σπιλὰς δʼ ἐκείνη σῆς φερώνυμος τύχηςπόντον προσαυγάζουσα φημισθήσεται.οἱ δʼ αὖ Πελασγῶν ἀμφὶ Μέμβλητος ῥοὰςνῆσόν τε Κερνεᾶτιν ἐκπεπλωκότεςὑπὲρ πόρον Τυρσηνὸν ἐν Λαμητίαις δίναισιν οἰκήσουσι Λευκανῶν πλάκας.καὶ τοὺς μὲν ἄλγη ποικίλαι τε συμφοραὶἄνοστον αἰάζοντας ἕξουσιν τύχηνἐμῶν ἕκατι δυσγάμων ῥυσταγμάτωνΟὐδʼ οἱ χρόνῳ μολόντες ἀσπαστῶς δόμους εὐκταῖον ἐκλάμψουσι θυμάτων σέλας,χάριν τίνοντες Κερδύλᾳ Λαρυνθίῳ.τοιαῖσδʼ ἐχῖνος μηχαναῖς οἰκοφθορῶνπαραιολίξει τὰς ἀλεκτόρων πικρὰςστεγανόμους ὄρνιθας. οὐδὲ ναυφάγοι λήξουσι πένθους δυσμενεῖς φρυκτωρίαιπτόρθου διαρραισθέντος, ὃν νεοσκαφὲςκρύψει ποτʼ ἐν κλήροισι Μηδύμνης στέγος.ὁ μὲν γὰρ ἀμφὶ χύτλα τὰς δυσεξόδουςζητῶν κελεύθους αὐχενιστῆρος βρόχου ἐν ἀμφιβλήστρῳ συντεταργανωμένοςτυφλαῖς ματεύσει χερσὶ κροσσωτοὺς ῥαφάς.θερμὴν δʼ ὑπαὶ λουτρῶνος ἀρνεύων στέγηντιβῆνα καὶ κύπελλον ἐγκάρῳ ῥανεῖ,τυπεὶς σκεπάρνῳ κόγχον εὐθήκτῳ μέσον. οἰκτρὰ δέ πέμφιξ Ταίναρον πτερύξεται,λυπρὰν λεαίνης εἰσιδοῦσʼ οἰκουρίαν.ἐγὼ δὲ δροίτης ἄγχι κείσομαι πέδῳ,Χαλυβδικῷ κνώδοντι συντεθραυσμένη,ἐπεί με, πεύκης πρέμνον ἢ στύπος δρυὸς