LI. κληροῦνται 81 καὶ ἀγορανόμοι πέντε μὲν εἰς Πειραιέα, ݲ δ’ 1 
εἰς ἄστυ. τούτοις δὲ ὑπὸ τῶν νόμων προστέτακται τῶν ὠνίων ἐπιμελεῖσθαι
πάντων, ὅπως καθαρὰ καὶ ἀκίβδηλα πωλήσεται. κληροῦνται δὲ καὶ μετρονόμοι >, πέντε μὲν εἰς ἄστυ, ݲ δὲ εἰς Πειδοκιμαζει 2 
 1 δ(ε) L*, corr. L 4 4 συνοικει L*, corr. L 4 6 λαμβανοντες om. L*,
suprascr. L 4 8 Πειραει L 9. 10 ουτοσκο- L*, ι suprascr. L 4 10 δραψμαῖν
H-L, K-W, Bl, S; sed cf. Meisterhans 3, p. 201 11 σπουδαζωσι Bl, K-W
12 ενττοσιδιων L*, στα suprascr. L 4 13 επιμελονται L 17 T suppi. Papa-
georgios, cf. 1. 20 et p. 55,3 19 πωληται L, corr. Kaibel (cf. p. 55,1.2.5 – 7)
20 ῑ ῑ Papag. (et ita optime explicatur error ap. Harp.; v. testim.) 
 8 Ilarpocr. s. v. ἀστυνόμος: . . . Sexa φησὶν εἶναι τοὺς ἀστυνόμους Ἀριστοτέλης ἐν τῇ
Ἀθηναίων πολιτείᾳ, πέντε μὲν ἐν πειραιεῖ, πέντε δ’ ἐν ἄστει. τούτοις δέ φησι μέλειν περί τε
τῶν αυλητρίδων καὶ ψαλτριῶν καὶ τῶν κοπρολόγων καὶ τῶν τοιούτων. (Kpitomeu exscr.
lex. Bachmann. p. 455,24 Bekk. et Suid.) 
 17 Harpocr. ἀγορανόμοι: οἱ τὰ κατὰ τὴν ἀγορὰν ὤνια διοικοῦντες ἄρχοντες. Δημοσθένης
ἐν τῷ κατὰ Τιμάρχου.κ Ἀριστοτέλης δ’ ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ κληροῦσθαί φησι πέντε
μὲν εἰς Πειραιᾶ, πέντε δὲ εἰς ἄστυ. (Epitomen exscr. lex. Bachmaun. p. 330,13 Bekk. et
Suid.) — Lex. Bekk. quintum (BA 199,24, exscr. Et. M. 13,8) ἀγορανόμοι: οἱ
τὴν ἀγορὰν διοικοῦντες ἄρχοντες. Eandem glossam pleniorem habet Photius Atheniensis
(Nachrichten v. d. Kgl. Gesellsch. d. Wiss. zu Gcittingen 1896, 324) ἀγορανόμοι: οἱ τὰ
κατὰ τὴν ἀγορὰν διοικοῦντες ὤνια ἄρχοντες. δέκα δὲ ἦσαν, ὧν πέντε τὰ κατὰ τὸ ἄστυ,
πέντε δὲ τὰ κατὰ τὴν χώραν διέταττον. 
 20 Harpocr. s. v. μετρονόμοι: . . . . . ἦσαν δὲ τὸν ἀριθμὸν ιεݲ εἰς μὲν
δέκα, πέντε δ’ εἰς ἄστυ, εἶχον δὲ τὴν ἐπιμέλειαν ὄπως δίκαια εἴη τὰ μέτρα τῶν πωλούντων,
ὡς καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ δηλοῖ. (Epitomen exscr. Phot. II et Suid.)
— Lex. Bekk. quintum (BA 278,25) μετρονόμοι: ἀρχή τις Ἀθήνησι κληρωτὴ ἡ τῶν 3.
δέκα τὸν ἀριθμὸν ὦν πέντε με) ἦσαν ἐν τῷ Πειραεῖ, ݲ δὲ ἐν ἄστει. οὖτοι δὲ τὴν
ἐπιμέλειαν εἶχον, ὅπως δίκαια ᾗ τὰ μέτρα τῶν πωλούντων. Eandem glossam exhibet Phot.i
μετρονόμοι: ἄρχοντες ἦσαν δέκα τὸν ἀριθμόν, ὦν πέντε με) ἐν ἄστει, πέντε δ’ ἐν Πειραιεῖ.
καὶ εἶχον τὴν ἐπιμέλειαν ὄπως δίκαια ᾗ τὰ μέτρα τῶν πωλούντων. 

 
ραιέα· καὶ οὗτοι τῶν μέτρων καὶ τῶν σταθμῶν ἐπιμελοῦνται πάντων, ὅπως p.26 
οἱ πωλοῦντες χρήσονται δικαίοις. ἦσαν δὲ καὶ σιτοφύλακες κληρωτοὶ <ιݲ>, πέντε μὲν εἰς Πειραιέα, 
πέντε δ᾿ εἰς ἄστυ, νῦν δ᾿ εἴκοσι μὲν εἰς ἄστυ, πεντεκαίδεκα δ᾿ εἰς Πειραιέα.
 οὗτοι δ᾿ ἐπιμελοῦνται πρῶτον μὲν ὅπως ὁ ἐν ἀγορᾷ σῖτος ἀργὸς ὤνιος
ἔσται δικαίως, ἔπειθ᾿ ὅπως οἵ τε μυλωθροὶ πρὸς τάς τιμὰς τῶν κριθῶν τὰ
ἄλφιται πωλήσουσιν καὶ οἱ ἀρτοπῶλαι πρὸς τὰς τιμὰς τῶν πῦρῶν τοὺς
ἄρτους καὶ τὸν σταθμὸν ἄγοντας ὅσον ἂν οὗτοι τάξωσιν· ὁ γὰρ νόμος
τούτους κελεύει τάττειν. ἐμπορίου δ᾿ ἐπιμελητὰς δέκα κληροῦσιν· τούτοις δὲ προστέτακται 
τῶν τ᾿ ἐμπορίων ἐπιμελεῖσθαι, καὶ τοῦ σίτου τοῦ καταπλέοντος εἰς τὸ
σιτικὸν ἐμπόριον τὰ δύο μέρη τοὺς ἐμπόρους ἀναγκάζειν εἰς τὸ ἄστυ κομίζειν. LII. καθ[ισ]τᾶσι δὲ καὶ τοὺς ἕνδεκα κλήρῳ τοὺς ἐπιμελησομένους 
τῶν ἐν τῷ δεσμωτηρ[ί]ῳ, καὶ τοὺς ἀπαγομένους κλέπτας καὶ τοὺς ἀνδραπο-
 2 χρησωνται L, corr. Rutherford, al. 3 ιݲ add. K-W, ex Harp. 12 σιτικὸν]
ἀστικὸν Lex. Bekk. quint., Harp. (v. testim.); Ἀττικὸν Harp. (MSS. nonnulla), quod
recipit S. 
 3 Harpocr. s. v. σιτοφύλακες: . . . ἀρχή τις ἦν Ἀθήνησιν ἥτις ἐπεμελεῖτο ὅπως ὁ σῖτος
δικαίως πραθήσεται, καὶ τὰ ἄλφιτα καὶ οἱ ἄρτοι. ἦσαν δὲ τὸν ἀριθμὸν ιݲεݲ (id est ιݲ, εݲ) μὲν ἐν
ἄστει, πέντε δ᾿ ἐν Πειραιεῖ, ὡς Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. Epitome (exscr. Suid.)
σιτοφύλακες: ἀρχή τις ἦν Ἀθήνησιν, ἥτις ἐπεμελεῖτο ὅπως ὁ σῖτος δικαίως πραθήσεται καὶ τὰ
ἄλλφιτα καὶ οἱ ἄρτοι. ἦσαν δὲ τὸν ἀριθμὸν ιݲεݲ μὲν ἐν ἄστει, εݲ δ᾿ ἐν Πειραιεῖ. Photius cum
epitoma usque ad ἀριθμὸν plane congruit, deinde ita pergit: πάλαι μὲν πεντεκαίδεκα ἐν ἄστει
πέντε δὲ ἐν Πειραιεῖ, ὕστερον λݲ μὲν ἐν ἄστει, ε δὲ ἐν Πειραιεῖ. — Lex. Bekk. quiutum (Bekk.
