καὶ θηροχλαίνου σηκὸν ὠμηστοῦ λύκου,ὃν Κρηθέως ἄμναμος ὁρμίσας σκάφοςἔδειμε πεντήκοντα σὺν ναυηγέταις.κρόκαι δὲ Μινυῶν εὐλιπῆ στελγίσματατηροῦσιν, ἅλμης οὐδὲ φοιβάζει κλύδων οὐδʼ ὀμβρία σμήχουσα δηναιὸν νιφάς.ἄλλους δὲ θῖνες οἵ τε Ταυχείρων πέλαςμύρμηκες αἰάζουσιν ἐκβεβρασμένουςἔρημον εἰς Ἄτλαντος οἰκητήριονθρυλιγμάτων δέρτροισι προσσεσηρότας· Μόψον Τιταιρώνειον ἔνθα ναυβάταιθανόντα ταρχύσαντο, τυμβείαν δʼ ὑπὲρκρηπῖδʼ ἀνεστήλωσαν Ἀργῷου δορὸςκλασθὲν πέτευρον, νερτέρων κειμήλιον,Αὔσιγδα Κινύφειος ᾗ τέγγων ῥόος νασμοῖς λιπαίνει, τῷ δὲ Νηρέως γόνῳΤρίτωνι Κολχὶς ὤπασεν δάνος γυνὴχρυσῷ πλατὺν κρατῆρα κεκροτημένον,δείξαντι πλωτὴν οἶμον, ᾗ διὰ στενῶνμύρμων ἐνήσει Τῖφυς ἄθραυστον σκάφος. Γραικοὺς δὲ χώρας τουτάκις λαβεῖν κράτηθαλασσόπαις δίμορφος αὐδάζει θεός,ὅταν παλίμπουν δῶρον ἄγραυλος λεὼς῞Ελληνʼ ὀρέξῃ νοσφίσας πάτρας Λίβυς.εὐζὰς δὲ δειμαίνοντες Ἀσβύσται κτέαρ κρύψουσʼ ἄφαντον ἐν χθονὸς νειροῖς μυχοῖς,ἐν ᾗ Κυφαίων δύσμορον στρατηλάτηνναύταις συνεκβράσουσι Βορραῖαι πνοαί,τόν τʼ ἐκ Παλαύθρων ἔκγονον Τενθρηδόνος,Ἀμφρυσίων σκηπτοῦχον Εὐρυαμπίων,