<TEI xmlns="http://www.tei-c.org/ns/1.0" xmlns:py="http://codespeak.net/lxml/objectify/pytype" py:pytype="TREE"><text><body><div type="edition" xml:lang="grc" n="urn:cts:greekLit:tlg0086.tlg003.1st1K-grc1"><div type="textpart" subtype="paragraph" n="61"><p>LXI. χειροτονοῦσι δὲ καὶ τὰς πρὸς τὸν πόλεμον ἀρχὰς ἁπάσας, στρατηγοὺς <note type="marginal">1</note>
δέκα, πρότερον μὲν ἀφ’ φυλῆς ἔνα, νῦν δ’ ἐξ
καὶ τούτους διατάττουσι τῇ χειροτονίᾳ, ἕνα μὲν ἐπὶ τοὺς ὁπλίτας, ὅς ἡγεῖται
τῶν ὁπλιτῶν ἄν ἐξίωσι, ἕνα δ’ ἐπὶ τὴν χώραν, ὅς φυλάττει, κἂν πόλεμος
<lb n="20"/> ἐν τῇ χώρᾳ γίγνηται, πολεμεῖ οὗτος· δύο δ’ ἐπὶ τοὺ Πειραιέα, τὸν μὲν εἰς
τὴν Μουνιχίαν, τὸν δ’ εἰς τὴν Ἀκτήν, οἵ τῆς φυλακῆς ἐπιμελοῦνται [καὶ]
τῶν ἐν Πειραιεῖ. ἕνα δ’ ἐπὶ τὰς συμμορίας, ὅς τούς τε τριηράρχους καταλέγει
καὶ τὰς ἀντιδόσεις αὐτοῖς ποιεῖ καὶ τὰς διαδικασίας αὐτοῖς εἰσάγει·
τοὺς δ’ ἄλλους πρὸς τὰ παρόντα πράγματα ἐκπέμπουσιν. ἐπιχειροτονία <note type="marginal">2</note>
<lb n="25"/> δ’ αὐτῶν ἐστι κατὰ τὴν πρυτανείαν ἑκαστην, εἰ δοκοῦσιν καλῶς ἄρχειν·
κἄν τινα ἀποχειροτονήσωσιν, κρίνουσιν ἐν τῷ δικαστηρίῳ, κἄν μὲν ἁλῷ,
τιμῶσιν ὅ τι χρὴ παθεῖν ἢ ἀποτεῖσαι, ἂν δ’ ἀποφύγῃ, πάλι[ν] ἄρχει. κύριοι
<note type="footnote">2 το δ(ε) L, corr. Ricbards, al.; τὸ δὲ ἔλ συλλ. Hicks, K-W 5 κ(ατα)ξιεν L*,
corr. L 4 6 εζημιου L*, corr. L 4 7. 8 απο του κτ L*, εκ suprascr. L <lb n="4"/>
11 π(αρα)δω L 14 αργυρια κ(αι) χρυσα L, corr. H-L, S, ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ Ruther-
ford; ἀργύτιον καὶ χρυσᾶ K-W, Β 3 16 καὶ fortasse delendum est; sin aliter, lacuna
ante haec verba statuenda est (sed cf. Poll. VIII 87) 17 δέκα δ(ε) xCat) L
αφφυλης L 18 OTrXeiTa; L 19 οπλειτ(ων) L, ut vid. 20 γινηται L
πολεμεῖ] ἡγεῖται K-W 21 μουνυχιαν L φυλακῆς] φυλης L καὶ del. K-W
22 συμμορίας] fragmentum novum, sed minimum, huc attuli (p. 30 in L, vv. 12 — 16)
τριηραρχος L*, corr. L 4 24 πράγματα om. L*, suprascr. L 4 26 aXXtoi L*
corr. L 4 27 αποτισαι L αποφυγη L</note>
<note type="footnote">1 Schol. Soph. OC 701: ὁ δὲ Ἀριστοτέλης καὶ τοῖ; νικήσασι τὰ Παναθήναια ἐλαίου
τοῦ ἐκ μορίων γινομένου δίδοσθαί φησιν.</note>
<note type="footnote">16 Pollucis locus (VIII 87) supra appositus est ad p. 70,10.</note>
<note type="footnote">16. 17 Harpocr. s. v. στρατηγοί: . . . οἱ καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν χειροτονούμενοι στρατηγοὶ
δέκα ἦσαν μαθεῖν ἔστιν ἔκ τε τοῦ Ὑπερίδου κατ’ Αὐτοκλέους καὶ ἐκ τῆς Ἀθηναίων πολιτείας
Ἀριστοτέλους. (Epitomen exscr. Phot. Suid.)</note>
<note type="footnote">22 Phot.II = Suid. I ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δίκας
εἰσάγειν, ἀλλὰ . . . τῷ στρατηγῷ πετὶ τριηραρχίας καὶ ἀντιδόσεως.</note>

<pb n="72"/>
δὲ εἰσιν ὅταν ἡγῶνται καὶ δῆσαι τὸν ἀτακτοῦντα καὶ κ[η]ρῦξαι καὶ <note type="marginal">p. 30</note>
ἐπιβολὴν ἐπιβάλλειν· οὐκ εἰώθασι δὲ ἐπιβάλλειν.</p><p>χειροτονοῦσι δὲ καὶ ταξ[ι]άρχους δέκα, ἕνα τῆς φυλῆς ἑκάστης· οὗτος <note type="marginal">3</note>
δ’ ἡγεῖται τῶν φυλετῶν καὶ λοχαγοὺς καθίστησιν.</p><lb n="5"/><p>χειροτονοῦσι δὲ καὶ ἱππάρχους δύο ἐξ ἁπάντων· οὗτοι δ’ ἡγοῦνται <note type="marginal">4</note>
τῶν ἱππέων, διελομ[ενοι] τὰς φυλὰς ݲ ἑκάτερος κύριοι δὲ τῶν αὐτῶν
εἰσιν ὧνπερ οἱ στρατηγοὶ κατὰ τῶν ὁπλιτῶν. ἐπιχειροτονία δὲ γίγνεται
&lt;καὶ&lt; τούτων.</p><p>χειροτονοῦσι δὲ καὶ φυλαρχους ἕνα τῆς φυλῆς, τὸν ἠγησόμενον <note type="marginal">5</note>
<lb n="10"/> &lt;τῶν ἱππέων&gt; ὥσπερ οἱ ταξίαρχοι τῶν
χειροτονοῦσι δὲ καὶ εἰς Λῆμνον ἄππαρχον, ὅς ἐπιμελεῖται τῶν <lb n="6"/>
ἱππέων τῶν ἐν Λήμνῳ.