An. 300,19) σιτοφύλακες: ἄρχοντες Ἀθήνησι κληρωτοί. οὗτοι δ᾿ ἐπεμελοῦντο, ὅπως ὁ σῖτος
δικαίως πραθήσεται καὶ τὰ ἄλφιτα καὶ οἱ ἄρτοι κατὰ τὰς ὡρισμένας τιμὰς καὶ τὸν σταθμόν. 
 10 Harpocr. s. v. ἐπιμελητὴν ἐμπορίου:. . . . . Ἀριστοτέλης “ἐμπορίου δ᾿ ἐπιμελητὰς
δέκα κληροῦσιν, τούτοις δὲ προστέτακται τῶν τε ἐμπορίων ἐπιμελεῖσθαι καὶ τοῦ σίτου τοῦ
καταπλέοντος εἰς τὸ ἀστικὸν ἐμπόριον τὰ δύο μέρη τοὺς ἐμπόρους ἀναγκάζειν εἰς τὸ ἄστυ
κομίζειν.” (Epitomen exscr. Suidas et [ex Photio] Et. genuin., unde Symeo et Et. M.
362,6). — Lex. Bekk. quintum (BA 255,22) ἐπιμεληταί: ἐμπορίου ἄρχοντες ἦσαν κληρωτοί,
δέκα τὸν ἀριθμὸν ἑκάστου (ἑκάστους cod. corr. Bekker.) ἔτους καθιστάμενοι, οἷς προσετέτακτο
τῶν ἐμπορίωμ ἐπιμελεῖσθαι καὶ τοῦ σίτου <τοῦ add. Bekk.> καταπλέοντος εἰς τὸ ἐμπόριον τὸ
ἀστικὸν τὰ δύο μέρη τοὺς ἐμπόρους ἀναγκάζειν <εἰς τὸ ἄστυ κομίζειν>. Eandem glossam habent
Suid. s. v. ἐπιμεληταί II = [ex Phot.] Et. genuin. [exscr. Et. M. 362,1]: . . . . . ἄλλοι δὲ
λέγουσιν ὅτι ἐμπορίου ἄρχοντές εἰσι κληρωτοὶ ἑκάστου ἔτους καθιστάμενοι εἷς προσετέτακτο
ἐπιμελεῖσθαι τοῦ καταπλέοντος σίτου εἰς τὸ ἐμπόριον τὸ Ἀττικὸν (sic!) καὶ τοὺς ἐμπόρους
ὰναγκάζειν εἰς τὸ ἄστυ κομίζειν. 
 13 Pοll. VIII 102 de undecim viris disputans: ἐπεμελοῦντο δὲ τῶν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ,
καὶ ἀπῆγον κλέπτας, ἀνδραποδιστάς, λωποδύτας, εἰ μὲν ὁμολογοῖεν, θανατώσοντες, εἰ δὲ μὴ
εἰσάξοντες εἰς τὰ δικαστήρια, κἂν ἁλῶσιν, ἀποκτενοῦντες (exscr. schol. Clark. ad Plat. Phaedon.
59 E). — Lex. Bekk. quiut. (BA 250,4) ἕνδεκα τίνες εἰσί: κληρωτοὶ ἄρχοντες ἦσαν ιݲαݲ τὸν
ἀριθμόν, προϊστάμενοι τοῦ δεσμωτηρίου, καὶ τοὺς <ἀπ<αγομένους ἐπὶ κακουργήμασι παρελάμβανον
κλέπτας καὶ ἀνδραποδιστὰς καὶ φονεῖς. καὶ τοὺς μὲν ὁμολογοῦντας θανάτῳ ἐζημίουν,
τοὺς δὲ ἀπφισβητοῦντας εἰσῆγον εἰς δικαστήριον. Eandem glossa habent et Lex. Patm. p. 13
ἕνδεκα: ἀρχή τις κληρωτή, προϊσταμένη τοῦ δεσμωτηρίου καὶ τοὺς ἀπαγομένους ἐπὶ κακουρ- 

 
διστὰς καὶ τοὺς λωποδύτας, ἂν μὲν [ὁμολογῶ]σι, θανάτῳ ζημιώσοντας, ἂν p.26 
δ᾿ ἀμφισβητῶσιν, εἰσάξοντας εἰς τὸ δι[κ]αστήριον, κἂν μὲν ἀποφύγωσιν, 
ἀφήσοντας, εἰ δὲ μή, τότε θανατώσοντας, καὶ τὰ ἀπογραγόμενα χωρία καὶ
οἰκίας εἰσάξοντας εἰς τὸ δικαστήριον, καὶ τὰ δόξαντα δ[η]μόσια εἶναι
 παραδώσοντας τοῖς πωληταῖς, καὶ τὰς ἐνδείξεις εἰσάξοντας· καὶ γὰρ ταύτας
εἰσάγουσιν οἱ ἕνδεκα. εἰσάγουσι δὲ τῶν ἐνδείξεών τινας καὶ οἱ θεσμοθέται. κληροῦσι δὲ καὶ εἰσαγωγέας εݲ ἄνδρας, οἳ τὰς ἐμμήνους εἰσάγουσι 2 
δίκας, δυοῖν φυλαῖν ἕκαστος. εἰσὶ δ᾿ ἔμμηνοι προικός, ἐάν τις ὀφείλων μὴ
ἀποδῷ, κἄν τις ἐπὶ δραχμῇ δανεισάμενος ἀποστερῇ, κἄν τις ἐν ἀγορᾷ
 βουλόμενος ἐργάζεσθαι δανείσηται παρά τινος ἀφορμήν· ἔτι δ᾿ αἰκείας καὶ 1 ὁμολογῶσι] restitutum e paraphrasi in Lex. Bekk. quint. (v. testim.) ζημιωθησοντας 
L ἂν] ἐν L 2 αμφιβητωσιν L 4 αξοντας L, εις suprascr. L4
6 εισαγουσιν male scriptum rescr. L4 8 φυλαν L εκαστοις L*, corr. L4
μηι L*, corr. L4 9 ἀποδιδῷ coni. Bl. K-W, H-L δανισαμενος L
αποστερη L εαν αγοραι L 10 δανισηται L γήμασι καὶ αἰτίαις παραλαμβάνουσα, καὶ τοὺς μὲν ὁμολογοῦντας τὰ ἀδικήματα κυρία ἦν θανάτῳ
ζημιοῦν, τοὺς δ᾿ ἀμφισβητοῦντας ἐφύλαττεν ἐν τῷ δεσμωτηρίῶ μέχρι κρίσεως. καὶ τοὺς μὲν
καταγνωσθέντας φαρμάκῳ ἀνῄρουν, τοὺς δὲ τῇ δημίῳ παρεδίδοσαν ἀποκτεῖναι. εἰσῆγον δὲ καὶ
τὰ ἐγγραφόμενα χωρία ἢ οἰκίας εἰς δικαστήριον καὶ τὰ δημόσια εἶναι δόξαντα παρεδίδοσαν
τοῖς πωληταῖς (πολίταις cod.) ἐκπράττειν et Et. gen. [ex Photio], unde Symeo et Et. M.
