XLVI. ἐπιμελεῖται δὲ καὶ τῶν πεποιημένων τριήρων καὶ τῶν σκευῶν 1 καὶ τῶν νεωσοίκων, καὶ ποιεῖται καινὰς [δὲ] τριήρεις ἢ τετρήρεις, ἂν ὁ δῆμος χειροτονήσῃ, καὶ σκεύη ταύταις καὶ νεωσοίκους· χειροτονεῖ δ’ ἀρχιτέκτονας ὁ δῆμος ἐπὶ τὰς ναῦς. ἂν δὲ μὴ παραδῶσιν ἐξειργασμένα ταῦτα τῇ νέᾳ βουλῇ, τὴν δωρεὰν οὐκ ἔστιν αὐτοῖς λαβεῖν· ἐπὶ γὰρ τῆς ὕστερον βουλῆς λαμβάνουσιν. | ποιεῖται δὲ τὰς τριήρεις, δέκα ἄνδρας ἐξ p. 25 αὐ[τῆς] ἑλομένη τριηροποιούς. ἐξετάζει δὲ καὶ τὰ οἰκοδομήματα τὰ δημόσια πάντα, κἄν τις ἀδικεῖν αὐτῇ δόξῃ, τῷ τε δήμῳ τοῦτον [ἀπ]οφαίνει καὶ καταγνόντος παραδίδωσι δικαστηρίω.

XLVII. δυνδιοικεῖ δὲ καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς τὰ πλεῖστα. πρῶτον μὲν 1 γὰρ οἱ ταμίαι τῆς Ἀθηνᾶς εἰσὶ μὲv δέκα, κλη[ροῦτα]ι δ’ εἷς ἐκ τῆς 1. 2 πολειτων αποθνησκειν L 2 δικαστεριω L*, corr. L 4 5 καταγνω η ζημιωση L καὶ om. L*, suprascr. (κ') L 4, ut vid. 8 μαλεισθ L*, corr. L 3 9 rasura 1 aut 2 litt. inter ε et φ 12 καταγων L 13 υστερο. νι L*m ε supra- scr. L 4 13. 14 βουλευσοντες L*, corr. L 4 16 τουτον L*, corr. L 4 17 μη om. L*, suprascr. L 3? 18 τω L 19 γραφη L 22 δῆμος] νομος L*, corr. L 4 χειροτονηση L 23 εξιργαζμενα L*, σ pro ζ L 4 24 τη νεα βουλη L*, corr. L 4 25 ποιεῖται] opus incipit scriba quartus (L 4), in summa pagina scribens γ τομος 26 αὑτῆς Wn, Κ-W 3, ἑαυτῆς coni. Wayte) 28 καταγνουσα L, corr. K-W (BI., S.) 30 Harpocr. s. v. ταμίαι: . . . ἀρχή τις παρ’ Ἀθηναίοις ἦν οἱ ταμίαι, δέκα τὸν ἀριθμόν. παραλαμβάνουσι δ’ οὖτοι τό τε ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τὰς Νίκας καὶ τὸν ἄλλον κόσμον καὶ τὰ χρήματα ἐναντίον τῆς βουλῆς, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. εἰσὶ δέ τινες καὶ τῶν τριήρων ταμίαι ὡς ὁ αὐτὸς φιλόσοφός φησιν. . . . . . (Epitomen exscr. Phot. III [ex quo Et. genuinum, unde Symeo et Et. M 745,18] et Suid. II). — Lex. Bekk. quiatum φυλῆς, ἐκ πεντακοσιομεδίνων κατὰ τὸν Σόλωνος νόμ[ον (ἔτι γὰρ ὁ] νόμος p.25 κύριός ἐστιν), ἔρχει δ᾿ ὁ λαχὼν πάνυ πάνυ πένης ᾖ παραλαμβάνου[σι] δὲ τό τε ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς καὶ τὰς Νίκας καὶ τὸν ἄλλον κόσμον καὶ τὰ χρ[ήματ]α ἐναντίον τῆς βουλῆς.

