5. Γεννᾶται δ᾿ ἐν αὐτῷ λίθος ἀντιπαθὴς καλούμενος,
ὃς κάλλιστα ποιεῖ πρὸς ἀλφοὺς καὶ λέπρας διʼ
οἴνου τριβόμενος καὶ τοῖς πάσχουσιν ἐπιτιθέμενος, καθὼς
ἱστορεῖ Κτησίας Κνίδιος ἐν β´ περὶ Ὀρῶν. XXII. ΑΧΕΛΩΟΣ. 1. Ἀχελῷος ποταμός ἐστι τῆς Αἰτωλίας· ἐκαλεῖτο
δὲ πρότερον Θέστιος διʼ αἰτίαν τοιαύτην. Θέστιος,
Ἄρεως καὶ Πεισιδίκης παῖς, διά τινα περίστασιν οἰκιακὴν
ἀποδημήσας εἰς Σικυῶνα καὶ ἱκανὸν χρόνον
διατρίψας, ὑπέστρεψεν εἰς τὸ πατρῷον ἔδαφος· εὑρὼν
δὲ τὸν υἱὸν Καλυδῶνα μετὰ τῆς μητρὸς ἀναπαυόμενον
καὶ μοιχὸν εἶναι δόξας, κατʼ ἄγγνοιαν ἐγονοκτόνησε·
τῆς δὲ ἀνελπίστου πράξεως αὐτόπτης γενόμενος, ἐαυτὸν
ἔρριψεν εἰς ποταμὸν Ἄξενον, ὃς ἐπʼ αὐτοῦ Θέστιος
μετωνομάσθη. Προσηγορεύθη δὲ Ἀχελῷος ἀπὸ
τοιαύτης αἰτίας. Ἀχελῷος, Ὠκεανοῦ καὶ Ναΐδος
νύμφης παῖς, τῇ θυγατρὶ Κλητορίᾳ κατ᾿ ἄγγνοιαν συνερχόμενος
καὶ ἀθυμίᾳ συσχεθεὶς, ἑαυτὸν ἔβαλεν εἰς

 
ποταμὸν Θέστιον, ὃς ἀπʼ αὐτοῦ Ἀχελῷος μετωνομάσθη.