χειροτονοῦσι δὲ καὶ ταμίαν τῆς Παράλου καὶ δίχα τῆς το[ῦ] <lb n="7"/>
Ἄμμωνος.</p><note type="footnote">1 τὸν] τιν L, ut vid.; corr. K-W, H-L κ[η]ρυξαι L, corr. Bl (edd. cett.)
2 ἐπιβάλλειν prius] ἐπιβαλεῖν coni. Diels 7 εἰσιν ὧνπερ] ωνπερ εισι) L πολειτ(ων)
L. fragmenta duo nova Iiuc attuli (p. 30 iu L, vv. 21 –26) γινεται L 8 καὶ
add. H-L, K-W, al. 9 ῑ add. Richards, al. 10 τῶν ἱππέων add. e Poll. VIII
13 δίχα] lectio non certa, sed cum vestigiis congrua; δ . . α Wn, νῦ[ν] BI neque
τῆς τοῦ omnino certa. της super lituram scriptum est</note><note type="footnote">3 Lexicon Bekk. quintum (BA 306,12) ταξίαρχοι τίνες εἰσὶ καὶ πόσοι: ἄρχοντες
ἡγούμενοι τῶν πολιτῶν κατὰ φυλήν, χειροτονητοί, ݲ τὸν ἀριθμόν, οἷς ὑπετέτακτο τὸ πλῆθος
κατὰ φυλήν.</note><note type="footnote">5 Harpocr. s. v. ἵππαρχος: . . . λεγεται δὲ παρ’ Ἀθηναίος ἵππαρχος καὶ ὁ τῶν ἱππέων
ἄρχων. δὐο δ’ ἦσαν οὖτοι, ὡς Δημοσθένης ἐν 8 Φιλιππικῶν φησι καὶ Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθη
ναίων πολιτείᾳ (Epitomen descr. Phot. II. Suid. V). Lex. Bekk. quint. (BA 266,26) ἵππαρχος:
ὁ του ἱππικοῦ ἄρχων. ἧσαν δὲ ἵππαρχοι δύο ἠγούμενοι τῶν ἱππικῶν ταγμάτων. Lex. Patm.
p. 16 ἵππαρχοι: οἱ τοῦ ἱππικοῦ ἄρχοντες. ἦσαν δὲ δύο, πέντε φυλῶν ἕκαστος ἐπιμελούμενος.
Phot. ἵππαρχοι: δύο ησαν, οἳ τῶν ἱππέων ἡγοῦντο διελόμενοι τὰ; φυλὰς ἑκάτερος ἀνὰ πέντε.
ἑπιμεληταὶ δὲ εἰσι τῶν ἱππέων καθάπερ οἱ ταξίαρχοι δέκα Με; εἷς ἐφ’ ἑκάστης φυλῆς τῶν
ὁπλιτπῶν. Poll. VIII 94 ἵππαρχοι δὲ δύο ἐξ ἁπάντων Ἀθηναίων αἰρεθέντες ἐπιμελοῦ τῶν
πολέμων.</note><note type="footnote">9 Harpocr. s. v. φύλαρχος: . . . φύλαρχός ἐστιν ὁ κατὰ φυλὴν ἑκάστην τοῦ ἱππικοῦ ἄρχων,
ὑποτεταγμένος δὲ τῷ ἱππάρχῳ, ὡς Ἀριστοτέης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ φησί (Epitomen
exscr. Suid. II et [ex Photio] Etymolog. genuinum, unde Symeo et Et. M. 802,19). Poll.
VIII 94 οἱ δὲ φύλαρχοι δέκα, εἷς ἀπὸ φυλῆς ἑκάστης, τῶν ἱππέων προΐσταντα, καθάπερ οἱ
ταξάρχοι τῶν ὁπλιτῶν.</note><note type="footnote">13 Ilarpocr. s. v. ταμίαι: . . . ἀρχή τι; παρ’ Ἀθηναίοις ἦν οἱ ταμίαι, δέκα τὸν ἀριθμόν.
παραλαμβάνουσι δ’ οὗτοι τό τε ἄγαλαμ τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τὰ; Νίκας καὶ τὸ ἄλλον κόσμον καὶ
τὰ χρήματα ἐναντίον τῆς βουλῆς, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. εἰσὶ δέ τινες
καὶ τῶν τριήρων ταμίαι, ὡς ὁ αὐτὸς φιλόσοφός φησιν (Epitomen descr. Phot. III [ex quo
Et. gen., uude Symeo et Et. M. 745,18] et Suid. II). — Phot. I (descr. Et. gen., unde
Symeo et Et. M.) = Suid. s. v. ταμίαι: . . . εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι ταμίαι ἄρχοντες χειροτονητοὶ
ἐπὶ τὰς ἱερὰς καὶ δημοσίας τριήρεις, 6 με) ἐπὶ τὴν Πάραλον, ὁ δὲ ἐπὶ τὴν τοῦ ἄμμωνος.
cf. Poll. VIII 116 ταμίας ἐκάλουν τοὺς ταῖς ἱεραῖς τριήρεσι λειτουργοῦντας, ἄλλους ἢ τριηράρχους.