338,31 (=Lex. Sabb. 19,22 = Lex. Vindob. 88), ἕνδεκα:κληρωτοὶ ἄρχοντες ἦσαν οὗτοι
προεστηκότες τοῦ δεσμωτηρίου καὶ τοὺς ἀπαγομένους κακούργους ἐπὶ θάνατον παραλαμβάνοντες
ἐζημίουν, τοὺς δὲ ἀμφισβητοῦντας εἰσῆγον εἰς τὸ δικαστήριον καὶ τὸ γνωσθὲν περὶ αὐτῶν
ἔπραττον. εἰσῆγον δὲ καὶ τὰ ἀπογραφόμενα χωρία καὶ οἰκίας καὶ τὰ δημόσια εἶναι δόξαντα
παρεδίδουν τοῖς πωληταῖς (πολίταις cod.), εἰσῆγον δὲ καὶ ἐνίας ἐνδείξεις. ῥητορική. Lex. Bekk.
quintum (BA 310,15) οἱ ἕνδεκα τοὺς κλέπτας καὶ τοὺς λωποδύτας καὶ ἀνδραποδιστὰς ὁμολογοῦντας
μὲν ἀποκτιννύουσιν, ἀντιλέγοντας δὲ εἰσάγουσιν εἰς τὸ δικαστήριον. Eandem glossam
habent Phot.11, Suid.1 s. v. ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δίκας
εἰσάγειν, ἀλλὰ ..... τοῖς ἕνδεκα ὅσαι (ὅσοι Suid.) ληιστὰς καὶ λωποδύτας καὶ ἀνδραποδιστὰς
εἰσάγουσιν. Phot. p. 49,12 Pors. περὶ τῶν ἕνδεκα. ἕνδεκα ἄνδρες ὑπὲρ τετταράκοντα ἔτη
γεγονότες κλήρῳ τὴν ἀρχὴν ταύτην ἐλάμβανον. ἐπεμελοῦντο δὲ τῶν ἐν δεσμωτηρίῳ· κλέπτας
δὲ καὶ λωποδύτας καὶ ἀνδραποδιστάς, εἰ μὲν ἐπ᾿ αὐτοφώρῳ λάβοιεν, ἐκόλαζον θανάτῳ· ἐι δὲ
ἀντιλέγοιεν, εἰς κρίσιν καθίστων. Suid. ἕνδεκα: ἀρχὴ ἐν Ἀθήναις ἐπιμελομένη τῶν ἐν τῷ
δεσμωτηρίῳ [κατακρίτων], ἐφ᾿ ἣν ἀνήγοντο (leg. ἀπήγοντο) οἱ κλέπται καὶ οἱ ἀνδραποδισταί.
Schol. Ar. Vesp. 1108 (VR) ἡ τῶν ἕνδεκα ἀρχὴ τοὺς μὲν ὁμολογοῦντας <κλέπτας> καὶ ἀνδραποδιστὰς
ποδιστὰς καὶ λωποδύτας θανάτῳ ἐκόλαζον, τοὺς δ᾿ ἀρνουμένους εἰς δικαστήριον εἰσῆγον. εἰσῆγον
δὲ καὶ τὰς ἐνδείξεις. — Schol. Luc. IV p. 170 Jac. οἱ ἕνδεκα ἄρχοντες ἦσαν παρὰ Ἀθηναίοις
τῶν ἐν τῷ δεσμωτηρίῳ ἐπιμελούμενοι καὶ τοὺς ἀπαγομένους (ἐναγομένους codd.) [ὡς]
κλέπτας ἢ ἀνδραποδιστὰς ἢ λωποδύτας, θανάτῳ ζημιοῦσιν, ἐὰν δὲ ἀμφισβητῶσιν, εἰς δικαστήριον
εἰσάγουσι καὶ ὅτι ἂν κριθῇ περὶ αὐτῶν ποιοῦσι. καὶ εἴ τις ἄλλος κατακριθῇ θανάτου,
οἱ ἕνδεκα τοῦτον παραλμβάνουσιν. — Lex. Bekk. quintum s. v.ἕνδεκα (BA 250,11):...
τῶν δὲ ἐνδείξεων εἰσέφερον εἰς δικαστήριον ἃς μὲν οἱ ἕνδεκα, ἃς δὲ οἱ θεσμοθέται. Lex. Sabb.
19,19:... τῶν δὲ ἐνδείξεων ἃς μὲν εἰσέφερον εἰς τὸ δικαστήριον οἱ ἕνδεκα, ἃς δὲ οἱ θεσμοθέται. 
Lex. Patm. p. 16: τῶν δὲ ἐνδείξεων τὰς μὲν οἱ ἕνδεκα εἰσῆγον, τὰς δὲ οἱ θεσμοθέται. 7 Poll. VIII 101 εἰσαγωγεῖς οἱ τὰς ἐμμήνους δίκας εἰσάγοντες. ἦσαν δὲ προικός, ἐρανικαί,
ἐμπορικαί. Hesych. εἰσαγωγεῖς (εἰσαγωγὴ cod., corr. Kaibel-Wilamowitz): ἀρχὴ
Αθήνησι τῶν τὰ ἐγκλήματα εἰσαγόντων. ἐρανικαὶ καὶ κοινωνικαὶ ἀνδραπόδων καὶ ὑποζυγίων καὶ τριηραρχικαὶ p.26 
καὶ τραπεζιτικαὶ. οὗτοι μὲν οὖν ταύτας δικάζουσιν ἐμμήνους εἰσάγ[ον]τες, 
οἱ δ᾿ ἀποδέκται τοῖς τελώναις καὶ κατὰ τῶν τελωνῶν, τὰ μὲν μέχρι δέκα
δραχμῶν ὄντες κύρι[οι], τὰ δ᾿ ἄλλ᾿ εἰς τὸ δικαστήριον εἰσάγοντες ἔμμηνα. LIII. κληροῦσι δὲ καὶ <τοὺς> τετταράκοντα, ἐκ τῆς φυλῆς 
ἑκάστης, πρὸς οὓς τὰς ἄλλας δίκας λαγχάνουσιν· οἳ πρότερ[ον] μὲν ἧσαν
τριάκοντα καὶ κατὰ δήμους περιόντες ἐδίκαζον, μετὰ δὲ ἐπὶ τῶν τριάκοντα
ὀλιγαρχία[ν] τετταράκοντα γεγόνασιν. καὶ τὰ μὲν | μέχρι δέκα 
δραχμῶν αὐτοτελεῖς εἰσι δ[ικά]ζεῖ]ν, τὰ δ᾿ ὑπὲρ τοῦτο τὸ τίμημα τοῖς p. 27 
 διαιτηταῖς παραδιδόασιν. οἱ δὲ παραλαβόντες, [ἐ]ὰν μὴ δύνωνται διαλῦσαι,
 1. 2 ερανικας . . κοινωνικας . . τριηραρχιας . . τραπεζιτικας L, quae retinet Bl, etiam K-W3
(sed τριηραρχικας) ; constructio scilicet ad sensum, quasi post εἰσάγουσι. corr. Bury, al.
2 δικαζουμ L*, corr. L4 5 τοὺς add. K-W εκ της φυλ(ης) εκαστης L*, postea
φυλ casu oblitteratum rescripsit post ἑκαστης L4 7 ἐπὶ om. L*, suprascr. L4
9 δικάζειν recte, ut vid., Wn 
 3 Pοll. VIII 97 ἀποδέκται δὲ ἦσαν δέκα, οἳ τούς τε φόρους καὶ τὰς εἰσφορὰς καὶ τὰ
τέλη ὑπεδέχοντο (leg. ἀπεδέχοντο) καὶ περὶ τούτων ἀμφισβητούμενα ἐδίκαζον, εἰ δέ τι
μεῖζον εἴη, εἰσῆγον εἰς δικαστήριον. 
