Ὅτι Κίος ἑταῖρος ἦν Ἡρακλέους, εἷς τῶν Ἀργοναυτῶν,
ὅστις, ἐκ Κόλχων ὑποστρέψας, ἔκτισε τὴν
ἀφʼ ἑαυτοῦ ὀνομασθεῖσαν Κίον πόλιν. Ὄτι ἀπὸ Προύσης πόλεως τὸ ἐθνικὸν Προυσιεὺς
λέγεται. Ὅτι ἡ Ἀσκανία ὑπὸ δύο ἐθνῶν χωρὶς ᾠκεῖτο,
Φρυγῶν τε καὶ Μυσῶν. Μαρτυρεῖ δʼ Ὅμηρος λέγων·
« Μυσῶν ἀγχεμάχων ἡγήτορα, Οἵ ῥ᾿ ἐξ Ἀσκανίης

 
ἐριβώλακος ἦλθον ἀμοιβοί. » Καὶ πάλιν· « Φόρκυς δʼ
αὖ Φρύγας ἦγε καὶ Ἀσκάνιος Τῆλʼ ἐξ Ἀσκανίης.
Λέγοι δʼ ἂν τὴν νῦν Νίκαιαν. Ὅτι Ὅμηρος τὸν Αἴσηπον ποταμὸνπέρας ὁρίζει
τῆς τε Τρωάδος καὶ Μυσίας· ἔοικε δὲ ὁ Πάνδαρος
Κυζικηνὸς εἶναι. Ὅτι Νίκαια κτίσμα ἐστὶν Ἀντιγόνου τοῦ Φιλίππου,
Μακεδόνων στρατηγοῦ, ὃς πρὸς τὸν Νικάτορα
Σέλευκον πολεμῶν ἐφθάρη. Ὕστερον δὲ καὶ
Λυσίμαχος ἐπέκτισεν ὁ σὸν Ἀλεξάνδρῳ ἐπὶ Ἰνδοὺς
στρατεύσας· ὃς Νίκαιαν αὐτὴν ἐκάλεσεν ἀπὸ τῆς
ἑαυτοῦ γυναικὸς Νικαίας, τῆς Ἀντιπάτρου παιδὸς,
ἀδελφῆς Κασσάνδρου.