LVIII. ὁ δὲ πολέμαρχος θύει μὲν θυσίας τήν τε τῇ Ἀρτέμιδι τῇ 1 
ἀγροτέρᾳ καὶ τῷ Ἐνυαλίῳ, διατίθησι δ᾿ ἀγῶνα τὸν ἐπιτάφιον [καὶ] τοῖς
 τετελευτηκόσιν ἐν τῷ πολέμῳ καὶ Ἀρμοδίῳ καὶ Ἀριστογείτονι ἐναγίαματα
ποιεῖ. δίκαι δὲ λαγχάνονται πρὸς αὐτὸν ἴδιαι μόνον, οἵ τε τοῖς μετοίκοις 2 
καὶ τοῖς ἰσοτελέσι καὶ τοῖς προξένοις γιγνόμεναι. καὶ δεῖ τοῦτον
λαβόντα καὶ διανείμαντα δέκα μέρη τὸ λαχὸν ἑκάστῃ τῇ φυλῇ μέρος προσθῖναι,
τοὺς δὲ τὴν φυλὴν δικάζοντας τοῖς διαιτηταῖς ἀποδοῦναι. αὐτὸς 3 
 2 ζωων L 3 την τε τηι L*, τετ casu oblitteratum instauravit L 4; τῇ τε K-W, at
cf. 1.6 4 ενυαλλιωι primum scr. L, dein delevit et ενυω supra scripsit, dein hoc
quoque delevit et ενυαλιω scripsit καὶ ante τοῖς τετ. seclusi (H-L, Bl, S) secundum
Pollucem; ret. K-W (Bl 3) 5 Αριστογιτονι L 6 αδιαι L* corr. L4 μόνον K-W;
μ(εν) L 7 ante τοῖς προξ. ins. αἱ K-W γινομ(εν)αι L*, αι rescr. L4, tum
del. et οις in marg. scripsit 
ἀψύχων ἐμπεσὸν ἀποκτείνῃ τινά, τοῦτο δέ ἐστιν, ἐὰν λίθος ἢ ξύλον ἢ σίδηρος ἤ τι τοιοῦτον, 
καὶ τὸν μὲν βαλόντα ἀγνοῇ, αὐτὸ δὲ εἰδῇ καὶ ἔχῃ τὸ τὸν φόνον εἰργασμένον. Epitome ἐπὶ 
Πρυτανείῳ: φονικὸν δικαστήριον, ὅταν τὸ μὲν ἀποκτεῖναν βέλος ἢ λίθος ἤ τι τοιοῦτον φανερὸν 
ᾖ, ὁ δὲ δράσας μή. ἀρχαῖον γὰρ ἔθος ἦν τὸ καὶ τὰ ἄψυχα κρίνειν, εἰ χρὴ ἐξορίζεσθαι (exscr.
Duid. et [ex Photio] Et. genuinum, unde Symeo et Et. M. 362,55). — Lex. Bekk. quint.
(BA 311,15) ἐπὶ Πρυτανείῳ· ἐὰν λίθος ἢ σίδηρος ἢ ξύλον φανῇ (sic!), τὸν δὲ δράσαντα ἀγνοῇ 
(lex. Patm. 138,75). Cf Poll. VIII 120 τὸ ἐπὶ Πρυτανείῳ δικάζει περὶ τῶν ἀποκτεινάντων,
κἂν ὦσιν ἀφανεῖς, δικάζει δὲ καὶ περὶ τῶν ἀψύχων τῶν ἐμπεσόντων καὶ ἀποκτεινάντων. προειστήκεσαν 
δὲ τούτου τοῦ δικαστηρίου οἱ φυλοβασιλεῖς, οὓς ἔδει τὸ ἐμπεσὸν ἄψυχον ὑπερορίσαι.
haec omnia vix ex Aristotele desumpta.
 3 Poll. VIII 91 ὁ δὲ πολέμαρχος θύει μὲν Ἀρτέμιδι Ἀγροτέρᾳ καὶ τῷ Ἐνυαλίῳ, διατίθησι
δὲ τὸν ἐπιτάφιον ἀγῶνα τῶν ἐν πολέμῳ ἀποθανόντων καὶ τοῖς περὶ Ἁρμόδιον ἐναγίζει.