ἔπειθ᾿ οἱ πωληταὶ ιݲ μέν εἰσι, κληροῦται δ᾿ δἰς ἐκ τῆς φ[υ]λῆς. 2 [μ]ισθοῦσι δὲ τὰ μισθώματα πάντα, καὶ τὰ μέταλλα πωλοῦσι καὶ τὰ τέλη μετὰ τοῦ ταμίου τῶν στρατιωτικῶν καὶ τῶν ἐπὶ τὸ θεωρικὸν ᾑρημένων ἐναντίον τῆς [βουλῆς], καὶ κυροῦσιν ὅτῳ ἄν ἡ βουλὴ χειροτονήσῃ, καὶ τὰ πραθέντα μέταλλα τά τ᾿ ἐργάσιμα τὰ εἰς τρία ἔτη πεπραμένα καὶ τὰ πραθέντα μέταλλα τά τ᾿ ἐργάσιμα τὰ εἰς τρία ἔτη πεπραμένα καὶ τὰ συγκεχωρημένα τὰ εἰς — ἔ[τη] πεπραμένα. καὶ τὰς οὐσίας τῶν ἐξ Ἀ ρείου πάγου φευγόντων καὶ τῶν ἄλλων ἐναν[τίον τῆς] βουλῆς πωλοπυσιν, κατακυροῦσι δ᾿ οἱ θݲ ἄρχοντες. καὶ τὰ τέλη τὰ εἰς ἐνιαυτ[ὸ]ν πεπραμένα ἀναγράψαντες εἰς λελυκωμένα γραμματεῖς τόν τε πριάμενον καὶ [ὅσου] ἄν πρίηται τῇ βουλῇ παραδιδόασιν. ἀναγράφουσιν δὲ χωρὶς μὲν οὕς δεῖ 3 κατὰ πρ[υτ]ανείαν ἑκάστην καταβάλλειν εἰς δέκα γραμματεῖα, χωρὶς δὲ οὕς τρὶς τοῦ [ἐ]νιαυτοῦ, γραμματεῖον κατὰ τὴν καταβολὴν ἑκάστην ποιήσαντες, χωρὶς δ᾿ οὕς [ἐπ]ὶ τῆς ἐνάτης πρυτανείας. ἀνγράφουσι δὲ καὶ τὰ χωρία καὶ τὰς οἰκίας τἀ[πο]γρα[φ]έντα καὶ πραθέντα ἐν τῷ δικαστηρίῳ· καὶ γὰρ 5 πωλησαι L*, corr. L* 8 χειριοτονηση L 9 τά τ᾿] ita coni. K-W, leg. Wn; mihi quidem lectio incerta. postea ερ scr. et del L. 10 εἰς — ἔτη] numerus γ aut ι esse videtur 11 ἄλλων] αλλ leg. Bl, quod potest verum esse; potest αλλ (= ἄλλων) esse, quod coni. Kb., Bl3 13 γραμματα L*, corr. L4 ὕσου] [οσ]α fortasse L, quod retinet Bl 18 τὰ ἀπογραφέντα coni. Wyse, K-W, τἀπογρ. leg. Bl (BA 306,7) τμαίαι τινες εἰσὶ καὶ πόσοι: ἄρχοντές εἰσιν Ἀθήνησι, δέκα, ἀπὸ πεντακοσιομεδίμνων, κληρωτοί, οἵ τὰ ἐν τῷ ἱερῷ τῆς Ἀθηνᾶς ἐν ἀκροπόλει χρήματα ἱερά τε καὶ δημόσια καὶ αυτὸ τὸ ἄγαλμα τῆς θεοῦ καὶ τὸν κόσμον φυλάττουσιν. Eandom glossam habent Phot. 1 (exscr. Etym. genuin. [unde Symeo et Et. M. 745,23]) et Suid.1 ταμίαι: .