 5 Harpocr. s. v. κατὰ δήμους δικαστάς: . . . . . περὶ τῶν κατὰ δήμους δικαστῶν ὡς 
πρότερον μὲν ἦσαν λݲ καὶ κατὰ δήμους περιιόντες ἐδίκαζον, εἶτα ἐγένοντο μݲ, εἵρηκεν Ἀριστοτέλης
ἐν τῇ πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Phot. Suid.). — Lex. Bekk. quintum (BA 306,15)
τεσσαράκοντα τένες εἰσιν: ἀρχή τίς ἐστι κληρωτή, τεσσαράκοντα τὸν ἀριθμόν, πρὸς οὓς αἰ ἵδιαι
δίκαι ἐλαγχάνοντο καὶ τὰ μέχρι ῑ δραχμωݲν. τὰ (τὸ cod., corr. Bekk.) δ᾿ ὑπὲρ τοῦτο τὸ
τίμημα τοῖς δικασταῖς παραδιδόασιν. Eandem glossam habet Phot. (exscr. Et. genuin., unde
Symeo) τετταράκοντα: κληρωτή τις ἦν Ἀθήνησιν ἀρχή, μݲ (sic Et. gen.; μετὰ Photii codex)
τὸν ἀριθμόν, οἳ τὰς ἰδιωτικὰς δίκας ἐδίκαζον, ἀλλὰ τὰς μὲν ἄχρι δέκα δραχμῶν αὐτοτελεῖς
ἦσαν δικάζειν, τὰς δὲ ὑπὲρ ταύτας τοῖς διαιτηταῖς παρεδίδουν. Lex. Bekk. quint. (BA 310,21)
. . . οἱ τεσσαράκοντα, οὓς ἐχειροτόνουν μάλιστα φυλάττειν τὸν δῆμον, οὖτοι ἕως ἦσαν τριάκοντα,
ἕως δέκα δραχμῶν ἐδίκαζον κατὰ δήμους. Poll. H 100 οἰ δὲ τεσσαράκοντα πρότερον
μὲν ἦσαν τριάκοντα, οἳ περιιόντες κατὰ δήμους τὰ μέχρι δραχμῶν δέκα ἐδίκαζον, τὰ δ᾿ ὑπὲρ
ταῦτα διαιτηταῖς παρεδίδοσαν, μετὰ δὲ τὴν τῶν τριάκοντα ὀλιγαρχίαν μίσει τοῦ ἀριθμοῦ τοῦ
τριάκοντα τεσσαράκοντα ἐγένοντο. 
 10 Harpocr. s. v. διαιτητής:. . . . . εἰσὶ δὲ οἱ διαιτηταὶ ἕτεροι τῶν δικαστῶν. οὖτοι
μὲν γὰρ ἐν δικαστηρίοις ἐδίκαζον ἀποδεδειγμένοις καὶ τὰς ἀπὸ τῶν διαιτητῶν ἐφεσίμους <δίκας>
ἔκρινον. οἰ δὲ διαιτηται κλήρῳ πρότερον λαχόντες ἢ ἐπιτρεψάντων αὐτοῖς τῶν κρινομένων τοῖς
κρινομένοις διῄτουν. καὶ εἰ μὲν ἤρεσκε τοῖς ἀντικίκοις, τέλος εἶχεν ἡ δίκη· εἰ δὲ μή, τὰ ἐγκλήματα
καὶ τὰς προκλήσεις καὶ τὰς μαρτυρίας, ἔτι δὲ καὶ τοὺς νόμους καὶ τὰς ἄλλας πίστεις
ἑκατέρων ἐμβαλόντες εἰς καδίσκους καὶ σημηνάμενοι παρεδίδοσαν τοῖς εἰσαγωγεῦσι τῶν δικῶν.
λέγει δὲ περὶ αὐτῶν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτεία. (Epitomen exscr. Suidas).
Harpocr. s. v. εἰσαγγελία: . . . ἄλλη δὲ εἰσαγγελία ἐστὶ κατὰ τῶν διαιτητῶν· εἰ γάρ τις ὑπὸ
τοῦ διαιτητοῦ ἀδικηθείη (ἀδικηθῇ codices meliores et Epitome; corr. deteriores), ἐξῆν τοῦτον
εἰσαγγέλλειν πρὸς δικαστὰς καὶ ἁλοὺς ἠτιμοῦτο . . . (Epitomen exscr. Suid.III, [ex Photio] 
τοῦ διαιτητοῦ ἀδικηθείη (ἀδικηθ«codices meliores et Epitomeq saa
τοῦ διαιτητοῦ ἀδικηθείη (ἀδικηθ« ψο
Et gen. [unde Symeo], lex. Sabb. 15,27). Lex. Bekk. quintum (BA 235,20) διαιτηταὶ
τίνες εἰσίν: καριταί. ἦσαν γὰρ διαιτηταί τινες τῶν ἰδιωτικῶν κριταί. εἰ δέ τινες μὲ ἐπείθοντο
τοῖς διαιτηθεῖσιν αὐτοῖς, εἰσῆγον αὐτοὺς εἰς δικαστήριον. ἐγίνοντο δὲ διαιτηταὶ πάντες Ἀθηναῖοι
οἷς ἑξηκοστὸν ἔτος ἦν. τὸν δὲ ἀδικοῦντα διαιτητὴν ἐξῆν εἰσαγγέλλειν, καὶ εἴ τις ἑάλω,
ἀτιμία ἦν τὸ ἐπιτίμιον. (Inde Et. M. 267,3). Eadem glossa exstat in Schol. Platon. Legg. 


 
γιγνώσκουσι, κἄν μὲν ἀμφοτέροις ἀρέσκῃ τὰ γνωσθέντα καὶ ἐμμένωσιν, ἔχει
τέλος ἡ δίκη. ἄν δ’ 6 ἕτερος ἐφῇ τῶν ἀντιδίκων εἰς τὸ δικαστήριον,
ἐμβαλόντες τὰς μαρτυρίας καὶ τὰς προκλήσεις καὶ τοὺς νόμους εἰς ἐχίνους,
χωρὶς μὲν τὰς τοῦ διώκοντος χωρὶς δὲ τὰς τοῦ φεύγοντος, καὶ τούτους
 κατασημηνάμενοι καὶ τὴν γνῶσιν τοῦ διαιτητοῦ γεγραμμένην ἐν γραμματείῳ
προσρτησαντες παραδιδόασι το[ῖ] ς δ τοῖς τὴν φυλὴν τοῦ φεύγοντος δικάζουσιν.
οἱ δὲ παραλαβόντες εἰσάγουσιν εἰς τὸ δικαστήριον, τὰ μὲν ἐντὸς 3 
χιλίων εἰς ἕνα καὶ διακοσίους, τὰ δ’ ὑπὲρ χιλίας εἰς ἔρα καὶ τετρακοσίους.
οὐκ ἔνεστι δ’ οὔτε νόμοις οὔτε προκλήσεσι οὔτε μαρτυρίαις αλλ’ ἢ ταῖς παρὰ
 τοῦ διαιτητοῦ χρῆσθαι ταῖς εἰς τοὺς ἐχίνους ἐμβεβλημέναις. διαιτηταὶ 4 
δ’ εἰσὶν οἶς ἂν ἑξηκοστὸν ἔτος ᾗ· τοῦτο δὲ δῆλον ἐκ τῶν ἀρχόντων καὶ
τῶν ἐπωνύμων. εἰσὶ γὰρ ἐπώνυμοι δέκα μὲν οἱ τῶν φυλῶν, δύο δὲ καὶ
 1 γινωισκουσι L*, γιγ L 4 suprascr. L 4 αρεσκη L εμμενουσιν L*,
2 αντιδικω L*, corr. L 4 3 ειεχι- L*, corr. L 4 5 γνωσιν leg. Bl, Wn; non
omnino video γν, sed ω satis certum est. post γνωσιν etiam την K-W (? Wn), contra
pap. 6 τ(ης) φυ L, corr. K-W, al. 
 3 Harpocr. ἐχῖνός ἐστι μὲν ἄγος; τι εἰς ὄ τὰ γραμματεῖα τὰ πρὸς τὰ; δίκας ἐτίθεντο.
Δημοσθένης ἐν τῷ πρὸς Τιμόθεον. μνημονεύει τοῦ ἄγγους τούτου καὶ Ἀριστοτέλης ἐν τῇ
Ἀθηναίων πολιτείᾳ . . . . . (Epitomen exscr. Phot. I [ex quo Etym. gen., unde Symeo et
Et. Μ. 404,53] et Suid. IV). 