δίκαι δὲ πρὸς αὐτὸν λαγχάνονται μετοίκων ἰσοτελῶν προξένων· καὶ διανέμει τὸ λαχὸν ἑκάστῃ
φυλῇ [τι] μέρος, τὸ μὲν διαιτηταῖς παραδιδούς, εἰσάγων δὲ δίκας ἀποστασίου ἀπροστασίου
κλήρων μετοίκων. Lex. Bekk. quint. (BA 290,27) πολέμαρχος: ἄρχων ἐστὶν Ἀθήνησιν, τῶν
ἐννέα ἀρχόντων. καὶ τῷ Ἐνυαλίῳ διατίθησι τὸν ἀγῶνα τὸν ἐπιτάφιον. Cf. eandem glossam
pleniorem apud Phot.ll πολέμαρχος: Ἀθήνησιν ἄρχων, εἷς τῶν θݲ. οὗτος τὸ μὲν παλαιὸν
τῶν ἐν πολέμοις ἡγεῖτο, ἀφ᾿ οὗ καὶ τὴν κλῆσιν ἔχει (cf. Aristot. III 2), ὕστερον δὲ τῆς ἡγεμονίας
ἐκείνης ἀφαιρεθεὶς προειστήκει μὲν τῶν τε ξένων καὶ τῶν μετοίκων, οὐκ ἤμειψε δὲ τὴν
κλῆσιν et in Lexico Patm. p. 147 πολέμαρχος: εἷς τῶν ἐννέα ἀρχόντων. ἐπεμελεῖτο δὲ τῶν
κατὰ πόλεμον. ὕστερον δὲ ἀφῃρέθη καὶ προειστήκει τῶν ξένων καὶ τῶν μετοίκων. 
 9 Harpocr. s. v. πολέμαρχος: . . . Ἀριστοτέλης δ᾿ ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ διεξελθὼν
ὅσα διοικεῖ ὁ πολέμαρχος πρὸς ταῦτά φησιν· “αὐτός τε εἰσάγει δίκας τάς τε τοῦ ἀποστασίου
καὶ ἀπροστασίου καὶ κλήρων καὶ ἐπικλήρων τοῖς μετοίκοις καὶ τἆλλα ὅσα τοῖς
πολίταις ὁ ἄρχων, ταῦτα τοῖς μετοίκοις ὁ πολέμαρχος . . . (Epitomen descr. Phot. I,
Suid.II). — Harpocr. s. v. ἀποστασίου: . . . Ἀριστοτέλης δ᾿ ἐν Ἀθηναίων πολιτεᾳ περὶ
τοῦ πολεμάρχου γράφει ταυτί· “οὗτος δὲ εἰσάγει δίκας τάς τε τοῦ ἀποστασίου καὶ ἀπροστασίου
καὶ κλήρων καὶ ἐπικλήρων”. Harpocr. s. v. ἡγεμονία δικαστηρίου: . . . . . . ἄλλαι
πρὸς ἄλλους τῶν ἀρχόντων ἐλαγχάνοντο δίκαι. . . . . πρὸς δὲ τὸν πολέμαρχον τοῦ ἀποστασίου
τε καὶ ἀπροστασίου . . . cf. ad p. 66,6 Lex. Bekk. quintum s. v. τίνες ποίων δικαστηρίων
εἶχον τὴν ἡγεμονίαν (BA 310,9): . . . ὁ πολέμαρχος ἀποστασίου καὶ κλήρων καὶ ἐπικλήρων
τοῖς μετοίκοις καὶ τἇλλα ὅσα τοῖς ἀστοῖς ὁ ἄρχων, οὗτος τοῖς μετοίκοις παρέχεται.
