους διαιρέσει κέχρηται· μελῳδεῖται γὰρ κατὰ δίεσιν καὶ δίεσιν τὴν ἴσην καὶ δίτονον. Τῶν δὲ χρωματικῶν διαιρέσεων βαρυτάτη μέν ἐστιν ἡ τοῦ μαλακοῦ χρώματος χρόα, μελῳδεῖται δὲ κατὰ δίεσιν τριτημόριον τόνου καὶ δίεσιν τὴν ἴσην καὶ τὸ ἴσον τόνῳ καὶ τῷ ἡμίσει καὶ τρίτῳ. τὸ δὲ ἡμιόλιον 1 ἑτέρου VNWB , et mg. L, ὀξυτέρου M4L, add. τόνου W. τετραχόρδων WL. 2 δί///τονον M. καὶ om. W. 3 ἐστι] ἤ W. μὲν] μέση L. δίεσιν ἀπὸ om. W, qui pergit τοῦ βαρυτέρου τὸ τῶν τετραχόρδων περιεχόντων δίτονον ἀπέχουσα, ὀξυτάτη δὲ ἡ τόνον ἀπέχουσα ἀπὸ τῶν τετραχόρδων περιεχόντων. 4 τετραχόρδων L. 5 ἡ om. B. ad lin. 6 ascribit M scho- lion fere hoc: μία δὲ καὶ χρ(όα ?) ἁρμονία καλεῖται παρὰ (τὸ) πυ(κνὸν) καὶ (τό τῆς) διὰ τεσσάρων· συμφωνί(ας ἐλλεῖπον ?) an παρὰ τῶν Πυ(θαγορείων)? VN om. 6 ἡ γένους W. χροιαί B, in M prius ι erasum. 7 ἁρμονίας] ἡ τοῦ ἐναρ- μονίου γένους supra M 9 αὐτοῦ M1, αὐτῇ WBM3L. 10 διαιρέσει N B, διαθέσει W, διαιρ. τῇ αὐτῇ M1 L, δ. καὶ αὐτὴ M4Bry. pos primam δίεσιν add. τὸ τεταρτημόριον τόνου M4, τεταρτημόριον N B, om. haec M1WL. 11 καὶ δίεσιν M2, om. M1. τὴν ἴσην om. W. δι///τονον M. 12 Possevini codex addit quae leguntur apud Ar Qu. p. 14, 32 δίεσις μὲν οὖν ἐκαλεῖτο τὸ μικρότατον κ. τ. λ.— 15, 1. 13 κατὰ δσ.] κατὰ τὴν δσ. M. 14 τριτημ, MB, τὸ τριτημ WVNL. τὸ V NB, videtur om. M, om. L. 15 καὶ M4N2L, om. rel. post τρίτῳ add. ἀσύνθετον διάστημα M4L, W autem inde a 14 τριτημόριον τόνου haec Cum cap 7 cf. Aristox. p. 24 Mb Ar Qu 1, 9 (p. 19,28 M). κατὰ δίεσιν ἡμιόλιον τῆς ἐναρμονίου διέσεως καὶ δίεσιν τὴν ἴσην καὶ ἑπτὰ τεταρτημορίων διέσεων (p. 11) ἀσύνθετον διάστημα. τὸ δὲ τονιαῖον χρῶμα τῇ αὐτῇ τοῦ γένους χρόᾳ κέχρηται· μελῳδεῖται γὰρ κατὰ ἡμιτόνιον καὶ ἡμιτόνιον καὶ τριημιτόνιον. κέκληται δὲ τὰ εἰρημένα χρώματα ἀπὸ τῶν ἐνυπαρχόντων αὐτοῖς πυκνῶν· τό τε γὰρ τονιαῖον ἀπὸ τοῦ ἐνυπάρχοντος αὐτῷ (κατὰ σύνθεσιν) τόνου, καὶ ἡμιόλιον ἀπὸ τῶν habet: καὶ δίεσιν τὴν ἡμίσειαν ἡμιτονίου (recidit in harmoniam) τόνου τριημιτόνιον (an τριτημόριον ref. ad chroma molle?) καὶ τὸ διὰ πέντε καὶ τὴν ἴσην τόνῳ καὶ τὴν τετάρτην (5 sunt dieses sive, 1/4 tonus in molli diatono). τὸ δὲ ἡμιόλιον κτλ. eadem im marg. L. Mon Baroc. 