δίζησθαι δὲ φιλαγλάους Ἀθάνας. Ode 19 Ιώ Ἀθηναίοις πάρεστι μυρία κέλευθος ἀμβροσίων μελέων, ὃς ἂν παρὰ Πιερίδων λά- χῃσι δῶρα Μουσᾶν, ἰοβλέφαροί τε καὶ φερεστέφανοι Χάριτες βάλωσιν ἄμφι τιμὰν ὕμνοισιν· ὕφαινέ νυν ἐν ταῖς πολυηράτοις τι κλεινὸν ὀλβίαις Ἀθάναις, εὐαίνετε Κηϊα μέριμνα. πρέπει σε φερτάταν ἴμεν ὁδὸν παρὰ Καλλιόπας λα- χοῖσαν ἔξοχον γέρας. ἦεν Ἄργος ὅθʼ ἵππιον λιποῦσα φεῦγε χρυσέα βοῦς, εῦρυσθενέος φραδαῖσι φερτάτου Διός, Ἰνάχου ῥοδοδάκτυλος κόρα· ὅτʼ Ἄργον ὄμμασιν βλέποντα πάντοθεν ἀκαμάτοις μεγιστοάνασσα κέλευσε χρυσόπεπλος Ἥρα ἄκοιτον ἄϋπνον ἐό ν- τα καλλικέραν δάμαλιν φυλάσσεν· οὐδὲ Μαίας υἱὸς δύνατʼ οὔτε κατʼ εὐ- φεγγέας ἁμέρας λαθεῖν νιν Column 39 οὔτε νύκτας ἁγν[άς. εἴτʼ οὖν γένετʼ ἐ[ν ˘¯˘¯˘