Phot.II = Suid. I ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δίκας εἰσάγειν, 

 

δ᾿ εἰσάγει δίκας τάς τι τοῦ ἀπο[σ]τασίου καὶ ἀπροστασ[ί]ου καὶ κλήρων p. 29 
καὶ ἐπικλήρων τοῖς μετοίκοις, καὶ τἄλλ᾿ ὅσα τοῖς πολίταις ὁ ἄρχων, ταῦτα
τοῖς μετοίκοις ὁ πολέμαρχος. LIX. οἱ δὲ θεσμοθέται πρῶτον μὲν τοῦ προγράψαι τὰ δικαστήριά 1 
 εἰσι κύριοι τίσιν ἡμέραις δεῖ δικάζειν, ἕπειτα τοῦναι ταῖς ἀρχαῖς·
καθότι γὰρ ἄν οὖτοι σῶσιν, κατὰ τοῦτο χρῶνται. ἔτι δὲ τὰς εἰσαγγελίας 2 
εἰσαγγέλλουσιν εἰς τὸν δῆμον καὶ τὰς καταχειροτονίας καὶ τὰς προβολὰς
ἁπάσας εἰσάγουσιν οὗ[τ]οι καὶ γραφὰς παρανόμων καὶ νόμον μὴ ἐπιτήδειον
θεῖναι καὶ προεδρικὴν καὶ ἐπιστατικὴν καὶ στρατηγοῖς εὐθύνας. εἰσὶ δὲ 3 
 καὶ γραφαὶ πρὸς αὐτοὺς ὧν παράστασις τίθεται, ξενίας καὶ δωροξενίας, ἄν
 1 ἀποστασίου] π super lituram scr. L4 και απροστασιου om. L*, και προστασιου suprascr.
L4, καὶ ἀπροστασίου Harp. 7 εἰσαγγέλλουσιν εἰς τὸν δῆμον del. K-W, sed confirmant
Poll. et Phot. (v. testim.) κ(ατα)χειροτονιαν L*, corr. L4 
 ἀλλὰ ..... τῷ πολεμάρχῳ δὲ ὅσαι ἀποστασίου γραφὴν ἔφερον, ἔτι μὴν καὶ ὅσα ἀρχων
[ἐν] τοῖς ἀστοῖς, ὁ πολέμαρχος τοῖς μετοίκοις διήτει. Phot. Λυκαμβὶς ἀρχή: τοῦ πολεμάρχου.
ψυχρῶς· ἐπεὶ ἐπολέμησεν Ἀρχίλοχος τῷ Λυκάμβει. ἐπὶ δὲ τούτου ἀποστασίου καὶ ἐπικλήρων
(ἐπικλήρου cod.) αἱ δίκαι ὑπήγοντο. Hesych. Λυκαμβὶς ἀρχή: ὁ Κρατῖνος ἐν Νόμοις, τὸν
πολέμαρχον δηλῶν, πρὸς ὅ<ν> ἀπεγράφοντο τὰς ἀποστασίου δίκας. Αυκαμβίδα δὲ εἷπε τὴν
ἀρχήν... — Schol. Arist. Vesp. 1042 (V) ὡς τὸν πολέμαρχον] ὄνομα ἀρχῆς. οὐ τοῖς πολίταις
τοῦτο προσῆψεν, ἀλλὰ τοῖς φένοις. αἱ γὰρ φενικαὶ δίκαι ἐπὶ τοῦ πολεμάρχου εἰσήγοντο. οἱ
δὲ καὶ βοηθείας δεόμενοι ἐπὶ τὴν ἀρχὴν κατέφευγον τοῦ πολεμάρχου. ἀλλὰ καὶ (sic deteriores
ἄλλως V) οἱ κατηγοροῦντες γονέων κακώσεως προὸς τὸν πολέμαρχον ἐδικάζοντο κἀκεῖνος ἔρινεν. 
 4 Harp. s. n. θεσμοθέται: ... ὁ δ᾿ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ ἀθηναίων πολιτείᾳ διέρχεται
ὅσα οὗτοι πράσσουσιν. Poll. VIII 87 ἰδίᾳ δὲ οἱ μὲν θεσμοθέται προγράφουσι πότε δεῖ δικάζειν
τά δικαστήρια καὶ τὰς εἰσαγγελίας εἰσαγγέλλουσιν εἲς τὸν δὴμον καὶ χειροτονίας καὶ τὰς
προβολὰς εἰσάγουσι καὶ τῶν παρανόμων γραφὰς καὶ εἴ τις μὴ ἐπιτήδειον νόμον γράψειεν καὶ
στρατηγοῖς εὐθύνας. γίνονται δὲ πρὸς αὐτοὺς γραφαὶ ξενίας δωροξενίας δώρων συκοφαντίας ψευδοκλητείας
ψευδεγγραφῆς βουλεύσεως ἀγραφίου μοιχείας. εἰσάγουσι δὲ καὶ δοκιμασίαν ταῖς ἀρχαῖς
καὶ τοὺς ἀπεψηφισμένους καὶ τὰς ἐκ τῆς βουλῆς καταγνώσεις καῖ δίκας ἐμπορικὰς καὶ μεταλλικὰς
καὶ ἐὰν δοῦλος κακῶς ἀγορεύῃ τὸν ἐλεύθερον, καὶ ταῖς ἀρχαῖς ἐπικληροῦσι τὰ δικαστήρια
τά τε ἴδια καὶ τὰ δημόσια, καὶ τὰ σύμβολα τὰ πρὸς τὰς κυροῦσι καὶ δίκας τὰς ἀπὸ συμβόλων
εἰσάγουσι καὶ τὰς τῶν ψευδομαρτυριῶν τῶν ἐξ Ἀρείου πάγου (exscr. schol. Aeschin.