1 κατὰ δίεσιν WBM4L, καὶ δ. V N, om. M1. ἡμιόλιον τῆς ἐναρμ. διέσεως LM4, ἡμιολίου τῆς ἐναρμ. δ. B (ἡμιολίαν Cram. Hamb.) ὁμοιολίαν τῆς ἐ. δ. N, om. M1W et mg. L. 2 τὴν ἴσην om. W et mg. L. καὶ BM4L, om. M1W ἑπτὰ τεταρτ. διέσεων BN, ἑπτὰ διέσεων M1, ζ μὲν ἡμιτονίων W, ἑπτὰ διέσεων τετραμορίων L, ἑ. δ. τεταρτημ. M4. 3 ἀσύν- θετον τὸ διάστ. V, ἀσ. καὶ διάστ. Ν, σύνθετόν ἐστι διάστ. W et mg. L. pergit ὁ τρίτω ὁ τεταρτημορίῳ V, dein τρὶς (τρεῖς B) καὶ ἑπτὰ (καὶ ins. W et mg. L) εἴκοσι καὶ ἕν VN WB et mg. L, in M litura fere 36 litterarum. scholium fuisse apparet eius, qui 41/2 + 41/2 + 21= 30 demonstraret. 4 χρόᾳ κεχρ κέχρ. χρόᾳ WL . 5 κέκληνται WL. 7 ἐνυπ. καὶ αὐτῷ B. 8 αὐτῷ τόνου erasa cernuntur M1, πυκνοῦ W, αὐτῷ κατὰ σύν- θεσιν τόνου NB, αὐτῷ τόνου rep. M1 mg. et supra κατὰ συν- θέσεωος, αὐτῷ κ. συνθέσεως τόνου L. καὶ ἡμιόλιον ἀπὸ τῶν ἐνυπαρχόντων αὐτῷ διέσεων, ἡμιολίων τῶν ἐναρμονίων διέσεων M4 L, καὶ ἡμιόλιον ἀπὸ NB, ἡμιόλιον δέ ἐστι W, ἡμιόλιόν ἐστι V. reliqua omm. Continent partes toni duodecimas: e f g a Genus enarmonium 3 + 3 + 24 Chroma molle 4 + 4 + 22 ᾿᾿ hemiolium 41/2 + 41/2 + 21 tonicum 6 + 6 + 18 Diatonicum molle 6 + 9 + 15 altum 6 + 12 + 12 mi fa sol la. ἐνυπαρχουσῶν αὐτῷ διέσεων, ἡμιολίων τῶν ἐναρμονίων διέσεων, μαλακὸν δὲ τὸ τοῦ ἐλαχίστου πυκνοῦ ὡσαύτως χρῶμα, ἐπειδὴ τὸ ἐν αὐτῷ πυκνὸν ἀνίεταί τε καὶ ἐκλύεται. Τῶν δὲ διατονικῶν διαιρέσεων τὸ μὲν διάτονον μαλακὸν καλεῖται, τὸ δὲ σύντονον. ἡ μὲν οὖν τοῦ μαλακοῦ διατόνου χρόα μελῳδεῖται κατὰ ἡμιτόνιον καὶ τριῶν διέσεων ἀσύνθετον διάστημα καὶ πέντε διέσεων ὁμοίως ἀσύνθετον διάστημα. ἡ δὲ τοῦ συντόνου διατόνου τῇ αὐτῇ τοῦ γένους ἐπικοινωνεῖ διαιρέσει· μελῳδεῖται γὰρ καθʼ ἡμιτόνιον καὶ τόνον καὶ τόνον. Δείκνυνται δὲ καὶ διʼ ἀριθμῶν αἱ χρόαι τὸν