 12 Harpocr. s. v. στρατεία ἐν τοῖς ἐπωνύμοις; . . . . . τίς ἦν ἡ ἡ Epit., om. codd.) ἐν
τοῖς ἐπωνύμοις στρατεία, δεδήλωκεν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ λέγωων. “ εἰσὶ γὰρ ἐπώνυμοι
δέκα μὲν οἱ τῶν φυλῶν, δύο δὲ καὶ τεσαράκοντα οἱ τῶν ἡλικιῶν. οἱ δὲ ἔφηβοι ἐγγραφόμενοι
πρότερον μὲν εἰς λελευκωμένα γραμματεῖα ἐνεγράφοντο καὶ ἐπεγράφοντο αὐτοῖς ὅ τε ἄρχων
ἐφ’ οὖ ἐνεγράφησαν ἐπεγp. codd. corr. Bekker) καὶ ἐπώνυμος ὁ τῷ προτέρῳ ἔτει δεδιαιτηκὼς
δὲ δεικτικῶς codd.), νῦν δὲ εἰς τὴν βουλὴν ἀναγράφονται”. καὶ μετ’ ὀλίγα· “χρῶνται δὲ τοῖς
ἐπωνύμοις καὶ πρὸς τὰς στρατείας καὶ ὅταν ἰαὶ ἡλικίαν ἐκπέμπωσι, προσγράφουσιν (sic codd.; ὡς
γράφουσιν Epitome, corr. Valesius) ἀπὸ τίνος ἄρχοντος ἐπωνύμου μέχρι τίνος δεῖ στρατεύεσθαι
. . . (Epit. exscr. Phot. et Suid.) — Harpocr. s. ν. ἐπώνυμοι: . . . . . διττοί εἰσιν οἱ ἐπώνυμοι,
οἱ μὲν δέκα τὸν ἀριθμόν, ἀφ’ ὦν αἱ φυλαί, ἔτεροι δὲ δύο καὶ τεσσαράκοντα, ἀφ’ ὦν αἱ
ἡλικίαι προσγορεύονται τῶν πολιτῶν καθ’ ἕκαστον ἔτος, ἀπὸ ὀκτὼ καὶ δέκα ἐτῶν μέχρις
ἐξήκοντα. (Epitomeu exscr. Phot. I et Suid. I). — Lex. Bekk. quiutum (BA 145,17) ἐπώνυμοι :
ἄρχοντες δισσοί εἰσιν, οἱ μὲν τεσσαράκοντα δύο τῶν ἡλικιῶν, οἱ δὲ δέκα τὸν ἀριθμόν,
ἀφ’ ὦν αἱ φυλαὶ προσηγορεύθησαν. Ad eandem glossam redeunt quae habet (ex Photio)
Etym. gen. (unde Et. M. 369,15) . . . . . ἐπώνυμοι: διττοί εἰσιν οὖτοι, οἱ μὲν λεγόμενοι τῶν
ἡλικιῶν, καὶ εἰσὶ δύο καὶ τεσσαράκοντα, οἳ καλοῦνται καὶ λήξεων ἐπώνυμοι, οἱ δὲ δέκα, ἀφ’
ὦν αἱ φυλαὶ προσηγορεύθησαν, οἶον Ἐρεχθεύς, Αἰγεύς κτλ. (cf. supra ad 21,6). —
 10 Cf. testimon. ad p. 57,10 allata. 13 Cf. testimon. ad p. 58,12 allata. 
 

 
τετταράκοντα οἱ τῶν ἡλικιῶν· οἱ δὲ ἔφηβοι ἐγγραφόμενοι πρότερον μὲν εἰς p.27 
λελευκωμένα γραμματεῖα ἐνεγράφοντο, καὶ ἐπεγράφοντο αὐτοῖς ὄ τ᾿
ἐφ’ ὖ ἐνεγράφησαν καὶ ὁ ἐπώνυμος ὁ τῷ προτέρῳ ἔτει δεδιαιτηκώς, νῦν
δ’ εἰς στήλην χαλκῆν ἀναγράφονται, καὶ ἵσταται ἡ στήλη πρὸ τοῦ βουλευτηρίου
 παρὰ τοὺς ἐπωνύμους. τὸν δὲ τελευταῖον τῶν ἐπωνύμων λαβόντες 5 
οἱ τετταράκοντα διανέμουσιν αὐτοῖς τὰς διαίτας καὶ ἐπικληροῦσιν ἅς ἕκαστος
διαιτήσει καὶ ἀναγκαῖον ἃς ἂν ἕκαστος λάχῃ διαίτας ἐκδιαιτᾶν. ὁ γὰρ
νόμος, ἄν τις μὴ μὴ γένηται διατητής τῆς ἡλικίας αὐτῷ καθηκούσης, ἄτιμον
εἶναι εκλεύει, πλὴν ἐὰν τὐχῃ ἀρχων τι[ν]ὰ ἐν ἐκείνῳ τῷ ἐνιαυτῷ
 ἢ ἀποδημῶν· οὔτοι δ’ ἀτελεῖς εἰσὶ μόνοι. ἔστιν δὲ καὶ εἰσαγγέλλειν εἰς 6 
τοὺς διαιτητάς, ἐάν τις ἀδικηθῇ ὑπὸ τοῦ διαιτητοῦ, κἄν τινος καταγνῶσιν,
ἀτιμοῦσθαι κελεύουσιν οἱ νόμοι· ἔφεσις δ’ ἔστι καὶ τούτοις. χρῶνται 7 
δὲ τοῖς ἐπωνύμοις καὶ πρὸς τὰς στρατείας, καὶ ὅταν ἡλικίαν ἐκπέμπωσι
προγράφουσιν, ἀπὸ τίνος ἄρχοντος καὶ ἐπωνύμ[ου] μέχρι τίνων δεῖ
 στρατεύεσθαι. LIV. κληροῦσι δὲ καὶ τάσδε τὰς ἀρχάς· ὁδοποιοὺς πέντε οἶς προστέτακται 1 
δημοσίους ἐργάτας ἔχουσι τὰς ὁδοὺς ἐπισκευάζειν. καὶ λογιστὰς 2 
δέκα καὶ συνηγόρους τούτοις δέκα, πρὸς οὓς ἅπαντας ἀνάγκη τοὺς τὰς
 1 ενγραφομένοι L 3 προτερωι L, Harp. ; πρότερον K-W, Bl 5 Trapd] ππερὶ,
sc. L κ(αι) τον τε3λευταιον L*, corr. inter scribendum L 4 επωνυμω L*,
V suprascr. L 4 9 τυχη L 11 διαιτητάς] δικαστάς Harp., Lex. Bekk. quint.
(v. testim.) ; verba eadem inter se confandit et Lex Bekk. quint. 306,15; v. testim. ad
p. 57,5) αδικηθη L 16. 17 προτετακται L*, corr. L 4 17 επισκευασειν L*,
ut vid., corr. L 4 
 17 SchoL Ar. Vesp. 691 (V) κληρωτοὺς δὲ γενομένους δέκα συνηγόρους Ἀριστοτέλης
φησίν. Lex. Bekk. quiutum (BA 310,6) s. v. τίνες ποίων δικαστηρίων εἶχον τὴν ἡγεμονίαν:
. . . . . οἱ λογισταὶ τὰς εὐθὐνας ἁπάσας εἰσῆγον. Phot. II = Suid. I ἡγεμονία δικαστηρίου: τοῖς
ἄρχουσιν οὐ πάσας πᾶσιν ἐφεῖτο δίκας εισάγειν, ἀλλὰ . . . . . τοῖς δὲ λογισταῖς τὰς κατὰ τῶν
ἀρξάντωνν εὐθύνας. — Lex. Bekk. quintum (BA 245,6; exscr. lexicon Bekk. quartum,
BA 187,3) = Lex. Bachmann. p. 240,10 (exscr. Suid. et Phot., unde Et. gen., ex quo Symeo
et Et. M. 391,56) εὐθύνας: κυρίως ἃς εἰσάγουσιν οἱ λογισταὶ πρὸς τοὺς δόξαντας μὴ ὀρθῶς
ἄρξαι τῆς πόλεως ἤ πρεσβεῦσαι κακῶς. καὶ τὰ δικαστήρια μὲν οἱ λογισταὶ κληροῦσιν, κατηγορεῖ
δὲ ὁ βουλόμενος καὶ τοῖς δικασταῖς ἐφεῖται τιμᾶσθαι τοῖς ἁλοῦσιν. Eaudem glossam hahent
Lex. Patm. p. 142 εὔθυνα: ἣν εἰσῆγον οἰ λογισταὶ κατὰ τῶν δοξάντων μὴ ὀρθῶς ἄρξαι ἢ
παραπρεσβεῦσαι ἢ ὅλως δημόσιόν τι καὶ κοινὸν διαχειρισάντων. κατηγόρει δὲ ὁ βουλόμενος
καὶ τοῖς δικασταῖς ἐφεῖτο τιμᾶν ὅσον ἐβούλοντο, et Lex. Cant. Ρ. 670,12 = Schol. Plat. Legg.