— Lex. Cantabr. 675,28 Πάραλος καὶ Σαλαμινία: ταύτας τὰς τριήρεις εἶχον διὰ παντὸς πρὸς
τὰς ἐπειγούσας ὑπηρεσίας, ἐφ’ αἷς καὶ ταμίαι τινὲς ἐχειροτονοῦντο . . . τῆς μὲν Παράλου καὶ
Σαλαμινίας ἐν τρίτῃ μνημονεύει Θουκυδίδης καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρνισιν. Ἀριστοτέλης δὲ
Ἀμμωνιάδα Ἀμοριάδα cod., corr. Meier) καὶ Πάραλον οἶδε.</note><pb n="73"/></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="62"><p>LXII. αἱ δὲ κληρωταὶ ἀρχαὶ πρότερον μὲν ἦσαν αἱ μὲν μετ’ ἐννέα <note type="marginal">1</note>
ἀαρχόντων ἐκ τῆς φυλῆς ὅλης κληρούμεναι, αἱ δ’ ἐν Θησείῳ κληρούμεναι <note type="marginal">p.30</note>
διῃροῦντο εἰς τοὺς δύμους· ἐπειδὴ 8 ἐπώλουν οἱ δῆμοι, καὶ ταύτας ἐκ τῆς
φυλῆς ὅλης κληροῦσι πλὴν βουλευτῶν καὶ φρουρῶν τούτους δ’ εἰς τοὺς
<lb n="5"/> δήμους ἀποδιδόασι.</p><p>μισθοφοροῦσι 03 πρῶτον ὁ δῆμοσ ταῖς μὲν ἄλλαις ἀκκλησίαις δραχμήν, <note type="marginal">2</note>
τῇ δὲ κυρίᾳ ἐννέα . ἔπετα τὰ δικαστήρια τρεῖς ὀβολούς.
ἡ βουλῆ πέντε όβολούς· τοῖς δὲ πρυτανεύουσιν εἰς σύτησιν ὀβολὸς προστίθεται
[δέκα προστίθενται]. ἔπειτ’ εἰς σίτησιν λαμβάνουσιν ἐννέ’
<lb n="10"/> τέτταρας ὀβολοὺς ἔκαστος καὶ παρατρέφουσι κήρυκα καὶ αὐλητήν, ἔπειτ
ἄρχων εἰς Σαλαμῖνα δραχμὴν τῆς ἡμέρας. ἀθλοθέται δ’ ἐν πρυτανείῳ
δειπνοῦσι τὸν Ἑκ[ατ] ομβαιῶνα μῆνα, ὅταν ᾖ τὰ Παναθήναια, ἀρξάμενοι
ἀπὸ τῆς τετράδος ἱσταμένου. ἁμφικτύονες εἰς Δῆλον δραχμὴν τῆς ἡμέρας
ἑκάστης ἑκ Δήλου &gt;. λαμβάνουσι δὲ καὶ ὅσαι ἀποστέλλονται ἀρχαὶ
<lb n="15"/> εἰς Σάμον ἤ Σκῦρον ἢ Λῆμνον ἢ Ἴμβρον εἰς σίτησιν ἀργύριον.</p><p>ἄρχειν δὲ τὰς μὲν κατὰ πόλεμον ἀρχὰς ἔξεστι πλεονάκις, τῶν δ6 <note type="marginal">2</note>
ἄλλων οὐδεμίαν, πλην βουλεῦσαι δίς.</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="63"><p>LXIII. τὰ δὲ διαστήματα κ]ληρ[οῦ]σ[ιν] οἱ ἄρχοντες κατὰ φυλάς, <note type="marginal">1</note>
<note type="footnote">6 πρῶτον ὁ δῆμος fragmentum novum huc attuH (p. 30 in L, vv. 28 – 34). πρῶτον (sine
μὲν) . . . εἶθ’ sicut Περὶ ζῲων μοp. 1, 640a 14 9 δέκα προστίθενται ex signo 1, i. e.
oboli, male intellecto natum esse docet BL; sed in papyris aegyptiacis signum oboli — est.
