239a. 
St. B. 200, 5. Γέα πληϲίον Πετρῶν ἐν Ἀραβίᾳ. τὸ ἐθνικὸν Γcιοϲ
ἐν Πέτραιϲ δ’ ἐπιχωριάζειν κύριον ὄνομα τὸ Γέϲιοϲ. κατὰ ἀναλογίαν
δ’ ἔδει Γεάτηϲ ὡϲ Τεγεάτηϲ. ἔοικε δὲ Γεήϲιοϲ προυπάρχειν ὡϲ τὸ Ἰθακήϲιοϲ
καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν Γέϲιοϲ. 239b. 
E. Or. 57, 29: ἐχθρόϲ. παρὰ τὸ ἔχθοϲ ἐχθηρόϲ καὶ ϲυγκοπῇ
ἐχθρόϲ ἢ ὡϲ κῦδοϲ κυδρόϲ. Ἡρωδιανὸϲ ἐν τῇ ’ρθογραφίᾳ. 240a. 
Choer. Dic. 775. τὸ τρέφοιν ὡϲ παρ’ Εὐριπίδῃ «ἄφρων ἆν 
εἴην εἰ τρέφοιν τὰ τῶν πέλαϲ» (fr. 152 Dind.) τρεφοίην ὡϲ περιπατοίην
καὶ ἀπὸ τοῦ τρεφοίην κατὰ ϲυγκοπὴν τοῦ η γέγονε τρέφοιν. 240b. 
Il. Pr. Γ 102: διακρινθεῖτε: οὕτωϲ προπεριϲπᾶται διακρινθεῖτε.
ἔϲτι γὰρ εὐκτικόν, κατὰ πάθοϲ γεγονὸϲ ἐκ τοῦ διακρινθείητε ὁμοίωϲ τῷ 
«καὶ εἴ ποθεν ἄλλ’ ἐπιθεῖτε» (Οd. χ 62) ὧν πάλιν πρῶτα διακρινθείη- λαρϲ νῆϲοϲ Αeβόηϲ cf. θergk fr. Aleman. 148, Lob. Parali. 94, Proli. 282
E. 1 329. ad fr. 240. In constituendo fragmento secutus sum Lobeckium in El. II 114
(cf. Technol. 20, EI.I 330). Caeterum vel sic incuria librarii adnotamentum valde
detruncatum est. In initio addi debuit post νενόηται. ἢ ἀπὸ τοῦ νόω et post
κατὰ ϲυϲτολήν· ἢ νένοται ὡϲ πέποτοι, quae verba, ut sententia probδa existeret
, adieci, in fne etiam repetens καὶ νένοται ὦϲ πέποτοι. ad fr. [239Α]. Dubitavi hunc articulum in ordinem recipere, quamquam explicandi
ratio Herodianum sapit. propter Lobeckii El. I 328 dubitationem. ad fr. |239b]. Inserui ἢ ante ὡϲ κῦδοϲ, quia haec Herodiani, qui fortasse
addiderat, ὅπερ καὶ ἄμεινον, sententia videtur esse. Ad eundem referendum est
etiam E. M. 39, 53: αἰϲχοϲ αἰϲχρόϲ ὡϲ κῦδοϲ κυδρόϲ, ψύχοϲ ψυχρόϲ. καὶ ἀπὸ
τοῦ θηλυκοῦ ϲάθη ϲαθρόϲ (?) καὶ λύπη λυπρόϲ. οὐ γὰρ ἀπὸ τοῦ αἰϲχηρόϲ ϲυγκέκοπται.
Hinc valde dubium fit, num ab Herodiano profectum sit E. Or. 58, 1
ἐλαφρόϲ. παρὰ τὸ κουφότατον ζῷον τὴν ἔλαφον· ἐλαφηρόϲ καὶ ϲυγκοπῇ ἐλαφρόϲ. ad fr. [240a]. Hoc in Rhematico locum habuit cf. Lob. El. 1 331 et I 140. ad fr. [240b]. Utrum synaeresin an syncopen Herodianus intellexerit , ex.
hoc loco non claret, sed quum Ϲhoer. Diet. 777, 22 ἐκ τοῦ δοίημεν γέγονε κατὰ
ϲυγκοπὴν τοῦ ῆ δοῖμεν doceat, sic etiam Herodianum sensisse opinor. 241. 
St. B. 295, 17: Zεφύριον: τὸ ἐθνοκὸν ζεφυριώτηϲ. — ἔϲτι καὶ
ἄκρα τῆϲ Αἰγύπτου, ἀφ’ ἧϲ Ἀφροδίτη καὶ Ἀρϲινόη ζεφυρῖτϲ ὡϲ Καλλίμαχοϲ.
τὸ οὖν ζεφυρίτηϲ ἀπὸ τοῦ ζεφυριώτηϲ ϲυγκοπῇ τοῦ ω
 ὡϲ τὸ Θρονίτηϲ ἀπὸ τοῦ Θρονιώτηϲ.