200. 
St. B. 385, 10: Κριώα δῆμοϲ τὰ τοπικὰ Κριῶθεν κατὰ ϲυγκοπὴν
καὶ Κριῶϲε καὶ Κριῶϲιν. 201. 
 E. M. 685, 1: πόϲτοϲ: ὡϲ μυχόϲ μύχατοϲ, τρίτοϲ τρίτατοϲ,
ἕβδομοϲ ἑβδόματοϲ, οὕτω πόϲατοϲ καὶ κατὰ ϲυγκοπὴν πόϲτοϲ. περὶ
παθῶν. 201a. 
Arcad. 161, 10: ϲεϲημείωται τὸ δάκνω βαρύτονον, ὅπερ ἀπὸ τοῦ
 δαγκάνω καὶ κατὰ ϲυγκοπήν. 201b. 
Il. Pr. Μ 148. τὰ εἰϲ βδϲ μετ’ ἐπιπλοκῆϲ τοῦ χ ὀξύνεϲθαι θέλει,
αὐχμόϲ, ίωχμόϲ. ταύτῃ καὶ πλοχμόϲ, εἴτε ϲυγκέκοπται εἶτε καὶ ἐντελέϲ
ἐϲτιν, ὀξυτονηθήϲεται. 201c. 
E. Or. 57, 2, E. M. 316, 40: ἕδνα τὰ πρὸ τοῦ γόωου ὑπὸ τοῦ ad fr. *198. Aliis locis uliter decernit St. B. 13, 8 et 295, 6 Ἀγαμμειάτηϲ
ab Ἀγάμμεια et Ἀγαμμείτηϲ ab Ἀγάμμη repetitur pariter atque Ζηλείτηϲ a Ζέλη
et Ζελειάτηϲ a Ζέλεια; cf. praeterea 53, 17; 527, 7; 545, et 431, 15 Μαντούτηϲ
ἐϲτὶ κατὰ ϲυγκοπὴν ὡϲ τὸ ζελείτηϲ. videtur Herodianus inter utramque
sententiam fuctuasse similiter atque haesitavit atrum e. g. Ἀγάμμεια prototypon,
unde Ἀγάμμη per synlaoephen factum sit, an paragogum ab Ἀγάμμη sit St. B
13, 3 et 11, 15. ad fr. *199. ct. St. B. 222, 18 Δαύvιον: τὸ ἐθνικὸν Δαύνιοι καὶ Δαυνῖται
κατὰ ϲυγκοπὴν ἀπὸ τοῦ Δαυνιᾶται et 264, 6 Ἐξλαύια. τὸ ἐθνικὸν Ἐλαυῖάτηϲ καὶ
Ἐλαυίτηϲ ὡϲ Ἰαμνιάτηϲ καὶ Ἰαμνίτηϲ. ad fr. 200. 8 St. B. 539, 14 Πυθῶθεν ὡϲ Κριῶθεν sc. a Κριώ dicit, haec
eadem inconstantia est, quam in fr.198 animadvertimus. fortasse Herodianus pro-
nunciaverat: δύναται δὲ καὶ ἐκ τοῦ Κριώ ὡϲ Πυθώ Πυθῶθεν. Praetermisi St. B.
466, 2 Μῶβα: ἔοικε δ’ ἐνδεν τὸ ἀ ἦν γὰρ Μώαβα. τὸ ἐθνικὸν Μωαβίτηϲ, quia
Cranius pro teste speciei Μῶβα profertur. ad fr. 201. Hoc habet etiam Arcad. 50, 3 πόϲτοϲ ἐκ τοῦ πόϲατοϲ. ef. Lob.
EI. I 225. ad fr. [261a]. cf. Lob. El. I 224, Τechn. 126. ad fr. [201b]. ef. Lob. El. I 226. ad fr. [201 c]. Haee notatio reperitur eo literae Eloco, ubi plura Herodianea
proferri solent. Ex Herodiani libro περὶ παθῶν in E. Orionis  translata videtur notatio