est potius scholium interpretantis quod decem prytanibus decem numerabantur oboli
10 TETxapa;] fragmentum alium pa; hic, et in versu proximo μην habet 12 διπνουσι L
14 λαμβάνουσι e seq. verbo supplendum esse videtur; contra Bl., K-W (qui clausulam
de athlothetis ut ab hoc loco alienam summovent) 18 τα δ(ε) τα L</note>
<note type="footnote">18 Schol. Aristopb. Plut. 277 (RV): ἐν ταῖς Ἀθήναις πολλὰ ἦν δικαστήρια, καὶ ἐν
τισὶ μὲν ἐδίκαζον περὶ φονικῶν πραγμάτων, ἐν τισὶ δὲ περὶ δημοτικῶν. ἕκαστον δὲ τούτων
εἶχεν ἒ τι τῶν στοιχείων ἰδικὸν ὄνομα. οἶον ἦν τι τῶν δικαστηρίων λεγόμενον α, ὁμοίως
ἄλλο β, ἄλλο δὲ γ, καὶ τὸ δ καὶ τὸ ε ἔως τοὺ κ. δέκα γὰρ ἦν δικαστήρια τὰ πάντα
ἐν Ἀθήναις. καὶ πρὸ θυρῶν δὲ ἑκάστου δικαστηρίου ἐγέγραπτο πυρρῷ βάμματι τὸ στοιχεῖον
ᾧ τινι λαὶ δικαστήριον ὠνομάζετο. ὄσοι δὲ δικασταὶ ἦσαν ἐν Ἀθήναις, ἕκαστος καθ’ ἕκαστον
δικαστήριον εἶχε δέλτον (sequentia om. R) τουτέστι πινάκιον, ἐν ᾦ ἐγγεγραμμένον ἦν τὸ ὄνομα
αὐτοῦ καὶ τοῦ δικαστηρίου. εἶχε δὲ καὶ ῥάβδον ἅμα (leg. ὁμόχρουν) τῷ πινακίῳ, καὶ ἐν
αὐτῇ υῇ τῇ ῥάβδῳἦν ἦν τὸ (leg. γράμμα) τοῦ δικαστηρίου ἐγγεγραμμένον. ὅτε οὖν
καιρὸς τοῦ δικάζειν, ἄρχοντο πάντες οἱ δικασταὶ εἰς τὴν ἀγορὰν κἀκεῖ κλήρους ἔβαλλον, καὶ
ὄστις ἄν] ἐκληροῦτο κλῆρον ἔχοντα τὸ α, ἀπήρχετο εἰς τὸ α δικαστήριον, ὁμοίως εἰς τὸ β καὶ
τὰ ἐφεξῆς. ἀπήρεχτο δὲ] καὶ πρῶτον μὲν ἐδείκνυε τῷ κήρυκι τοῦ δικαστηρίου τὸν κλῆρον
τοῦ στοιχείου,, δὲ κῆρυξ λοιπὸν ἐδίδου αὐτῷ τὸ πινάκιον αὐτοῦ καὶ ῥάβδον,, εἶτα οὔτως
ἐδίκαζεν. εἰ δέ τις δικαστὴς εἰσῂει μὴ κληρωθεὶς εὶς τὸ δικαστήριον, κατηγορεὶτο καὶ ἐξη-
μιοῦτο διαφόυρως.</note>
<note type="footnote">Schol. Arist. Vesp. 775 (V): . . . ἄλλως. ἐπειδὴ θεσμοθέται καὶ δέκατος
ματεὺς κληροῦσι τοὺς δικαστὰς τοὺς τῆς αὐτῆς φυλῆς ἕκαστος. Schol. Ar. Plut. 277 (Junt.)
. . . εἶτα οἱ θεσμοθέται κατὰ φυλὴν ἕκαστος καὶ δέκατος ὁ γραμματεὺς ἐκλὴρουν τὰ γράμματα
μέχρι τοῦ κ.</note>

<pb n="74"/>
ὁ δὲ γραμματεὺς τῶν θεσμο[θετῶν τῆς] δεκάτης φυλῆς. εἴσοδοι δέ εἰσιν <lb n="2"/>
ε[ἰς] τὰ δικαστ[ή]ρια δέκα, μία τῇ φυλῇ ἑκάστῃ, καὶ κληρ[ωτήρι]α εἴκοσι, <note type="marginal">p.30</note>
δ[ύο τ]ῇ φυλῇ ἑκάστῃ, καὶ κιβώτια ἑκατόν, δέκα τῇ φυλῇ ἑκάστῃ, καὶ
ἕτερα κιβώτι[α, εἰς ἃ ἐ]μβάλλεται τῶν λαχόντων δικαστῶν τὰ πινάκια, καὶ
<lb n="5"/> ὑδρίαι δύο. καὶ βακτηρίαι παρατίθενται κατὰ τὴν ε[ἴσοδον] ἑκάστην
ὅσοιπερ οἱ δικασταί, καὶ βάλανοι εἰς τὴν ὑδρίαν ἐμβάλλονται ἴσαι ταῖς
βακτηρίαις, ἐγ[γ]έγραπται δ᾿ ἐν ταῖς βαλάνοις τῶν στοιχείων ἀπὸ τοῦ ἑνδεκάτου,
τοῦ λ [τριακοστοῦ], ὅσαπερ ἂν μέλλῃ τὰ δικαστήρια πληρωθήσεσθαι.
δικάζειν δ᾿ ἔξεστιν τοῖς ὑπὲρ λ ἔτη γεγονόσιν, ὅσοι αὐτῶν μὴ <lb n="3"/>
<lb n="10"/> ὀφείλουσιν τῷ δημοσίῳ ἢ ἄτιμοί εἰσιν. ἐὰν δέ τι[ς] δικάζῃ οἷς μὴ ἔξεστιν,
ἐνδείκνυται καὶ εἰς τὸ δικαστήριον εἰσάγετ[αι]· ἐὰν δ᾿ ἁλῷ προστιμῶ[σι]ν&gt;
αὐτῷ οἱ δικασταὶ ὅ τι ἂν δοκῇ ἄξιος εἶναι παθεῖν ἢ ἀποτεῖσαι. ἐὰν δὲ
ἀργυρίου τιμηθῇ, δεῖ αὐτὸν δεδέσ[θαι], ἕως ἂν ἐκτείσῃ τό τε πρότερον
ὄφλημα ἐφ᾿ ᾦ ἐνεδείχθη καὶ ὅ τι ἂν αὐτῷ προστιμήσῃ τ[ὸ δικ]αστήριον.