1,10). glossa lexici Bekk. quinti (BA 264,15, descr. Et. M. 448,10, θεσμοθέται: ἀρχή
ἐστιν Ἀθήνησιν ἀνδρῶν ἕξ. καλοῦνται δὲ οὕτως ὅτι τῶν νόμων τὴν ἐπιμέλειαν ἐποιοπῦντο,
θεσμὸν δὲ ἐκάλουν τὸν νόμον) plenior exstat apud Phot.1 θεσμοθέται:
ἀρχη Ἀθήνησιν ἀνδρῶν
ἔξ, οἵ τὴν τῶν νόμων ἐπιμέλειαν ἐποιοῦντο καὶ τὰς εἰσαγγελίας εἰσήγγελλον εἰς τὸν δῆμον
καὶ τὰς χειροτονίας καὶ τὰς προβολὰς ἁπάσας καὶ γραφὰς παρανόμων καὶ ἧσαν διορθωταὶ τῶν
νόμων. Schol. Plat. Phaedr. 235 D οἱ θεσμοθέται ἕξ εἰσι τὸν ἀριθμόν, αφ᾿ ὧν καὶ ὁ
τόπος ὅπου συνῄεσαν καὶ ἐσιτοῦντο, Θεμίστιον (sic!) ἐκαλεῖτο· εἷχον δὲ ἐξουσίαν τοῦ ὑπογράψαι
τὰ δικαστήρια καὶ τὰς εἰσαγγελίας εἰσῆγον καὶ τὰς χειροτονίας καὶ γραφὰς παρανόμων
καὶ ἄλλων τινῶν. 
 10 Harpocr. s. v. παράστασις: .... Ἀριστοτέλης δ᾿ ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ περὶ τῶν
(τῶν Epitome; om. codd.) θεσμοθετῶν λέγων (λέγων Eritome, om. codd.) φησὶν οὕτως·
“εἰσὶ δὲ γραφαὶ πρὸς αὐτοὺς ὧν παράστασις τίθεται, ξενίας καὶ δωροξενίας, ἄν τις δῶρα δοὺς
ἀποφύγῃ τὴν φενίαν, καὶ ψευδεγγραφῆς καὶ ψευδοκλητείας καὶ βουλεύσεως καὶ ἀγραφίου (sic
Epitome, ἀργυρίου codd) καὶ μοιχείας” ... (Eritomen descrips. Phot.11 et Suid.11). — Lex.
Cantabr. 6747, ξενίας γραφὴ καὶ δωροξενίας διαφέρει· Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ 

 
τι( δῶρα δοὺς ἀποφύγῃ τὴν ξενίαν, καὶ συκοφαντίας καὶ δώρων καὶ ψευδεγγραφῆς p.29 
καὶ ψευδοκλητείας καὶ βουλεύσεως καὶ ἀγραφίου καὶ μοιχείας.
εἰσάγουσιν 81 καὶ τὰς δοκιμασίας ταῖς ἀρχαῖς ἁπάσαις καὶ τοὺς ἀπεψηφισμένους 4 
ὑπὸ τῶν δημοτῶν καὶ τὰς καταγνώσεις τὰς ἐκ τῆς βουλῆς.
