Ἡ δ᾿ αἰτία φανερὰ διὰ τῶν προειρημένων, εἴπερ
ἐπικρατεῖ καὶ διαδύεται πανταχοῦ. τὰ μὲν γὰρ
ἄλλ᾿ ὅσα κεφαλαλγῆ βαρέα διὰ τὸ ἐκ τοιούτων
συγκεῖσθαι τὰ μὲν ῥιζῶν τὰ δ᾿ ὀπῶν· τοῦτο δὲ καὶ
τῇ ὀσμῇ ἐλαφρὸν καὶ τῇ θερμότητι σύμμετρον εἰς
τὸ συμπέψαι καὶ διανοῖξαι τοὺς πόρους. οἱ γὰρ
δὴ πόνοι τῆς κεφαλῆς ἢ καθυγραινομένης ἢ πνευματουμένης
τῷ ἐναπολαμβάνεσθαι, ὥστε τὸ μὲν
ἐκκρῖναι δεῖ τὸ δὲ πέψαι ἢ ἀφελεῖν. Πρὸς ἅπαντα δὲ ἡ θερμότης χρήσιμον, καὶ εἰς
ἀφαίρεσιν καὶ ἔτι μᾶλλον εἰς τὸ πέττειν καὶ διανοίγειν
τοὺς πόρους, εἰς συμβάλλεται τὸ ἐν τῷ
ἁλὶ πεποιῆσθαι· καὶ γὰρ ἀναστομοῦσι καὶ διαθερμαίνουσιν
οἱ ἅλες. ἡ δ᾿ εὐοσμία καὶ ὁρμήν
τινα ποιεῖ πρὸς τὴν κίνησιν. ἀγαθὸν δὲ καὶ
δοκεῖ πρὸς τοὺς κόπους εἶναι τῇ θερμότητι σύμμετρον
ὂν καὶ τῇ κουφότητι καὶ τῇ διαδύσει πρὸς
τοὺς ἐντὸς πόρους· ὡς δέ τινές φασιν, οὐχ ἧττον
ἡ κύπρος ἔτι τούτου· μαλακὴ γὰρ ἡ ὀσμὴ καὶ
 ¹ cf. 52. ² δὲ ins. W. 
 ² i.e. the case is so far analogous to that of rose-perfume;
but the comparison does not hold as to what follows. 

 
προσφιλὴς τῷ χρωτὶ καὶ ἡ ταύτης. καὶ ταῦτα
μὲν καὶ τὰ ὅμοια τούτοις ὥσπερ ἴδια ἂν εἴη.