<lb n="15"/> ἔχει δ᾿ ἕκαστος δικαστὴς τὸ πινάκιον πύξινον, ἐπιγεγραμμένον τὸ ὄνομα τὸ <lb n="4"/>
ἑαυτοῦ πατρόθεν καὶ τοῦ δήμου καὶ γράμμα ἓν τῶν στοιχείων μέχρι τοῦ
κ· νενέμηνται γὰρ κατὰ φυλὰς δέκα μέρη οἱ δικασταί, παραπλησίως ἴσοι
ἐν ἑκάστῳ τῷ γράμ[μα]τι. ἐπειδὰν δὲ ὁ θεσμοθέτης ἐπικληρώσῃ τὰ <lb n="5"/>
γράμματα ἃ δεῖ προσπαρατίθεσθαι τοῖς δικαστηρίοις, ἐπέθηκε φέρων ὁ
<lb n="20"/> ὑπηρέτης ἐφ᾿ ἕκαστ[ον] τὸ δικ[α]στήριον τὸ γράμμα τὸ λαχόν. |</p></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="64"><p>LXIV. τὰ δὲ [κιβώ]τια τὰ δέ[κ]α κ[εῖται ἐ]ν τ[ῷ ἔμ]προσθεν [τ]ῆς <note type="marginal">p. 31</note>
εἰσόδου [κ]αθ᾿ ἑκάστην τὴν φυλήν· ἐπιγέ[γρ]απται δ᾿ ἐπ᾿ αὐτῶν τὰ στο[ι]χεῖα <lb n="1"/>
μέχρι [τοῦ] κ. ἐ[π]ειδὰν δ᾿ ἐμβάλωσιν οἱ δικασταὶ τ[ὰ] πιν[ά]κια εἰς τὸ
<note type="footnote">4 εἰς ἃ suppl. Bl; δέκα οἷς (vel εἰς ἃ) ego antea, al., sed illud et sensui et spatio magis
aptum est 5 βακτηρια L 6 ουσοιπερ L εισαι L*, corr. L4 7 ἐγγέγραπται]
fragmenta duo huc attuli (p. 30 in L, vv. 42—52) litteras duo vel tres in singulis
versibus continentia. εμγεγρ- L*, ut vid., ν suprascr. L4 7.8 ενδεκατουτριακοστου
L*, τριακοστου del. et του λݲ ·τριακοστιου· suprascr. L4 (του λݲ quidem recte, τριακόστου
autem pravam interpretationem του λݲ) 8 ἂν] εαν L 9 ισοι L*, corr. L4
11 αλω L 12 αποτισαι L 13 εκτιση L 14 προστιμηση L
18 επικληρωση L 20 υπερετης L*, corr. L4 21 τὰ δὲ] hic incipit volumen
quartum, et opus resumit scriba tertius (L3). de suprascripto Δ, quod dispexit Wn,
nullum vestigium video; neque omnino superest margo superior. in marg. sinistra est
aliquid quod Δ esse potest, sed valde dubium est. fragmentum novum (v. praef.) quinque
priorum versuum cum ceteris nunc composui κιβωτεια L κεῖται suppl. K-W
22 ισοδου L τὴν om. L*, suprascr. L3 δ᾿ επ αυτων L*, δε παντων L4
σχοι- L*, corr. L? 23 δ᾿ ἐμβάλβσιν] βλαβωσιν L*, corr. L3</note>
<note type="footnote">15 Schol. Ar. Plut. 277 (Junt.): ἔρχεται ἕκαστος εἰς τὸ &lt;δικαστήριον&gt; πινάκιον ἔχων ἐπιγεγραμμένον
τὸ ὄνομα αὐτοῦ [καὶ] πατράθεν καὶ τοῦ δήμου καὶ γράμμα ἕν τι μέχρι τοῦ κ, διὰ
τὸ πάλαι δέκα φυλὰς εἶναι Ἀθήνησιν, διῄρηντο γὰρ κατὰ φυλάς. εἶτα οἱ θεσμοθέται κατὰ φυλὴν
ἕκαστος καὶ δέκατος ὁ γραμματεὺς ἐκλήρουν τὰ γράμματα μέχρι τοῦ κ. Et. gen. ex Photio
(usque ad φυλῆς descr. Sym.) χαλκοῦν πινάρουν: ὃ εἶχον οἱ δικασταὶ πρὸς τὰς κληρώσεις ἔχον
τὸ ὄνομα τοῦ δικαστοῦ πατρόθεν καὶ δήμου καὶ (καὶ om. Et. gen., hab. Symeo) τῆς φυλῆς.
Ἀριστοτέλης ἀρι χ, id est Ἀρίσταρχος cod. Flor., corr. Wilamowitz) πύξινον. Hesych. χαλκοῦν
πινάκιον: Ἀθηναῖοι εἶχον ἕκαστος πινάκιον πύξινον ἐπιγεγραμμένον τὸ ὄνομα [τοῦ] αὐτοῦ καὶ
τοῦ δήμου πατρόθεν.</note>

<pb n="75"/>
κιβώτι[ον] ἐφ’ οὗ ἂν ἐπι[γεγρα]μμένον τὸ γράμ[μα] τὸ τὸ αὐτὸ ὅπ[ε]ρ ἐπ[ὶ <note type="marginal">p.31</note>
τῷ π]ινακίῳ ἐστὶν α[ὐτ]ῷ τῶν στοχείω[ν, τότε] σείσαντος τοῦ ὑ[πη]ρέτου
ἕλκει 6 θεσμο]θέτης ἐξ ἐκάσ[τ]ου τοῦ κιβωτίο[υ πιν]άκιον ἕν οὗτο[ς] <note type="marginal">2</note>
δὲ καλεῖται ἐμ[μήκτ]ης, καὶ ἑμπήγνυσι τὰ πινάκια τὰ τα το]ῦ κιβωτίου εἰς
<lb n="5"/> τὴν κανονίδα ἐφ’ ἧς τὸ α]ἀτὸ γράμμα ἔπεστιν ὅπερ ἐπὶ τοῦ κιβωτίο]υ.
