ὧν δὴ μίαν Κριμισός, ἰνδαλθεὶς κυνί,ἔζευξε λέκτροις ποταμός· ἡ δὲ δαίμονιτῷ θηρομίκτῳ σκύλακα γενναῖον τεκνοῖ,τρισσῶν συνοικιστῆρα καὶ κτίστην τόπων.ὃς δὴ ποδηγῶν πτόρθον Ἀγχίσου νόθον ἄξει τρίδειρον νῆσον εἰς ληκτηρίαν,τῶν Δαρδανείων ἐκ τόπων ναυσθλούμενον.Αἰγέστα τλῆμον, σοὶ δὲ δαιμόνων φραδαῖςπένθος μέγιστον καὶ διʼ αἰῶνος πάτραςἔσται πυρὸς ῥιπαῖσιν ᾐθαλωμένης. μόνη δὲ πύργων δυστυχεῖς κατασκαφὰςνήπαυστον αἰάζουσα καὶ γοωμένηδαρὸν στενάξεις. πᾶς δὲ λυγαίαν λεὼςἐσθῆτα προστρόπαιον ἐγχλαινούμενοςαὐχμῷ πινώδης λυπρὸν ἀμπρεύσει βίον. κρατὸς δʼ ἄκουρος νῶτα καλλυνεῖ φόβη,μνήμην παλαιῶν τημελοῦσʼ ὀδυρμάτων.πολλοὶ δὲ Σῖριν ἀμφὶ καὶ Λευταρνίανἄρουραν οἰκήσουσιν, ἔνθα δύσμοροςΚάλχας ὀλύνθων Σισυφεὺς ἀνηρίθμων κεῖται, κάρα μάστιγι γογγύλῃ τυπείς,ῥείθροισιν ὠκὺς ἔνθα μύρεται Σίνις,ἄρδων βαθεῖαν Χωνίας παγκληρίαν.πόλιν δʼ ὁμοίαν Ἰλίῳ δυσδαίμονεςδείμαντες, ἀλγυνοῦσι Λαφρίαν κόρην σάλπιγγα, δῃώσαντες ἐν ναῷ θεᾶςτοὺς πρόσθʼ ἔδεθλον Ξουθίδας ᾠκηκότας.γλήναις δʼ ἄγαλμα ταῖς ἀναιμάτοις μύσει,στυγνὴν Ἀχαιῶν εἰς Ἰάονας βλάβηνλεῦσσον φόνον τʼ ἔμφυλον ἀγραύλων λύκων,