IX. Κρᾶσις δὲ καὶ μῖξις οὐκ ἔστιν ὡρισμένη
τῶν ἀρωμάτων, ὥστ᾿ ἐκ τῶν αὐτῶν ἀεὶ χρηστὰ
καὶ ὅμοια γίνεσθαι, ἀλλοῖα δὲ συμβαίνει διὰ τὴν
ἀνωμαλίαν τῶν δυνάμεων τῶν ἐν τοῖς ἀρώμασι.
τῆς δ᾿ ἀνωμαλίας αἰτίαι πλείους. μία μέν, ἥπερ
καὶ τοῖς ἄλλοις καρποῖς, ἡ τοῦ ἔτους κατάστασις·
αὕτη γὰρ πολυχουστέρας ὁτὲ δ᾿ ἀσθενεστέρας
τὰς δυνάμεις ποιεῖ . ἑτέρα δὲ ἐν τῇ συλλογῇ,
τὸ προτερῆσαι τῆς ἀκμῆς ἡ ὑστερῆσαι· καὶ γὰρ
τοῦτο οὐ μικρὸν διαφέρει. τρίτη δ᾿ ἡ μετὰ τὴν
συλλογήν, ὅσα χρόνου δεῖται πρὸς τὴν ἀκμήν,
ὥσπερ ἐλέχθη· καὶ γὰρ ἐνταῦθά ἐστι τὸ προτερεῖν
καὶ ὑστερεῖν. Τούτων δὲ τὸ μὲν τῶν ἐτῶν οὐκ ἐφ᾿ ἡμῖν, πλὴν
εἰς τὸ εἰδέναι τὰ ποῖα σφοδροτέρας καὶ ἀσθενεστέρας
ἔχει τὰς δυνάμεις· τὰ δὲ κατὰ τὰς ἀκμὰς
τῆς τε συλλογῆς καὶ μετὰ τὴν συλλογὴν ἐφ᾿
ἡμῖν ἐστί, τῷ εἰδότι μᾶλλον τὸ ἐπιτυγχάνειν. Ἡ μὲν οὖν γένεσις καὶ σύνθεσις τῶν μύρων ἐκ
τούτων. Πολυχρονιώτστον δ᾿ ἐστὶ τό τ᾿ Αἰγύπτιον καὶ
τὸ ἴρινον καὶ τὸ ἀμαράκινον καὶ τὸ νάρδινον,
πάντων δὲ μάλιστα ἡ στακτή, διαμένει γὰρ
ὁποσονοῦν χρόνον. μυροπώλης δέ τις ἔφη παρ᾿
αὐτῷ μεμενηκέναι Αἰγύπτιον μὲν ὀκτὼ ἔτη, ἴρινον
δὲ εἴκοσι, καὶ ἔτι διαμένειν βέλτιον ὂν τῶν ἀκμαζόντων.
ἡ μὲν οὖν χρονιότης ἐν τούτοις.