κληροῦται δ’] οὗτος, ἵνα μὴ ἀεὶ ὁ αὐτὸς ἐμπ[ηγνύων] κακουργῇ. εἰσὶ δὲ
κανονίδες πέντε ἐ]ν ἑκάστῳ τῶν κλγρωτηρίων. ὅ[ταν δὲ] ἐμβάλῃ τοὺς <note type="marginal">3</note>
κύβους, ὁ ἄρχων τὴν φυλὴν κληρ[οῖ κατὰ κ]ληρωτήριον. εἰσὶ 81 κύβοι
χα[λκοῖ, μέ]λανες καὶ λευκοί· ὅσους δ’ ἄν δέ[ῃ λαχεῖν] δικαστάς, τοσοῦτοι
<lb n="10"/> ἐμβάλλον[ται λε]υκοί, κατὰ πέντε κπινάκια εἷς, οἱ δὲ μέλ]ανες τὸν αὐτὸν
τρόπον. ἐπειδὰν δ’ ἐ[ξελῃ] τοὺς κύβους, καλεῖ τοὺς εἰληχότας ὁ κ[ηρυξ]·
ὑπάρχει δὲ καὶ ὁ ἑμπήκτης εἰς τὸν [ἀριθμό]ν. ὁ δὲ κληθεὶς καὶ ὑπακ[ού]σας <note type="marginal">4</note>
ἕλ[κ]ει [βάλανο]ν ἐκ τῆς ὑδρίας, καὶ ὀρέξας αὐτή[ν, ἄνω
τὸ γράμμα, δ[εί]κνυσιν πρῶ[τον μεν] τῷ ἄρχοντι τῷ ἐφεστηκότι ὀ δὲ
<lb n="15"/> ἄρχω[ν ἐπειδ]ὰν ἴδῃ ἐμβάλλει τὸ πινάκιον α[ὐ]το[ῦ εἰς τὸ κ]ιβύτιον, ὅπου
ἄν ᾖ ἐπιγεγραμ[μέν]ον τὸ αὐτὸ στοιχεῖον ὅπερ ἐν τῇ βαλ[άνῳ, ἵ[ν’ εἰς οἷον
ἄν λαχῃ εἰσίῃ καὶ μὴ εἰς οἷο]ν ἂν βούληται, μηδὲ ᾖ συναγαγεῖν εἰς]
δικαστήριον οὕς ἂν βούληταί τις πα[ράκει]ται δὲ τῷ ἄρχοντι κιβώτια <note type="marginal">5</note>
<note type="footnote">1 ὅπερ] suprascr. o L3; L* fortasse απερ (ita Wn, sed dabium est) 2 πινακιω L
αὐτῷ Bl.; α[υτ]ω L, ut vid. 4 εν[πηκτ]ης et ενπηγνυσι L τὰ ἐκ τοῦ Haussoul-
lier, al. 5 κανωνιδα L*, corr. ’ (item v. 7) ἐφ’ ἧς Haussoullier, al. κιβωτίου
Haussoullier, al. 6 κληροῦται δ’ om. L*, suprascr. L 3, ut vid.; nam ante lacunam sunt
vestigia litterae, quae potest χ esse (ita Wn), potest etiam alia esse. δ’ compendii ductum
extremum, quem vidit Bl., non video. κληροῦται δ’ coni. K-W ἐμπηγνύων K-W;
ενπ- L κακουργη L 7 πέντε Bl. (nam sunt duo κληρωτήρια); δέκα cett.
εκαστω L ὅταν δὲ spatio magis aptum (si δε scriptum fuerit, non δ’) quam ereioav
δ’; 0, quod legit Wn, minime certum est ενβαλη L 7. 8 τοὺς κύβους om. L*,
suprascr. L 3 8 κατὰ BI; εἰς τὸ K-W; o in papyro non exstat 9 λαχεῖν H-L,
Haussoullier 10 ενβαλ- L 11 ἐξέλῃ Haussoullier κῆρυξ Bl 2 12 ενπηκτης L
ἀριθμόν Bl2 de prima littera fere nihil exstat 12. 13 u-oxouaas] lectio minime certa,
sed cum vestigiis plerumque congrua; υφακ- L*, ὤ vid., corr. L 4. uzaxoucta; dubitanter BP
13 οροεξας L, ut vid. ἀνὼ ἔχων] ἀνέχων Sandys, al., sed illud fortasse spatio
magis aptum 14 τω L (bis) 15 ἐπειδὰν Papabasileus, al. ιδη L
ενβαλλει L αὐτοῦ εἰς τὸ K-W κιβωδιον L*, corr, L 4 οτι ante οπου
L*, corr. L 3 16 ἂν] ην L*, ut vid., corr. L 3 η L αυτου L
TTj ἵν’ Haussoullier 17 λαχηεισειη L οἷον K-W βαληται L*,
corr. L 3 ᾗ] εις L*, corr. L 3 εἰς H-L, Bl, spatio magis aptum quam εἰς τὸ
18 παράκειται Haussoullier, K-W τω L κιβωτιον L*, corr. L 3</note>
<note type="footnote">4 Hesych. ἐμπήκτης: 6 τὰ δικαστικὰ γραμματίδια (γράμματα διὰ cod., corr.
