αὖθις τὸν ἀντίποινον ἐγχέας ἴσονΠακτώλιον σταθμοῖσι τηλαυγῆ μύδρον,κρατῆρα Βάκχου δύσεται, κεκλαυσμένοςνύμφαισιν αἳ φίλαντο Βηφύρου γάνοςΛειβηθρίην θʼ ὕπερθε Πιμπλείας σκοπήν, ὁ νεκροπέρνας, ὃς προδειμαίνων πότμονκαὶ θῆλυν ἀμφὶ σῶμα τλήσεται πέπλονδῦναι, παρʼ ἱστοῖς κερκίδος ψαύσας κρότων,καὶ λοῖσθος εἰς γῆν δυσμενῶν ῥῖψαι πόδα,τὸ σόν, ξύναιμε, κἀν ὕπνῳ πτήσσων δόρυ. ὦ δαῖμον, οἷον κίονʼ αἰστώσεις δόμων,ἔρεισμα πάτρας δυστυχοῦς ὑποσπάσας·οὐ μὴν ἀνατεί γʼ οὐδʼ ἄνευ μόχθων πικρῶνπένθους θʼ ὁ λῃστὴς Δωριεὺς γελᾷ στρατός,ἐπεγκαχάζων τοῦ δεδουπότος μόρῳ, ἀλλʼ ἀμφὶ πρύμναις τὴν πανυστάτην δραμὼνπεύκαις βίου βαλβῖδα συμφλεχθήσεται,καλῶν ἐπʼ εὐχαῖς πλεῖστα Φύξιον Δίαπορθουμένοισι κῆρας ἀρκέσαι πικράς.τότʼ οὔτε τάφρος, οὔτε ναυλόχων σταθμῶν πρόβλημα καὶ σταυροῖσι κορσωτὴ πτέρυξ,οὐ γεῖσα χραισμήσουσιν, οὐδʼ ἐπάλξιες·ἀλλʼ ὡς μέλισσαι συμπεφυρμένοι καπνῷκαὶ λιγνύος ῥιπαῖσι καὶ γρυνῶν βολαῖςἄφλαστα καὶ κόρυμβα καὶ κλῃδῶν θρόνους πυκνοὶ κυβιστητῆρες ἐξ ἑδωλίωνπηδῶντες αἱμάξουσιν ὀθνείαν κόνιν.πολλοὺς δʼ ἀριστεῖς πρωτόλειά θʼ Ἑλλάδοςαἰχμῇ φέροντας καὶ σποραῖς ὠγκωμένους,αἱ σαὶ καταξανοῦσιν ὄβριμοι χέρες,