945 D. εὔθυνά εὐθύνη schol. εὐθυνία lex. Caut.) ἐστι κρίσις κατὰ τῶν ἀρξάντων 15 πρεσβευσάντων
ἤ τι τῶν τῆς πόλε(??)ς χειρισάντων χειρωσάντων lex. Cant.) ὅλως. — Lex. Cantabr.
672,20 λογισταὶ καὶ συνήγοροι: Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ οὕτω λέγει “λογισταὶ
δὲ αἱροῦνται κληροῦται Blass) δέκα πάρ’ οἷς διαλογιίζονται πᾶσαι αἱ ἁρχαὶ τά τε λήμματα καὶ
τὰς γεγενημένας δαπάνας καὶ ἄλλοις δέκα συννηγόροις· οἵ τινες συνανακρίνουσι τούτοις· καὶ
οἱ τὰς εὐθύνας διδόντες παρὰ τούτοις ἀνακρίνοντες πρῶτον, εἶτα ἐφίεται εἰς τὸ δικαστήριον εἰς
ενα καὶ πεντακοσιοθς. 

 
ἀρχὰς ἄρξ[αντ]ας λόγον ἀπενεγκεῖν. οὗτοι γάρ εἰσι μόνοι τοῖς ὑπευθύνοις
λογιζόμενοι καὶ τὰς εὐθύνας εἰς τὸ δικαστήριον εἰσάγοντες. κἂν μέν
τινα κλέπτοντ’ ἐξελέγξωσι, κλοπὴν οἱ δικασταὶ καταγιγνώσκουσι καὶ τὸ
γνωσθὲν ἀποτίνεται δεκαπλοῦν· ἐὰν δέ τινα δῶρα λαβόντα ἐπιδείξωσιν καὶ
 καταγνῶσιν οἱ δικασταί, δώρων τιμῶσιν, ἀποτίνεται δὲ καὶ τοῦτο δεκαπλοῦν·
ἂν δ’ ἀδικεῖν καταγνῶσιν, ἀδικίου τιμῶσιν, ἀποτίνεται δὲ τοῦθ’ ἁπλοῦν ἐὰν
πρὸ τῆς θ πρυτανείας ἐκτείσῃ τις, εἰ δὲ μή, διπλοῦται. τὸ
οὐ διπλοκκῦται. κληροῦσι δὲ καὶ γραμματέα τὸν κατὰ πρυτανείαν καλούμενον, ὅς τῶν 3 
 γραμμάτων ἐστὶ κύριος καὶ τὰ ψηφίσματα τὰ γιγνόμενα φυλάττει, καὶ τἄλλα
πάντα ἀντιγράφεται καὶ παρακάθηται τῇ βουλῇ. πρότερον μὲν οὖν οὖτος
ἦν χειροτονητός, καὶ τοὺς ἐνδοξοτάτους καὶ πιστοτάτους ἐχ[ει]ροτόνουν· καὶ
γὰρ ἐν ταῖς στήλαις πρὸς ταῖς συμμαχίαις καὶ προξενί[αι]ς καὶ πολιτείαις
οὗτος ἀναγράφεται· νῦν δὲ γέγονε κληρωτός. κληροῦσι δὲ καὶ ἐπὶ τοὺς 4 
 νόμους ἕτερον ὅς παρακάθηται τῇ βουλῇ, καὶ ἀντιγράφεται καὶ οὗτος
 1 μονοι| τοις L, οἱ add. J. B. Mayor; εἰσιν οἱ μόνοι Bl, K -W 3 3 καταγινωισκουσι
L*, i post u) del L 4 puncto superposito 7 τ(ης) male scriptum rescr. L 4
εκτισηι L 10 γραμματων Harp., Poll.; τεω(ν) L. post γp., τ’ add. Harp. (exc. MSS.
BC), quem sequuntur Bl, K- W 3 ; sed illic necesse fuit τε inserere propter formam locu-
tionis (v. testim.) γινομενα L, γενομενα Harp. (exc. MS. B) 12 απιστοτατους
L 14. 15 επι τουτοις ν[ο]μον ετερον L; corr. ex Poll. 
 6 Harpocr. s. v. ἀδικίου: . . . . . ἀποτίνυται δὲ τοῦτο ἁπλοῦν, ἐὰν πρὸ τῆς πρυτανείας
ἀποδοθῇ, εἰ δὲ μὴ, διπλοῦν καταβάλλεται. (Epitomen exscr. Phot.I, Suid., Lex.
Bachm. 341,29 Bekk.) 
 9 Harpocr. s. v. γραμματεύς: . . . . . ὀ γραμματεὺς πῶς τε καθίστατο καὶ τί ἔπραττεν
ὡς τῶς γραμμάτων τἐ ἐστι κύριος καὶ τὰ ψηφίσματα τὰ γινόμενα φυλάττει καὶ τὰ ἄλλα πάντα
ἀντιγράφεται, καὶ παρακάθηται τῇ βουλῇ, δεδήλωκεν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. —
Harpocr. s. v. ἀντιγραφεύς: . . . . . διττοὶ δ’ ἦσαν ἀντιγραφεῖς, ὁ μὲν τῆς διοικήσεως, ὥς φησι
Φιλόχορος, ὁ δὲ τῆς βουλῆς, ὡς Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Lex.
Bachm. p. 410,6 Bk. et Suid.). — PoII. VIII 98 γραμματεὺς ὁ κατὰ πρυτανείαν κληρωθεὶς
ὑπὸ τῆς βουλῆς ἐπὶ τῷ τὰ γράμματα φυλάττειν καὶ τὰ ψηφίσματα καὶ ἕτερος ἐπὶ τοὺς νόμους
ὑπὸ τῆς βουλῆς χειροτονούμενος. ὁ δ’ ὑπὸ τοῦ δήμου αἱρεθεις γραμματεὺς ἀναγινώσκει τῷ
τε δήμῳ καὶ τῇ βουλῇ. — Lex. Bekk. quintum (BA 226,30) γραμματεὺς: καὶ τὸν γραμματέα
ὁ δῆμος] χειροτονεῖ ὁ δῆμος. ἀναγνωσόμενον αὐτῷ καὶ τῇ βουλῇ. καἱ οὗτος οὐδενὸς τὸ
συνόλον ἄλλου ἐστὶ κύριος ἢ τοῦ ἀναγνῶναι. Suid. γραμματεύς ΙΙ: . . . κληρωτοὶ δὲ ἦσαν τὸν
ἀριθμὸν τρεῖς, γράφοντες τὰ δημόσια. οὐδενὸς δὲ ἦσαν κύριοι ἀλλ’ ἤ τοῦ γράφειν καὶ ἀναγνῶναι.
Lex. Bekk. quartum (BA 185,14) γραμματεὺς; ὁ ἀναγινώσκων τῇ βουλῇ καὶ τῷ.
