19. 
E. M. 370, 15 (Ep. Cr. I 383. 21): παρὰ τὸ ῥέζω τὸ πράττω
ὑπερθέϲει ἔρζω καὶ τροπῇ Δωρικῇ, ἐπειδὴ ἐν ἁπλῇ λέξει ϲύμφωνον
πρὸ τοῦ ζ οὐχ ὁρᾶται, γίνεται ἔρδω. πρόϲκειται «ἐν μιᾷ λέξει» διὰ
τὸ ἐνζεῦξαι ϲύνθετον καὶ μελάνζοφοϲ· ἐκφέρεται δὲ ἐπὶ τοῦ μέλλοντοϲ
διὰ τοῦ ξ τῷ λόγῳ τοῦ ἔρζω, ἵνα φυλάξῃ τὸ ὀφειλόμενον τοῦ ζ 
«ἔρξον, ὅπωϲ ἐθέλειϲ» (Δ 37). ad fr. *16. cf. περὶ παθῶν fr. 345 et de βροτόϲ fr. [372a]. Quaedam mu
tavi ex simili loco Choer. p. 318 seq., ἐρράγηϲαν pro ἔρραφον, πρόϲριψον pro
πρόϲριψιϲ, praeterea scripsi ἐρράφην pro ἔρραφον. ad fr. *17. Reliqua congruunt fere cum praecedento fr., cf. περὶ παθῶν
fr. 353. ad fr, *18. Extremam partem καὶ μὴ ἔχον τὸ ν correxi ex E. M. 516, 31. ad fr. *19. cf. Herod. in Cathol. ap. Theogn. 52, 20.