τοῖς ἡμιθνήτοις διπιύχοις Λαπερσίοις·οὓς μήποτʼ, ὦ Ζεῦ σῶτερ, εἰς πάτραν ἐμὴνστείλαις ἀρωγοὺς τῇ δισαρπάγῳ κρεκί,μηδὲ πτερωτὰς ὁπλίσαντες ὁλκάδαςπρύμνης ἀπʼ ἄκρας γυμνὸν αἰψηρὸν πόδα εἰς Βεβρύκων ῥίψειαν ἐκβατηρίαν,μηδʼ οἱ λεόντων τῶνδε καρτερώτεροι,ἀλκὴν ἄμικτοι, τοὺς Ἄρης ἐφίλατο,καὶ δἶ Ἐνυώ, καὶ τριγέννητος θεὰΒοαρμία Λογγᾶτις Ὁμολωὶς Βία. οὐκ ἄν, τὰ χειρώνακτες ἐργάται διπλοῖ,Δρύμας τε καὶ Πρόφαντος, ὁ Κρώμνης ἄναξ,ἐλατύπησαν κοιράνῳ ψευδωμότῃ,ἓν ἦμαρ ἀρκέσειε πορθηταῖς λύκοιςστέξαι βαρεῖαν ἐμβολὴν ῥαιστηρίαν, καίπερ πρὸ πύργων τὸν Καναστραῖον μέγανἐγχώριον γίγαντα δυσμενῶν μοχλὸνἔχοντα, καὶ τὸν πρῶτον εὐστόχῳ βολῇμαιμῶντα τύψαι ποιμνίων ἀλάστορα.οὗ δή ποτʼ αἴθων πρῶτα καινίσει δόρυ κίρκος θρασὺς πήδημα λαιψηρὸν δικών,Γραικῶν ἄριστος, ᾧ πάλαι τεύχει τάφουςἀκτὴ Δολόγκων εὐτρεπὴς κεκμηκότι,Μαζουσία προὔχουσα χερσαίου κέρως.Ἀλλʼ ἔστι γάρ τις, ἔστι καὶ παρʼ ἐλπίδα ἡμῖν ἀρωγὸς πρευμενὴς ὁ Δρύμνιοςδαίμων Προμανθεὺς Αἰθίοψ Γυράψιος,ὅς, τὸν πλανήτην Ὀρθάνην ὅταν δόμοιςσίνιν καταρρακτῆρα δέξωνται πικρὸνοἱ δεινὰ κἀπόθεστα πείσεσθαί ποτε