δήμῳ τὰ προστεταγμένα (leg. πραττόμενα). κατὰ χρόνον δ’x00δ3E; ἠλλάσσετο. ὁ δὲ καταγραφόμενος
(leg. ἀντιγραφόμενος) τὰ ἐν τῇ βουλῇ γινόμενα ἀντιγραφεὺς ἐλέγετο. Suid. s. v. γραμματεύς
= Lex. Sabb. 7,2: γραμματεὺς· οὗτος πράξεως μὲν οὐδεμιας ἦν κύριος, ὑπανεγίνωσκε
δὲ τῇ βουλῇ καὶ τῷ δήμῳ τὰ πραττόμενα. ὁ δ’ ἀντιγραφεὺς καὶ οὖτος ἁπὸ τοῦ γράφειν τὰ
παρὰ τῇ βουλῇ ὠνόμασται. 

 
πάντας. χειροτονεῖ δὲ καὶ ὁ δῆμος γραμματέα τὸν ἀναγνωσόμενον αὐτῷ 5 
καὶ τῇ βουλῇ, καὶ οὗτος οὐδενός ἐστι κύ[ρι]ος ἀλλὰ τοῦ ἀναγνῶναι. p.27 κληροῖ δὲ καὶ ἱεροποιοὺς δέκα, τοὺς ἐπὶ τὰ ἐκθύματα καλουμένους, 6 
[oἳ] τά τε μ[αν] τευτὰ ἑρὰ θύουσιν, κἄν τι καλλιερῆσαι δέῃ,
 μετὰ τῶν μάντε[ ων] . κληροῖ δὲ καὶ ἑτέρους δέκα,κ τοὺς κατ’ ἐνιαυτὸν. 7 
καλουμένους, οἳ θυσίας τέ τινας θύουσι καὶ τ]ὰς πεντετηρίδας ἁπάσας διοικοῦσιν
πλὴν Παναθηναίων. ε[ἰσὶ δ] ὲ πεντετηρίδες μἰα μ[ ὲν ἡ εἰ]ς Δῆλον
ἔστι δὲ καὶ ἑπ[τ]ετηρὶς ἐνταῦθα), δευτέρα δὲ Βραυρώνια, τρίτη δ’
Ἡράκλε]ια,κκ τετάρτη δ]6 Ἐλευσ[ίν] ια, εݲ δὲ Πα[ν]αθήναια· καὶ
 οὐδεμία ἐν τῷ αυτῷ ἐγγίγνε[ται. νῦν] δὲ πρόσκειται καὶ Ἡ] φαίσ[τια]
ἐπὶ Κηφισοφῶντος ἄρχοντος. κληροῦσι δὲ καὶ εἰς Σαλαμῖνα ἄρχον|τα, καὶ εἰς Πει[ραι]ἐα 8 
δήμαρχον, 01 τά τε Διονύσια ποιοῦσιν ἑκατέρωθι καὶ χορηγοὺς καθιστᾶσιν.
ἐν Σλαμ[ῖνι] δὲ καὶ τοὔ[ν]ομα τοῦ ἄρχοντος ἀναγράφεται. LV. αὖται μὲν οὖν αἱ ἃ κληρωταί τε καὶ κύριαι τῶν εἰ[ρη]μένων 1 
[πάντ] ων εἰσίν. οἱ δὲ καλούμενοι ἐννέα ἄρχοντες τὸ μὲν ἐξ ἀρχῆς
 2 ἀλλὰ] ἀλλ’ ἢ Bl, cum Suid., et hoc apud Ar. maxime usitatar; cf. autem Bonitz, Ind.
Ar. 33 b 8 επ[τ]ηρις L*, corr. L 4 9 ’HpoxXeia e Poll. restituttun ; relliquias
cum hoc congruere negat Wn, sed dubito; ante a videtur t (et fortasse ei) fuisse, non t
ut dicit Wn e nunc clare legitur amoto frustulo papyraceo quod obscurabat
10 ουδ(ε)αμια L, ut vid. γινε . . . L*, εν suprascr. L 4 νῦν suppl. BI
π΄κειται L*, ρος suprascr. L 4 καὶ Ἡφαίστια suppl. BI; vestigia cum tio congruunt
11 Κηφισοφοντος L*, corr. L 4 13 ποιοῦσι L 16 πάντων] ἁπάντων Papageorgios,
Bl 2; πράξεων Kaibel (K -W 3) 
 3 Poll. VIII 107 ἱεροποιοί: δέκα ὄντες οὖτοι ἔθυον θυσίας τὰς πεντετηρίδας, τὴν εἰς
Δῆλον, τὴν ἐν Βραυρῶντ, τὴν τῶν Ἡρακλείων ἡρακλειδῶν libri, corr. Jungermann), τὴν
Ἐλευσῖνι. — Lex. Bekk. qointum (BA 265,22) ἱεροποιοί: κληρωτοὶ ἄρχοντες, εἰσὶ δὲ δέκα
τὸν ἀριθμόν, 01 τά τε μαντεύματα ἱεροθυτοῦσι, κἄν τι καλλιερῆσαι δέῃ, καλλιεροῦσι μετὰ τῶν
μάντεων καὶ θυσίας τὰς νομιζομένας ἐπιτελοῦσι καὶ τὰς πενταετηρίδας ἁπάσας διοικουσιν πλὴν
Παναθηναίων. Eandem glossam babet Phot. ἱεροποιοί: κληρωτοὶ ἄρχοντες, δἐκα τὸν ἀριθμόν,
οἵ τά τε μαντεύματα ἱεροθυτοῦσι, κἄν τις καλλιερήσῃ, συγκαλλιεροῦσι τοῖς μαντεύμασι, καὶ
θυσίας τὰς νομιζομένας ἐπιτελοῦσι καὶ τὰς πενταετηρίδας ἁπάσας διοικοῦσι πλὴν Παναθηναίων.
εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι ἱροποιοὶ τῶν σεμνῶν θεῶν οἴ τὸν ἀριθμόν εἰσιν ἀόριστοι. Item Lex. Patm.
p. 11 ἱεροποιοί: κληρωτοὶ ἄρχοντες δέκα 61 τὰ μεμαντευμένα ἱερὰ duoustv. eliA Si xoi dXXot
TuJv aefivwv detuv. Photii glossam usque ad ImTeXouatv exscr. Etym. genuin., ex quo
Symeo; auctor Etymol. Magni loco glossae Photianae, quam ex Etym. genuino sumere
poterat, e codice suo lexici Bekkeriani qninti eandem glossam deprompsit ita ut scriberet
κἄν τι καλλιερῆσαι δέῃ, καλλιεροῦσι μετὰ τῶν μάντεων, post πλὴν Παναθηναίων sic per-
geret: ταῦτα δ’ Ἀριστοτέλης ἱστορεῖ ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ. Δημοσθένης κτλ.
16 Poll. VIII 85 sq. ἀρχόντων δὲ τῶν Ἀθήνηνσιν ὀνόματα οἱ ἐννέα ἄρχοντες. εἰσὶ δὲ 6
τοὺ ἐνιαυτοῦ ἐπώνυμος ἄρχων, βασιλεύς, πολέμαρχος καὶ θεσμοθέται ἔξ· ἐκ τούτων Τ’ οἱ
ἐννέα συμπληροῦνται. ἐκαλεῖτο δὲ τις θεσμοθετῶν ἀνάκρισις, εἰ Ἀθηναῖοί εἰσιν ἑκατέρωθεν
ἐκ τριγονίας καὶ τῶν δήμων πόθεν καὶ ει Ἀπόλλων ἐστὶν αὐτοῖς πατρῷος καὶ Ζεὺς ἕρκιος
καὶ εἰ τοὺς γονέας εὖ ποιοῦσιν, καὶ εἰ ἐστράτευνται ὑπὲρ τῆς πατρίδος καὶ εἰ τὸ τίμημα ἔστιν
αὐτοῖς. ἐπηρώτα δ’ ἡ βοθλή, ὤμνυον δ’ οὖτοι πρὸς τῇ βασιλείῳ στοᾷ ἐπὶ τοῦ λίθου, ὑφ’ ᾧ
τὰ ταμιεῖα, συμφυλάξειν τοὺς νόμους καὶ μὴ δωροδκήσειν ἢ χρυσοῦν ἀνδριάντα ἀποτίσειν.