 εἰσάγουσι δὲ καὶ δίκας ἰδίας, ἐμπορικὰς καὶ μεταλλικὰς καὶ δούλων, ἄν τις 5 
τὸν ἐλεύθερον κακῶς λέγῃ. καὶ ἐπικληροῦσι ταῖς ἀρχαῖς οὖτοι τὰ δικαστήρια
τὰ ἴδια καὶ τὰ δημόσια. καὶ τὰ σύμβολα τὰ πρὸς τὰς πόλεις 6 
οὗτοι κυροῦσι, καὶ τὰς δίκας τὰς ἀπὸ τῶν συμβόλων εἰσάγουσι, καὶ τὰ
ψευδομαρτύρια εξ Ἀρείου πάγου. τοὺς δὲ δικαστὰς κληροῦσι πάντες οἱ ἐννέα ἄρχοντες, δέκατος δ’ 7 
ὁ γραμματεὺς ὁ τῶν θεσμοθετῶν, τοὺς τῆς αὑτοῦ φυλῆς ἕκαστος. LX. τὰ μὲν οὖν περὶ τοὺς θ ἄρχοντας τοῦτον ἔχει τὸν τρόπον. κληροῦσι 1 
δὲ καὶ ἀθλοθέτας δέκα ἄνδρας, ἕνα τῆς φυλῆς ἑκάστης. οὗτοι δὲ
δοκιμασθέντες ἄρχουσι τέτταρα ἴτη, καὶ διοικοῦσι τήν τε πομπὴν τῶν
 παναθηναίων καὶ τὸν ἀγῶνα τῆς μουσικῆς καὶ τὸν γυμνικὸν ἀγῶνα καὶ
τὴν ἱπποδρομίαν, καὶ τὸν πέπλον ποιουνται, καὶ τοὺς ἀμφορεῖς ποιοῦνται
 1. 2 ψευδεγραφης L*, ut vid., v suprascr. L 4 6 λεγη L 9 τὰ add. Berna-
dakis, al. 10 παντας L 
 7 Lex. Bachm. p. 436,1 Bekk. ἀπὸ συμβόλων δικάζει: Ἀθηναῖοι ἁπὸ συμβόλων ἐδίκαζον
τοῖς ὑπηκόοις. οὕτως Ἀριστοτέλης. 
 10 Schol, Ar. Vesp. 775 (V): θεμοθέτης] . . . ἄλλως. ἐπειδὴ θεσμοθέται καὶ δέκατος
ὁ γραμματεὺς κληροῦσι τοὺς δικαστὰς τοὺς τῆς αὐτῆς φυλῆς ἕκαστος. — Poll. VIII 87 καὶ
κοινῇ μὲν ἔχουσιν (scil. οἱ ἐννέα ἄρχοντες) ἐξουσίαν θανάτου ἐάν τις κατίῃ ὅποι μὴ ἔξεστι καὶ
κληροῦν δικαστὰς καὶ ἀθλοθέτας, ἕνα κατὰ φυὴν ἑκάστην, καὶ στρατηγοὺς χειροτονεῖν ἐξ
ἁπάντων καὶ καθ’ ἑκάστην πρυτανείαν ἐπερωτᾶν εἰ δοκεῖ καλῶς ἄρχειν ἕκαστος — τὸν δ’ ἀποχειροτονηθέντα
κρίνουσιν — , καὶ ἱππάρχους δύο καὶ φυλάρχους δέκα καὶ ταξιάρχους δέκα. 
 13 Poll. VIII 93 ἁθλοθέται δέκα μέν εἰσιν, εἷς κατὰ φυλήν, δοκιμασθέντες δὲ ἄρχουσιν
ἴτη τέτταρα ἐπὶ τῷ διαθεῖναι τὰ Παναθήναια, τόν τε μουσικὸν καὶ τὸν γυμνικὸν καὶ τὴν
ἱπποδρομίαν. 

 
μετὰ μετὰ τῆς βουλῆς, καὶ τὸ ἔλαιον τοῖς ἀθληταῖς ἀποδιδόασι. συλλέγεται 2 
δὲ τὸ ἔλαιον ἀπὸ τῶν μοριῶν· εἰσπράττει δὲ τοὺς τὰ χωρία κεκτημένους p. 29 
ἐν οἷς αἱ μορίαι εἰσὶν ὁ ἄρχων, τρί’ ἡμικοτύλια ἀπὸ τοῦ στελέχους ἑκάστου.