παρὰ τοῦ (θεσμοφόρου cod.) λαμβάνων ὑπηρέτης
νίδα cod., corr. lunius). Glossa Lexici Bekk. quinti (BA 258,21) ἐμπήκττης: 6 θεσμοθέτης
redit ad Aristotelis verba male intellecta. contra quae Lex. Sabb. s. v. ἐμπήκτης p. 19,6
ex Cassio Longino affert, ad Aristotelem vix pertinent.</note>
<note type="footnote">7 et 10 Schol. Arist. Plut. 277 (RV Junt.): παρὰ τοῖς Ἀθηναίοις δέκα ἦσαν φυλαί.
ἔθος οῡν ἀπὸ πασῶν τῶν φυλῶν δικαστὰς καθίζειν. εἶτα ἀπὸ μιᾶς ἑκάστης ἐλάμβανον ἄνδρας
πέντε τοὺς ἐπισημοτέρους καὶ πάλιν ἐκ τῶν πέντε ἕνα τὸν κλήρῳ λαχόντα ἐποίουν δικάζειν.
cf. Schol. Ar. Plut. 972.</note>

<pb n="76"/>
ὅσαπερ [ἂν μ]έλλῃ τὰ δικαστήρια πληρωθήσεσθα[ι, ἔχο]ντα
ἕκαστον ὅπερ ἂν ᾖ το] τοῦ δικαστηρίου ἐκάσ|[του] εἰληχός.</p><note type="marginal">p. 32</note></div><div type="textpart" subtype="paragraph" n="65"><p>LXV. αὐτ[ὸς 81 δείξα]ς πάλιν τ[ῷ ὑ]πηρέτῃ εἰσέ[ρχεται, ἐντὸς ἰὼ]ν ἦς <note type="marginal">1</note>
κ[ι]γκλ[ί]δος. ὁ δὲ ὑπηρέτης δίδωσιν αὐτ]ῷ βακτηρίαν [ὁ]μόχρων
<lb n="5"/> δικαστ[ηρίῳ οὗ τὸ] αὐτὸ [γρ]άμμα ἐ[στιν ὅ]περ ἐν τῇ βαλάνῳ,
ἀναγ]καῖον ᾖ αὐτῷ [ε]ἰσελθεῖν εἰς ὅ εἴληχε δικασ]τήριον· ἐὰν γὰρ
ἕτερον εἰ[σέ]λ[θῃ], ἐξε[λέγχετα]ι ὑπὸ τοῦ χρώμα[τ]ος ι]ῆς βακτηρίας.
τοῖ[ς γὰρ δι]καστηρίοις χρῶ[μ]α ἐπιγέγραπται εκάστ]ῳ ἐπὶ τῷ σφη[κ][ίσκω <note type="marginal">2</note>
τῆς εἰσ[όδο]υ. 6 δ[ὲ λαβὼ]ν τὴν βακτηρί[α]ν βαδίζει εἰ[ς τ]ὸ δικασ[τήριον]
<note type="footnote">1 οσαν deletum esse L; deletum esse ν dicit Bl, sed non video μελλη L ντες
suprascr. L 3 ἔχοντα Ilaussoullier, al. post στοιχειον, ν scr. et del. L
2 ᾖ τὸ] ᾖ ὲπὶ Bl, ᾖ (spatio non satis) K-W, al. 3 αυτ] υ (et fortasse α), a L*
male scriptum, rescr. L 4 mox δι . . να . ῳ] Wn. sed dubia haec 3. 4 κιγκλίδος
κ. νκλ- L) coni. Diels, idemque ἐντὸς ἰὼν; fort. εἶτ’ ἐ[ντὸς εἰσέρχετ]τα δίδωσιν αὐτῷ
K-W ομοχρεν L*, corr. L 4 τω L 5 ἐφ’ οὗ τὸ αὐτὸ Bl, spatio uimium, uisi
superscriptum fuerit aliquid ὅπερ om. L*, ut vid., suprascr. L 3 τη L
6 ἀναγκαῖον K-W; καιον cura vestigiis satis congruit ην L, corr. K-W
7 εἰσέλθῃ] εἰσ[ίῃ] Bl, K-W (spatio non satis, nisi εισειηι legitur), sed videtur λ esse
ἐξελέγχεται K-W 8 sqq. suppl. e schol. Ar. (v. testim.) 8 δικαστηρας L*, ut vid.,
corr. L 3 χρῶμα schol. Ar.; χρωματα L ἐφ’ ἑκάστῳ schol. Ar., sed nou
capit spatium τω L 9 ισοδου L τη βακτηρια L</note>
<note type="footnote">4 Lex. Bekk. quintum (BA 220,17) βακτηρία: ὁμόχρωμοι τοῖς δικαστηρίοις ἐδίδοντο
βακτηρίαι, ἵνα ὁ λαβών οἵου δὴ χρώματος βακτηρίαν εἰς τὸ ὁμόχρωμον εἰσέλθῃ εἰσέλθοι cod.)
δικαστήριον xaX μὴ εἰς ἕτερον πλανᾶται διὰ τὸ πολλὰ εἶναι τὰ δικαστήρια. Lexicon Bekk.