εἶτα ἐντεῦθεν εἰς ἀκρόπολιν ἀνελθόντες ὤμνυον ταὐτά. Lex. Cantabr. 670,14: Θεσμοθετῶν
ἀνάκρισις: κατὰ Ἀριστοτέλην οἱ θεσμοθέται ἐκ τῶν θ ἀρχόντων αὐτοὶ 2; ὄντες· οἱ δὲ λαχόντες
ὑπὸ ὑπὲρ cod.) τῆς βουλῆς τῶν πεντακοσιων καὶ τοῦ δικαστηρίου δοκιμάζονται πλὴν τοῦ
φραμματέως ἒρωτώμενοι τίνες αὐτῶν πατέρες· ὀμοίως καὶ δήμων τίνων εἰσί· καὶ εἰ ἔστιν
αὐτοῖς Ἀπόλλων πατρῶος καὶ Ζὼ; ζ cod.) ἕρκειος· καὶ εἰ τοὺς γονέας εὖ ποιοῦσι· καὶ εἰ
τὰ τέλη τελοῦσι. καὶ εἰ τὰς ὑπὲρ τῆς πατρίδος στρατείας ἐστρατεύσαντο· πάντα οὖν ἀνάκρισιν
εὐλόγως ὠνόμασαν. 

 
τρόπον καθίσταντο εἴρ]ηται· νῦν] δὲ κληροῦσιν θεσμοθέτας μὲν ἕξ καὶ
γραμματέα τούτοις, ἔτι δ’ ἄρχοντα καὶ βασιλ[έ]α καὶ πολέμαρχον κατὰ
μέρος ἐξ ἑκάστης φυλῆς. δοκιμάζονται δ’ οὗτοι πρῶτον μὲν ἐν τῇ 2 
β[ουλ]ῇ τοῖς φݲ πλὴν τοῦ γραμματέως, οὗτος δ’ ἐν δικαστηρίῳ μόνον
 οἱ ἄλλοι ἄρχοντ[ες] (πάντες γὰρ καὶ οἱ κληρωτοὶ καὶ οἱ
δοκιμασθέντες ἄρχουδιν), οἱ δ’ ἐννέα ἄ[ρ]χοντες ἔν τε τῇ βουλῇ καὶ πάλιν
ἐν δικαστηρίῳ. καὶ πρότερον μὲν οὐκ ἦρχεν ὅντ[ιν’] ἀποδοκιμάσειεν ἡ
βουλή, νῦν δ’ ἔφεσίς ἐστιν εἰς τὸ δικαστήριον,κ καὶ τοῦτο κύριόν ἐστι τῆς
δοκιμ[α]σίας. ἐπερωτῶσιν δ’, ὅταν δοκιμάζωσιν, πρῶτον μὲν ’τίς | 3 
 σοι πατήρ καὶ πόθεν τῶν δήμων, καὶ τίς πατρὸς πατήp. καὶ τίς μήτηρ, p. 28 
καὶ τίς μητρὸς πατὴρ καὶ πόθεν τῶν δήμων’ ; μετὰ δὲ ταῦτα, εἰ ἔστιν
αὐτῷ Ἀπόλλων πατρῷος καὶ Ζεὺς ἑρκεῖος, καὶ ποῦ ταῦτα τὸ ἱερά ἐστιν,
εἶτα ἠρία εἰ ἔστιν καὶ ποῦ ταῦτα, ἔπειτα γονέας εἰ εὖ ποιεῖ, [καὶ]
τέλη τελεῖ, καὶ τὰς στρατείας εἰ ἐστράτευται. ταῦτα δ’
 ‘κ[ά]λει’, φησίν, ‘τούτων τοὺς μάρτυρας’. έπειδὰν δὲ παράσχηται τοὺς 4 
μάρτυρας, ἐπερωτᾷ τούτου βούλεταί τις κατηγορεῖν’; κἂν μὲν ᾗ τις κατήγορος,
δοὺς κατηγορίαν καὶ ἀπολογίαν οὕτω δίδωσιν ἐν μὲν τῇ βουλῇ τὴν
ἐνπιχειροτονίαν, ἐν δὲ τῷ δικαστηρίῳ τὴν ψῆφον· ἐὰν δὲ μηδεὶς βούληται
κατηγορεῖν, εὐθὺς δίδωσι τὴν ψῆφον. καὶ πρότερον μὲν εἶς ἐνέβαλλε τὴν
 ψῆφον, νῦν δ’ πάντας ἐστὶ διαψηφίζεσθαι περὶ αὐτῶν, ἵνα, ἄν· τις
πονηρὸς ὢν ἀπαλλάξῃ τοὺς κατηγόρους, ἐπὶ τοῖς δικασταῖς γένηται τοῦτον
ἀπ[ο]δοκιμάσαι. δοκιμασθέν δὲ τοῦτον τὸν τρόπον βαδίζουσι πρὸς
τὸν λίθον ἐφ’ ο[ὗ] τὰ τόμι’ ἐστίν, έφ’ οὗ καὶ οἱ διατηταὶ ὀμόσαντες ἀποεἴηται]
 1 προείρηται Bl, Wn (K - W 3), quod non capit spatium; neque enim litterae ιρητα
extant, sed clare xat, minus clare η post ειρηται spatium 4 litt. idoneum, sed
νυν sufficeret, sicut λεμ in proximo versu 3 κοκιμ L*, corr. L 4\ ἡ L
5 πάντες] ἅπαντες Diels, Bl, Wn; ligatura ante ti potest vel σ vel α esse (sed melius σ).
spatium autem magis 2 quam 3 litteris idoneum est de κ(αι) ante ol niliil nisi
vestigium compendii minutum relictum est 6 δοκιμασθεντας L*, corr. L 4
έννέα] non ἐννέ’ ut Bl, K-W, cum α utrumque conspici possit 10 πατηρ πατρος L*,
ordinem mutavit signis superpositis L 4 14 εἰ add. K-W e lex. rhet. Cantabr. et
Dinarch. 2,18 15. 16 ἐπειδὰν . . . μάρτυρας om. L*, suprascr. L 4 16 βουλευται
L η L 19 ενεβαλε L*, corr. L 4 21 απαλλαξη L γενηνηται
L*, corr. L 4 22 δοκιμασθεν L, quod nescio an retinendum sit; δοκιμασθέντες
Rutherford, edd. cett. 23 ecp potius quam 09 L (utniraque libri Poll.) postea 0
potius quam ω (de umbris litterarum errat Kaibel p. 230, quippe qui ectypum solum
vidisset): έφ’ ᾧ K-W3, Bl, έφ’ οὗ H-L, S. 
 23 Harpocr. s. v. λίθος: . . . . . ἐοίκασι δ’ Ἀθηναῖοι πρός τινι λίθῳ τοὺς ὅρκους
ποιεῖςθαι, ὡς Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ καὶ Φιλόχορος ἐν τῷ γݲ
(Epitomen exscr. Phot. Suid. II). 

 
φαίνονται τὰς διαίτας καὶ οἱ μάρτυρες ἐξόμνυνται τὰς μαρτυρίας· ἀναβάντες p.28 
δ’ ἐπὶ τοῦτον ὀμνύουσιν δικαίως ἄρξειν καὶ κατὰ τοὺς νόμους, καὶ δῶρα
μὴ λήψεσθαι τῆς ἀρχῆς ἕνεκα, κἄν τι λάβωσι ἀνδριάντα ἀναθήσειν χρυσοῦν.
ἐντεῦθεν δ’ ὀμόσαντες εἰς ἀκρόπολιν βαδίζουσιν καὶ πάλιν ἐκεῖ ταὐτὰ
 ὀμνύουσι, καὶ μετὰ ταῦτ’ εἰς τὴν ἀρχὴν εἰσέρχονται.