πρότερον δ’ ἐπώλει τὸν καρπὸν ἡ πόλις· καὶ εἴ τις ἐξορύξειεν ἐλαίαν μμορίαν
 ἤ κατάξειεν, ἔκρινεν ἡ ἐξ Ἀρείου πάγου βουλή, καὶ εἴ [τ]ου
θαν[ά]τῳ τοῦτον ἐζημίουν. ἐξ οὗ δὲ τὸ ἔλαιον ὁ τὸ χωρίον κε|κτημένος p.30 
ἀποτίνει, ὁ μὲν νόμος ἔστιν, ἡ δὲ κρίσις καταλέλυται. τὸ δὲ ἔλα[ιον] έκ
τοῦ κτήματος, οὐκ ἀπὸ τῶν στελεχῶν ἐστι τῇ πόλει. συλλέξας οὖν 3 
ὁ ἄρχων τὸ ἐφ’ ἑαυ[τοῦ] γιγνόμενον τοῖς ταμίαις παραδίδωσιν εἰς
 καὶ οὐκ ἔστιν ἀναβῆναι πρότερον εἰς [Ἄρε] πάγον, πρὶν ἄν
παραδῷ τοῖς ταμίαις. οἱ δὲ ταμίαι τὸv μὲν ἄλλον χρόνον τηροῦσιν ἐν
ἀκροπόλει, τοῖς Παναθηναίοις ἀπομετροῦσι τοῖς ἀθλοθέταις, οἱ δ’ ἀθλοθέται
τοῖς νικῶσι τῶν ἀγωνιστῶν. ἔστι γὰρ ἆθλα τοῖς μὲν τὴν μουσικὴν
νικῶσιν ἀργύρια καὶ χροσία, τοῖς δὲ τὴν εὐανδρίαν ἀσπίδες, τοῖς δὲ τὸν
 γυμνικὸν ἀγῶνα καὶ τὴν ἱπποδρομίαν ἔλαιον. LXI. χειροτονοῦσι δὲ καὶ τὰς πρὸς τὸν πόλεμον ἀρχὰς ἁπάσας, στρατηγοὺς 1 
δέκα, πρότερον μὲν ἀφ’ φυλῆς ἔνα, νῦν δ’ ἐξ
καὶ τούτους διατάττουσι τῇ χειροτονίᾳ, ἕνα μὲν ἐπὶ τοὺς ὁπλίτας, ὅς ἡγεῖται
τῶν ὁπλιτῶν ἄν ἐξίωσι, ἕνα δ’ ἐπὶ τὴν χώραν, ὅς φυλάττει, κἂν πόλεμος
 ἐν τῇ χώρᾳ γίγνηται, πολεμεῖ οὗτος· δύο δ’ ἐπὶ τοὺ Πειραιέα, τὸν μὲν εἰς
τὴν Μουνιχίαν, τὸν δ’ εἰς τὴν Ἀκτήν, οἵ τῆς φυλακῆς ἐπιμελοῦνται [καὶ]
τῶν ἐν Πειραιεῖ. ἕνα δ’ ἐπὶ τὰς συμμορίας, ὅς τούς τε τριηράρχους καταλέγει
καὶ τὰς ἀντιδόσεις αὐτοῖς ποιεῖ καὶ τὰς διαδικασίας αὐτοῖς εἰσάγει·
τοὺς δ’ ἄλλους πρὸς τὰ παρόντα πράγματα ἐκπέμπουσιν. ἐπιχειροτονία 2 
 δ’ αὐτῶν ἐστι κατὰ τὴν πρυτανείαν ἑκαστην, εἰ δοκοῦσιν καλῶς ἄρχειν·
κἄν τινα ἀποχειροτονήσωσιν, κρίνουσιν ἐν τῷ δικαστηρίῳ, κἄν μὲν ἁλῷ,
τιμῶσιν ὅ τι χρὴ παθεῖν ἢ ἀποτεῖσαι, ἂν δ’ ἀποφύγῃ, πάλι[ν] ἄρχει. κύριοι
 2 το δ(ε) L, corr. Ricbards, al.; τὸ δὲ ἔλ συλλ. Hicks, K-W 5 κ(ατα)ξιεν L*,
corr. L 4 6 εζημιου L*, corr. L 4 7. 8 απο του κτ L*, εκ suprascr. L 
11 π(αρα)δω L 14 αργυρια κ(αι) χρυσα L, corr. H-L, S, ἀργυρᾶ καὶ χρυσᾶ Ruther-
ford; ἀργύτιον καὶ χρυσᾶ K-W, Β 3 16 καὶ fortasse delendum est; sin aliter, lacuna
ante haec verba statuenda est (sed cf. Poll. VIII 87) 17 δέκα δ(ε) xCat) L
αφφυλης L 18 OTrXeiTa; L 19 οπλειτ(ων) L, ut vid. 20 γινηται L
πολεμεῖ] ἡγεῖται K-W 21 μουνυχιαν L φυλακῆς] φυλης L καὶ del. K-W
22 συμμορίας] fragmentum novum, sed minimum, huc attuli (p. 30 in L, vv. 12 — 16)
τριηραρχος L*, corr. L 4 24 πράγματα om. L*, suprascr. L 4 26 aXXtoi L*
corr. L 4 27 αποτισαι L αποφυγη L 
 1 Schol. Soph. OC 701: ὁ δὲ Ἀριστοτέλης καὶ τοῖ; νικήσασι τὰ Παναθήναια ἐλαίου
τοῦ ἐκ μορίων γινομένου δίδοσθαί φησιν. 
