μέλλοντες, ἔν τε δαιτὶ καὶ θαλυσίοιςλοιβαῖσι μειλίσσωσιν ἀστεργῆ Κράγον,θήσει βαρὺν κογῳὸν ἐν λέσχαις μέσον.καὶ πρῶτα μὲν μύθοισιν ἀλλήλους ὀδὰξβρύξουσι κηκασμοῖσιν ὠκριωμένοι, αὖθις δʼ ἐναιχμάσουσιν αὐτανέψιοι,ἀνεψιαῖς ὄρνισι χραισμῆσαι γάμουςβιαιοκλῶπας ἁρπαγάς τε συγγόνωνχρῄζοντες, ἀλφῆς τῆς ἀεδνώτου δίκην.ἦ πολλὰ δὴ βέλεμνα Κνηκιὼν πόρος ῥιφέντα τόλμαις αἰετῶν ἐπόψεται,ἄπιστα καὶ θαμβητὰ Φηραίοις κλύειν.ὁ μὲν κρανείᾳ κοῖλον οὐτάσας στύποςφηγοῦ κελαινῆς διπτύχων ἕνα φθερεῖ,λέοντα ταύρῳ συμβαλόντα φύλοπιν. ὁ δʼ αὖ σιγύμνῳ πλεύρʼ ἀναρρήξας βοὸςκλινεῖ πρὸς οὖδας. τῷ δὲ δευτέραν ἔπιπληγὴν ἀθαμβὴς κριὸς ἐγκορύψεται,ἄγαλμα πήλας τῶν Ἀμυκλαίων τάφων.ὁμοῦ δὲ χαλκὸς καὶ κεραύνιοι βολαὶ ταύρους καταξανοῦσιν, ὧν ἀλκὴν ἑνὸςοὐδʼ ὁ Σκιαστὴς Ὀρχιεὺς Τιλφούσιοςἐμέμψατʼ, ἐν χάρμαισι ῥαιβώσας κέρας.καὶ τοὺς μὲν Ἅιδης, τοὺς δʼ Ὀλύμπιοι πλάκεςπαρʼ ἦμαρ αἰεὶ δεξιώσονται ξένους, φιλαυθομαίμους, ἀφθίτους τε καὶ φθιτούς.καὶ τῶν μὲν ἡμῖν εὐνάσει δαίμων δόρυ,βαιόν τι μῆχαρ ἐν κακοῖς δωρούμενος.ἄλλων δʼ ἄπλατον χειρὶ κινήσει νέφος,ὧν οὐδʼ ὁ Ῥοιοῦς ἶνις εὐνάζων μένος