τρόπον τοῦτον. ὑποτίθεται γὰρ ὁ τόνος εἰς δώδεκά τινα ἐλάχιστα μόρια διαιρούμενος, ὧν ἕκαστον δωδεκατημύριον τόνου καλεῖται· ἀναλόγως δὲ τῷ τόνῳ καὶ τὰ λοιπὰ διαστήματα, τὸ μὲν γὰρ ἡμιτόνιον εἰς ἕξ δωδε κατημόρια, ἡ δὲ δίεσις ἡ μὲν τεταρτημόριος εἰς τρία, ἡ δὲ τριτημόριος εἰς τέσσαρα, ὅλον δὲ τὸ διὰ τεσσάρων εἰς τριάκοντα. ἡ μὲν οὖν ἁρμονία μελῳδηθήσεται (p. 12) τριῶν δωδεκατημορίων μέγεθος καὶ καὶ κδ, τὸ δὲ μαλακὸν χρῶμα κατὰ δ καὶ δ καὶ κβ, τὸ δὲ ἡμιόλιον χρῶμα κατὰ τέτταρα ἥμισυ καὶ δ?? καί κα, τὸ δὲ τονιαῖον χρῶμα κατὰ Ϛ καὶ Ϛ καὶ ιη, τὸ δὲ μαλακὸν 2 μαλακὸν δὲ τὸ M4L, om. rel. ἐλάχιστον πυκνόν W 3 ὡσαύτως καὶ χ. WL. πυκνὸν χρῶμα ἀν. libb. 4 ἐκ- λύεται NL, ἐκ Μ1, addit λύεται M3, κλύεται B, διατήκεται W 5 τῶν δὲ M2B, καὶ ἐκ τῶν W διάτονον καὶ μ. W. 8 δι- έσεων] διαιρέσεων W καὶ κατὰ π. WL. 11 καθʼ] θ in litura M4, καθὼς V. καὶ τόνον M3, om. M1. 12 καὶ om. W διʼ ἀριθμῶν B, ἀριθμῶ M, ἀριθμῶν VL, ἀριθμῷ W, ἐν ἀριθμῷ N. 15 τόνου τόνος κ. W. 18 τέσ- σαρα] τρία W. διάτονον κατὰ Ϛ καὶ θ καὶ ιε, τὸ δὲ σύντονον κατὰ Ϛ καὶ ιβ καὶ ιβ. Τῶν δὲ συστημάτων διαφοραί εἰσιν ἑπτά. τέσσαρες μὲν αἱ αὐταὶ τοῖς διαστήμασιν, ἣ τε κατὰ μέγεθος καὶ ἡ κατὰ γένος καὶ ἡ τοῦ συμφώνου καὶ ἡ τοῦ ῥητοῦ καὶ ἀλόγου· τρεῖς δὲ ἴδιαι τῶν συστημάτων διαφοραί εἰσιν, ἡ τοῦ ἑξῆς καὶ ὑπερβατοῦ καὶ ἡ τοῦ συνημμένου καὶ διεζευγμένου καὶ ἡ τοῦ ἀμεταβόλου καὶ ἐμμεταβόλου. — Μεγέθει μὲν οὖν διαφέρει τὰ μείζω συστήματα τῶν ἐλαττόνων καθάπερ τὸ διὰ πασῶν τοῦ τριτόνου ἢ διαπέντε ἢ διὰ τεσσάρων ἢ τῶν ὁμοίων. — Γένει δὲ τὰ διατονικὰ τῶν ἐναρμονίων ἢ χρωματικῶν, ἢ τὰ χρωματικὰ ἢ ἐναρμόνια τῶν λοιπῶν. — Τῆ δὲ τοῦ συμφ ώνου καὶ διαφώνου διοίσει τὰ 2 ιβ] ult. loco ια B. Habent B et Par. 2460 haec dia- grammata: κδ δ δ κβ δ?? δ?? κα μαλακὸν διάτονον σύντονον διάτονον ιη Ϛ θ ιε Ϛ ιβ ιβ quamquam in 2 falso scribunt κ δ pro κβ et in 3 bis δ, om. ?? et quartum schema male inscribunt ἡμιτόν. ἡμιτόν. 