258a. 
ΙI. Pr. Ω 213. ὄντιτα: παραφυλακτέον, ὅτι ϲυλλαβὴ λείπει ἡ τι
τοῦ ἐντελοῦϲ ὄντοϲ ἀντίτιτα. 258b. 
Arcad. 62, 8: τὸ λίχνοϲ βαρύτονον ὡϲ ϲύνθετον παρὰ τὸ λίαν
χαίνειν. 258c. 
ΙI. Pr.Α 257 : ὄπατρον. ψιλωτέον οὐχ ὡϲ οἴονται διὰ τὴν ϲυγκοπήν·
 πολλὰ γάρ φαϲι διὰ τὴν ϲυγκοπὴν ψιλοῦϲθαι ἀπεδείξαμεν δὲ ἡμεῖϲ
ἐν ἑτέροιϲ, ὡϲ καὶ δαϲύνεται· ἑϲτήκαμεν γοῦν καὶ ἕϲταμεν, Ἡράκλεεϲ
Ἥρακλεϲ· τί οὖν ἐκώλυεν, εἰ καὶ ἀπὸ τοῦ ὁμόπατροϲ ἦν, τὸ κατὰ
ϲυγκοπὴν πάλιν δαϲύνεϲθαι ἄμεινον οὖν λέγειν ὅτι φιλεῖ τὸ ο πρὸ τοῦ
π κείμενον μὴ κατὰ ἀναφορικὴν ἔννοιαν ψιλοῦϲθαι. 258d. 
 Arcad. 47, 18. τὸ ὄμαργοϲ ϲύνθετον ἀπὸ τοῦ ὁμοῦ καὶ ἀργόϲ·
ἔϲτι δὲ ὄνομα κυνόϲ. ad fr. 258. Non solum extremam partem inde ab ὁ δὲ Ἡρωδιανόϲ ab hoc
profectum esse, sed totum adnotamentum clarum est post ἀμφίβολον perspicuitatis
causa inserui πότερον ἀφαίρεϲιϲ ἢ πρόϲοδοϲ; tum pro ἐμφάϲεωϲ scripsi ἀντεμφάϲεωϲ
coll. Mon. 35, 30. ad Pr. *259. uamquam Eustathius huiuscemodi praeceptum a Choerobosco
traditum esse dicit 380, 7: ὡϲ τὸ γυναιμανήϲ οὐκ ἀπὸ τῆϲ κλητικῆϲ ϲυντέθειται
ὁ Χοιροβοϲκὸϲ δείκνυϲιν ἐπὶ τοῦ Βακχέβακχοϲ καὶ Ἀργειφόντηϲ καὶ τῶν ὁμοίων,
tamen, nisi E. M. ex fonte primario hausit , Choeroboscum ex Herodiano pen
dere manifestum est et conformatione expositionis, in qua duae sententiae com- ad fr. [258a]. improbat Lob. El.1 360. ad fr. |258). cf. Il. Pr. Ξ 351 cum Lehrsii adnotatione. Hine Herodiani
esse suspicari licet E Οrion. 40, γλίχεϲθαι παρὰ τὸ λίαν ἔχεϲθαι. ϲαιπόλιοϲ γυναιμανέϲ. ἀλλ’ οὐκ ἀπὸ τῆϲ κλητικῆϲ ϲυντέθειται· ἀπὸ γὰρ
τῆϲ κλητικῆϲ οὐ ϲυντίθεται οὕτε τὸ βακχέβακχοϲ ἀπὸ τῆϲ κλητικῆϲ
λέγεται ϲυντεθέν, ἀλλ’ ἀπὸ τοῦ Βάκχου γέγονε Βακχόβακχε καὶ τροπῇ
τοῦ o εἰϲ ὲ Βακχέβακχε ὡϲ ἁλοτρίβανον ἁλετρίβανον. 260. 
Ep. Cr. I 288 15: μώνυχεϲ ἀπὸ τοῦ μονώνυχεϲ ϲυγκέκοπται
ὑφαιρέϲει τοῦ ον μώνυχεϲ· δύναται δὲ ἐν τῇ ϲυνθέϲει τοῦ ὄνυχεϲ τὸ
ο εἰϲ τὸ ῶ ἐκτετάϲθαι μονώνυχεϲ ὡϲ ὄνομα ϲυνώνυμον. ἢ ὑφέϲει τοῦ
ν, μετὰ δὲ τὴν ὕφεϲιν δύναται τὸ ο καὶ τὸ ῦ εἰϲ ω ϲυναιρεῖϲθαι, ὡϲ
χρυϲόω χρυϲῶ, καὶ μοώνυχεϲ μώνυχεϲ· ἢ ἀπὸ τοῦ μονόνυχεϲ ὑφέϲει 
τοῦ ν, μετὰ δὲ τὴν ὕφεϲιν τοῦ ν γίνεται τῶν δύο oo εἰϲ τὴν ου
δίφθογγον κρᾶϲιϲ μούνυχεϲ καὶ τροπῇ μώνυχεϲ ὡϲ βοῦν βῶν.