 16 Pollucis locus (VIII 87) supra appositus est ad p. 70,10. 
 16. 17 Harpocr. s. v. στρατηγοί: . . . οἱ καθ’ ἕκαστον ἐνιαυτὸν χειροτονούμενοι στρατηγοὶ
δέκα ἦσαν μαθεῖν ἔστιν ἔκ τε τοῦ Ὑπερίδου κατ’ Αὐτοκλέους καὶ ἐκ τῆς Ἀθηναίων πολιτείας
Ἀριστοτέλους. (Epitomen exscr. Phot. Suid.) 
 22 Phot.II = Suid. I ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δίκας
εἰσάγειν, ἀλλὰ . . . τῷ στρατηγῷ πετὶ τριηραρχίας καὶ ἀντιδόσεως. 

 
δὲ εἰσιν ὅταν ἡγῶνται καὶ δῆσαι τὸν ἀτακτοῦντα καὶ κ[η]ρῦξαι καὶ p. 30 
ἐπιβολὴν ἐπιβάλλειν· οὐκ εἰώθασι δὲ ἐπιβάλλειν. χειροτονοῦσι δὲ καὶ ταξ[ι]άρχους δέκα, ἕνα τῆς φυλῆς ἑκάστης· οὗτος 3 
δ’ ἡγεῖται τῶν φυλετῶν καὶ λοχαγοὺς καθίστησιν. χειροτονοῦσι δὲ καὶ ἱππάρχους δύο ἐξ ἁπάντων· οὗτοι δ’ ἡγοῦνται 4 
τῶν ἱππέων, διελομ[ενοι] τὰς φυλὰς ݲ ἑκάτερος κύριοι δὲ τῶν αὐτῶν
εἰσιν ὧνπερ οἱ στρατηγοὶ κατὰ τῶν ὁπλιτῶν. ἐπιχειροτονία δὲ γίγνεται
<καὶ< τούτων. χειροτονοῦσι δὲ καὶ φυλαρχους ἕνα τῆς φυλῆς, τὸν ἠγησόμενον 5 
 <τῶν ἱππέων> ὥσπερ οἱ ταξίαρχοι τῶν
χειροτονοῦσι δὲ καὶ εἰς Λῆμνον ἄππαρχον, ὅς ἐπιμελεῖται τῶν 
ἱππέων τῶν ἐν Λήμνῳ.
χειροτονοῦσι δὲ καὶ ταμίαν τῆς Παράλου καὶ δίχα τῆς το[ῦ] 
Ἄμμωνος. 1 τὸν] τιν L, ut vid.; corr. K-W, H-L κ[η]ρυξαι L, corr. Bl (edd. cett.)
2 ἐπιβάλλειν prius] ἐπιβαλεῖν coni. Diels 7 εἰσιν ὧνπερ] ωνπερ εισι) L πολειτ(ων)
L. fragmenta duo nova Iiuc attuli (p. 30 iu L, vv. 21 –26) γινεται L 8 καὶ
add. H-L, K-W, al. 9 ῑ add. Richards, al. 10 τῶν ἱππέων add. e Poll. VIII
13 δίχα] lectio non certa, sed cum vestigiis congrua; δ . . α Wn, νῦ[ν] BI neque
τῆς τοῦ omnino certa. της super lituram scriptum est 3 Lexicon Bekk. quintum (BA 306,12) ταξίαρχοι τίνες εἰσὶ καὶ πόσοι: ἄρχοντες
ἡγούμενοι τῶν πολιτῶν κατὰ φυλήν, χειροτονητοί, ݲ τὸν ἀριθμόν, οἷς ὑπετέτακτο τὸ πλῆθος
κατὰ φυλήν. 5 Harpocr. s. v. ἵππαρχος: . . . λεγεται δὲ παρ’ Ἀθηναίος ἵππαρχος καὶ ὁ τῶν ἱππέων
ἄρχων. δὐο δ’ ἦσαν οὖτοι, ὡς Δημοσθένης ἐν 8 Φιλιππικῶν φησι καὶ Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθη
ναίων πολιτείᾳ (Epitomen descr. Phot. II. Suid. V). Lex. Bekk. quint. (BA 266,26) ἵππαρχος:
ὁ του ἱππικοῦ ἄρχων. ἧσαν δὲ ἵππαρχοι δύο ἠγούμενοι τῶν ἱππικῶν ταγμάτων. Lex. Patm.