quartum (BA 185,4) βακτηρία ἰαὶ σύμβολον: ῥάβδον κατεῖχον οἱ δικάζοντες καὶ σύμβολον
ἐλάμβανον ἀντιδιδόντες διὰ τὸ κομίσασθαι τὸν τὸν Marc, τὸ Coisl.) τριώβολον. Eadem glossa
paullo plenior est apud Suid.l. βακτηρία καὶ σύμβολον: οἱ λαχόντες δικάζειν ἐλάμβανον
παρὰ τῶν δημοσίων ὑπηρετῶν σύμβολον καὶ βακτηρίαν καὶ οὕτως ἐδίκαζον. τὴν χρόαν δὲ
ὁμοίαν εἶχε τῇ βακτηρίᾳ τὸ δικαστήριον. τὸ μέντοι σύμβολον μετὰ τὴν κρίσιν ἀποδιδόντες
ἐκομίζοντο τριώβολον· ὅπερ καὶ δικαστικὸν γέγονεν (an ἔλεγον ?) item in Lexico Patmensi
p. 144 Sakk. ῥάβδος ὁμόχρους τῷ δικαστηρίῳ ἣν έλάμβανε σύμβολον τῆς χειροτονίας
τονίας ὁ δικάζειν λαχών. Schol. Arist. Vesp. 1110 (V) ἐδίδοντο δὲ καὶ βακτηρίαι τοῖ; δικασταῖς
σταῖς ὁμόχροοι τοῖς δικαστηρίοις, ὅπου ἑκάστους εἰσελθόντας δικάξειν ἔδει, ἵνα τὸν διαμαρτάνοντα
ἀπελέγξῃ τὸ χρῶμα.</note>
<note type="footnote">8 Schol. Aristoph. PJut. 278 (om. θ) περὶ τοῦ παραδιδομένου τοῖς εἰσιοῦσιν εἰς
τὸ δικαστήριον συμβόλου Ἀρστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὕτω γράφει· “τοῖς γὰρ δικαστηρίοις
χρῶμα ἐπιγέγραπται [ἐφ᾿] ἑκάστῳ ἐπὶ τῷ σφηκἰσκω τῆς εἰσόδου. ὁ δὲ λαβὼν
βακτηρίαν βαδίζει εἰς δικαστήριον τὸ ὁμόχρουν μὲν τῇ βακτηρίᾳ, ἔχον δὲ τὸ αὐτὸ γράμμα.
ὅπερ ἐν τῇ βαλάνῳ. ἐπειδὰν δὲ εἰσέλθῃ, παραλαμβάνει σύμβολον δημοσίᾳ παρά τοῦ εἰληχόντος
ταύτην τὴν ἀρχήν.” — Schol. Arist. Plut. 277 (0 Junt.) τοῖς λαχοῦσι δικάσαι εἰσελθοῦσιν
ἑκάστῳ σύμβολον δίδοται δημόσιον παρὰ τῆς ἐπὶ τούτῳ εἰληχυίας ἀρχῆς, ἵν’ οἱ ἐξιόντες καὶ
τοῦτο προσφέροντες λαμβάνοιεν τὸν δικαστικὸν μισθόν. — Schol. Arist. Plut. 277 (Junf.)
δέκα δικαστήρια ἦσαν παρ’ Ἀθηναίοις, τὸ με) φόνου, τὸ δὲ μοιχείας, τὸ δὲ ἑτέρου τινός·
οὐσῶν 81 καὶ δέκα φυλῶν ἐξελέγοντο ἐξ ἑκάστης φυλῆς ἕνα ἄνδρα καὶ ἔταττον αὐτοὺς εἰς τὰ
τοιαῦτα δικαστήρια κριτὰς εἶναι· πλὴν ἔγραφον πρότερον τὰ τῶν ἀνδρῶν ὀνόματα καὶ κλήρου
γινομένου 6 μὲν εἰς τοῦτο ὁ δὲ ei; ἐκεῖνο δικάξειν ἐλάγχανεν. εδὶδου δὲ ὁ κῆρυξ αὐτοῖς ῥάβδον
ἥτις ἦν σύμβολον τοῦ δικάζειν, ἵνα ἕκαστος καθ’ ἑσπέραν αποδιδοὺς τῷ πρυτάνες τὴν ῥάβδον
τριώβολον λαμβάνῃ μισθὸν τῆς δικάσεως.</note>

<pb n="77"/>
τὸ ὁμόχρων μὲν βακτ[ηρί]ᾳ ἔχ[ον δὲ τ]ὸ αὐτὸ γρἀμμα ὅπερ ἐν [τ]ῇ <note type="marginal">p.32</note>
βαλάν[ῳ]. ἐπε[ιδὰν δ’ εἰσ[έλθῃ, παραλαμβάνει σύμβολον δη[μοσίᾳ] παρὰ
τοῦ εἰλη[χό]τος ταύτη[ν] τὴν ἀ[ρχήν. ε]ἶτα τήν τε β]άλαν[ον] καὶ τὴν <note type="marginal">3</note>
βακτηρίαν ἔχοντες καθίζουσιν&gt; [ἐν τῷ δ]ικαστηρίῳ τοῦτο[ν]
<lb n="5"/> ε[ἰ]σελ[ηλυθό]τες· τοῖς δ‘ ἀπολαγχάνους[ιν] ἀποδιδ[όασιν] οἱ ἐμπῆκται τὰ
πινάκια. οἱ 02 ὑπη[ρέται] οἱ δημόσιοι ἀπ[ὸ] τῆς φυλῆς ἑκάστης π[αραδι]δόασιν <note type="marginal">4</note>
τὰ κ[ι]βώτια, ἕν ἐπὶ τὸ δικα[στήρ]ιον ἕκαστον, ἐ[ν] ᾧ ἔνεστιν τὰ ὁνόματ[α
τῆς] φυλῆς ὄνατ ἐν ἑκάστῳ τῶν δικασ[τηρί]ων. παραδιδόασι δὲ τοῖς
εἰληχό[σι] ταῦ[τ]α ἀπο]διδόναι τοῖς δικασταῖς ἐν ἑκάστῳ τῷ δικα[δτηρί]ῳ
<lb n="10"/> ἀριθμῷ τὰ πινάκια] ὄ]πως ἐκ τούτων κ]αλοῦντες ἀπο[δι]δῶσι τὸν μισθόν.</p></div></div></body></text></TEI>