9 καὶ ἐμμεταβόλου om. L. 10 συστήματα ] | συστημάτων W. 12 γένει ] γένη M1. διατονικὰ διαφέρει τῶν W. 13 χρωμ. καὶ ἐν. B.14 διοίσει] διαφορᾷ W. Cap 8. De systemate cf. Aristox. p. 6 et 17. A Qu. 1, 8 (p. 15 M). Bryenn. I 6. ὑπὸ τῶν συμφώνων φθόγγων περιεχόμενα τῶν ὑπὸ διαφώνων. σύμφωνα δέ ἐστιν ἐν τῷ ἀμεταβόλῳ συστήματι ἕξ· ἐλάχιστον μὲν τὸ διὰ τεσσάρων, τόνων δύο ἡμίσεος, οἷόν ἐστι τὸ ἀπὸ ὑπάτης ὑπάτων ἐπὶ ὑπάτην μέσων· δεύτερον δὲ τὸ διὰ πέντε, (p. 13) τόνων τριῶν ἡμίσεος, οἷόν ἐστι τὸ ἀπὸ προσλαμβανομένου ἐπὶ ὑπάτην μέσων· τρίτον δὲ τὸ διὰ πασῶν, τόνων ἕξ, οἷόν ἐστι τὸ ἀπὸ προσλαμβανομένου ἐπὶ μέσην· τέταρτον δὲ τὸ διὰ πασῶν καὶ διὰ τεσσάρων, τόνων ὀκτὼ καὶ ἡμίσεος, οἷόν ἐστι τὸ ἀπὸ προσλαμβανομένο ἐπὶ νήτην συνημμένων ἢ παρανήτην διεζευγμένων διάτονον· πέμπτον τὸ διὰ πασῶν καὶ διὰ πέντε, τόνων ἐννέα ἡμίσεος, οἷόν ἐστι τὸ ἀπὸ προσλαμβανομένου ἐπὶ νήτην διεζευγμένων· ἕκτον τὸ δὶς διὰ πασῶν, τόνων δώδεκα, οἷόν ἐστι τὸ ἀπὸ προσλαμβανομένου ἐπὶ νήτην ὑπερβολαίων. — τὸ δὲ συνημμένον σύστημα πρόεισι μέχρι τετάρτου συμφώνου πρῶτον γὰρ ἐν αὐτῷ τὸ διὰ τεσσάρων, δεύτερον τὸ διὰ πέντε, τρίτον τὸ διὰ πασῶν, τέταρτον τὸ διὰ πασῶν καὶ διὰ τεσσάρων. — ὁ δὲ τῆς φωνῆς τόπος αὔξεται μέχρι τοῦ ὀγδόου συμφώνου ὅπερ ἐστὶ δὶς 4 ἡμίσεως W, item 6. 5 μέσην B. 6 τριῶν καὶ Ν. 7 ὑπάτην] ν M4, ὑπάτ V WBL. 8 τόνων ἕξ — 9 διὰ πασῶν om. W. 10 ἡμίσους MW, ἡμίσεως M4. 11 νήτη L. συνημ- μένων] μέσων W. 12 διάτονον om. W 16 τὸ δὲ συνημ- μένον — μέχρι BM3L (συνημμένων Par. Hamb.), om. M1W 18 πρῶτον W3L, πρώτων M1. γὰρ ἐν αὐτῷ N B, γὰρ αὐτῶν M4, γραφῶν M1, γὰρ γραφῶν L, γράφε W. δεύτερον M3, δευτέρων M1, item τρίτων. 19 τέταρτον τὸ διὰ πασῶν M3, om. M1. add. WL πέμπτον τὸ διὰ πασῶν καὶ διὰ πέντε, ἕκτον τὸ δὶς διὰ πασῶν, M facit signum rei omissae λυ. 21 αὔξεται] αὔξει W. δὶς om. M1WB, item p.195,1,habent LM3. De vocis spatio cf. Aristox. p. 14. 20. διὰ πασῶν καὶ διὰ τεσσάρων καὶ δὶς διὰ πασῶν καὶ διὰ πέντε. — διάφωνα δέ ἐστι τά τε ἐλάττω τῶν διὰ τεσσάρων καὶ μεταξὺ τῶν εἰρημένων συμφώνων πάντα.