p. 16 ἵππαρχοι: οἱ τοῦ ἱππικοῦ ἄρχοντες. ἦσαν δὲ δύο, πέντε φυλῶν ἕκαστος ἐπιμελούμενος.
Phot. ἵππαρχοι: δύο ησαν, οἳ τῶν ἱππέων ἡγοῦντο διελόμενοι τὰ; φυλὰς ἑκάτερος ἀνὰ πέντε.
ἑπιμεληταὶ δὲ εἰσι τῶν ἱππέων καθάπερ οἱ ταξίαρχοι δέκα Με; εἷς ἐφ’ ἑκάστης φυλῆς τῶν
ὁπλιτπῶν. Poll. VIII 94 ἵππαρχοι δὲ δύο ἐξ ἁπάντων Ἀθηναίων αἰρεθέντες ἐπιμελοῦ τῶν
πολέμων. 9 Harpocr. s. v. φύλαρχος: . . . φύλαρχός ἐστιν ὁ κατὰ φυλὴν ἑκάστην τοῦ ἱππικοῦ ἄρχων,
ὑποτεταγμένος δὲ τῷ ἱππάρχῳ, ὡς Ἀριστοτέης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ φησί (Epitomen
exscr. Suid. II et [ex Photio] Etymolog. genuinum, unde Symeo et Et. M. 802,19). Poll.
VIII 94 οἱ δὲ φύλαρχοι δέκα, εἷς ἀπὸ φυλῆς ἑκάστης, τῶν ἱππέων προΐσταντα, καθάπερ οἱ
ταξάρχοι τῶν ὁπλιτῶν. 13 Ilarpocr. s. v. ταμίαι: . . . ἀρχή τι; παρ’ Ἀθηναίοις ἦν οἱ ταμίαι, δέκα τὸν ἀριθμόν.
παραλαμβάνουσι δ’ οὗτοι τό τε ἄγαλαμ τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τὰ; Νίκας καὶ τὸ ἄλλον κόσμον καὶ
τὰ χρήματα ἐναντίον τῆς βουλῆς, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. εἰσὶ δέ τινες
καὶ τῶν τριήρων ταμίαι, ὡς ὁ αὐτὸς φιλόσοφός φησιν (Epitomen descr. Phot. III [ex quo
Et. gen., uude Symeo et Et. M. 745,18] et Suid. II). — Phot. I (descr. Et. gen., unde
Symeo et Et. M.) = Suid. s. v. ταμίαι: . . . εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι ταμίαι ἄρχοντες χειροτονητοὶ
ἐπὶ τὰς ἱερὰς καὶ δημοσίας τριήρεις, 6 με) ἐπὶ τὴν Πάραλον, ὁ δὲ ἐπὶ τὴν τοῦ ἄμμωνος.
cf. Poll. VIII 116 ταμίας ἐκάλουν τοὺς ταῖς ἱεραῖς τριήρεσι λειτουργοῦντας, ἄλλους ἢ τριηράρχους.
— Lex. Cantabr. 675,28 Πάραλος καὶ Σαλαμινία: ταύτας τὰς τριήρεις εἶχον διὰ παντὸς πρὸς
τὰς ἐπειγούσας ὑπηρεσίας, ἐφ’ αἷς καὶ ταμίαι τινὲς ἐχειροτονοῦντο . . . τῆς μὲν Παράλου καὶ
Σαλαμινίας ἐν τρίτῃ μνημονεύει Θουκυδίδης καὶ Ἀριστοφάνης ἐν Ὄρνισιν. Ἀριστοτέλης δὲ
Ἀμμωνιάδα Ἀμοριάδα cod., corr. Meier) καὶ Πάραλον οἶδε.