Τὰς μὲν οὖν φύσεις καὶ δυνάμεις τῶν ἀρωμάτων
ἐκ τούτων θεωρητέον. VIII. Δοκεῖ δὲ τὸ μεγαλεῖον ἀφλέγμαντον
εἶναι παντὸς τραύματος· τὸ δὲ ῥόδινον ἄριστον
πρὸς τὰ ὦτα. ταῦτα δ᾿ οὐκ ἀλόγως. τοῦ μὲν
γὰρ ἡ σύνθεσις ἐκ ῥητίνης κεκαυμένης, ὥσπερ
ἐλέχθη, καὶ κασίας καὶ κιναμώμου καὶ σμύρνης,
ἅπαντα δὲ ταῦτα στυπτικὰ καὶ ξηραντικά. τὸ
δὲ ῥόδινον τοῖς ὠσὶν ἀγαὸν ὅτι ἐν ἁλσὶν ἡ
ποίησις· ἀναξηραίνει γὰρ καὶ ἐκθερμαίνει διὰ
τοὺς ἄλας· διὸ καὶ ἡ ἁλοσάχνη ἀγαθόν. ἀλλὰ
τὸ τῆς στραγγουρίας λόγου δεῖται· καὶ γὰρ ταύτῃ
λέγουσι μάλιστα βοηθεῖν. αἴτιον δ᾿ ἂν εἴη διότι
πᾶν τὸ ὑπεξάγειν μέλλον ἀναλῦσαι δεῖ πρότερον
τὸ ὑπεξαχθησόμενον· τοῦτο δὲ οἱ ἅλες ποιοῦσιν,
ἡ δ᾿ εὐωδία τὴν ὁρμὴν ἀπέδωκε. Διὰ τί δὲ τὸ ἴρινον εὔοσμον μὲν οὐ ποιεῖ δὲ τὴν
ὁρμήν; ἢ διότι στυπτικὸν καὶ συνάγει τοὺς
πόρους, ὥστε συγκλείσει κωλύειν τὴν δίοδον;
ἀλλὰ καὶ κοιλίας λυτικὴ διά τε τὴν θερμότητα
καὶ διὰ τὸ ἀποστύφειν τοὺς ἐπὶ τὴν κύστιν
πόρους· ἀποκλειομένων γὰρ τούτων εἰς τὴν
κοιλίαν ἡ συρροή. τὸ δὲ ὅλον φαρμακῶδες καὶ
 ¹ cf. C.P. 6. 14. 8 and 11. 

 
τὸ ἴρινον καὶ ἄλλα τῶν μύρων. ἡ δ᾿ αἰτία πάντων
ὡς καθόλου εἰπεῖν ἐν ταῖς δυνάμεσι ταῖς εἰρημέναις,
ὅτι στυπτικὰ καὶ θερμαντικά· τὰ ἀρώματα
γὰρ τὰ τοιαῦτα φαρμακώδη. ταῦτα μὲν
οὖν ἔξω τῆς τέχνης.