ἄρχοντές εἰσιν Ἀθήνησιν κληρωτοὶ ἀπὸ τῶν πεντακοσιομεδίμνων, οἵ τὰ ἐν τῷ ἑρῷ τῆς Ἀθηνᾶς ἐν ἀκροπόλει χρήματα ἱερά τε καὶ δημόσια φυλάττουσιν, ἀλλὰ καὶ αὐτὸ ἄγαλμα τῆς Ἀθηνᾶς. εἰσὶ δὲ καὶ ἄλλοι ταμίαι ἄρχοντες χειροτονητοὶ ἐπὶ τὰς ἱερὰς καὶ δημοσίας τριήρεις, ὁ μὲν ἐπὶ τὴν Πάρλον, ὁ δὲ ἐπὶ τὴν τοῦ Ἄμμωνος. Poll. H 97 ταμίαι τῆς θεοῦ κληρωτοὶ μὲν ἐκ πεντακοσιομεδίμνων ἧσαν, τὰ δὲ χρήματα παρελάμβανον τῆς βουλῆς παρούσης. 5 Harpocr. πωληταὶ καὶ πωλητήριον: οἱ μὲν πωληταὶ ἀρχή ἀρχή τίς ἐστιν Ἀθήνησι, δέκα τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες, εἷς ἐκ τῆς φυλῆς ἑκάστης. διοικοῦσι δὲ τὰ πιπρασκόμενα ὑπὸ τῆς πόλεωνς πάντα, τέλη καὶ μέταλλα καὶ μισθώσεις καὶ τὰ δημευόμενα. Ὑπερείδης ἐν τῷ κατ᾿ Ἀρισταγόρου β΄. διείλεκται δὲ περὶ αὐτῶν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. ..... (Epitomen exscripserunt Phot.11 et Suid.11]. Lex. Bekk. quintum (BA 291,17) πωληταὶ τίνες εἰσίν: ἀρχή τις Ἀθήνησίν ἐστιν ἡ (οἱ cod. BK.) τῶν πωλητῶν (πολιτῶν cod. corr. BK.), ἀπὸ δέκα ἀνδρῶν οἵ καὶ τὰ πιπρασκόμενα ὑπὸ τῆς πόλεως πάντα, τέλη καὶ μέταλλα καὶ μισθώσεις καὶ κτήματα δημευόμενα, πωλοῦσι καὶ φροντίζουσιν ὅπως ἡ τιμὴ τῶν πιπρασκομένων ἀποδοθῇ τῇ πόλει (exscr. Etym. M. 698,56); eandem glossam exhibet Lex. Patm. p. 14 ... πωληταὶ δέ ἐστιν ἀρχὴ παρ᾿ Ἀθηναίοις δέκα ἀνδρῶν, εἷς ἀπὸ ἑκάστης φυλῆς, πάντα τὰ δημόσια τέλη πωλοπῦσα. ἐπώλει δὲ καὶ τὰ κτήματα τὰ δημευόμενα. Poll. VIII 99 πωληταὶ τὰ τέλη πιπράσκουσι μετὰ τῶν ἐπὶ τὸ θεωρικὸν ἡρῃμένων καὶ τὰς τῶν ἐξ Ἀρείου πάγου μετὰ τὸν πρότερον λόγον φυγόντων οὐσίας καὶ τὰ δεδημευμένα. ταῦθ’ οὗτοι πωλ[οῦσιν. ἐστὶ] δὲ τῶν μὲν οἰκιῶν ἐν εݲ ἔτεσιν ἀνάγκη τὴν p.25 τιμὴν ἀποδοῦναι, τῶν δὲ χωρίων ἐν δέκα· καταβάλλουσιν δὲ ταῦτα ἐπὶ τῆς ἐνάτης πρυτανείας. εἰσφέρει δὲ καὶ ὁ βασιλεὺς τὰς μισθώσεις τῶν 4 τεμενῶν ἀναγράψας ἐν γραμματεί[οις λε]λε[υ]κωμένοις. ἐστὶ δὲ καὶ τούτων ἡ μὲν μίσθωσις εἰς ἔτη δέκα, καταβάλλεται δ’ ἐπὶ τῆς [θ] πρυτανείας· καὶ πλεῖστα χρήματα ἐπὶ ταύτης συλλέγεται τῆς πρυ[τ]ανείας. εἰσφέρεται 5 μὲν οὖν εἰς βουλὴν τὰ γραμματεῖα κ[ατὰ] τὰς καταβολὰς ἀναγεγραμμένα, τηρεῖ δ’ δημόσιος· ὅταν δ’ ᾖ χρημάτων κατα]βολή, παραδίδωσι τοῖς ἀποδέκταις δέκταις αὐτὰ ταῦτα καθελ[ὼν] ἀπ[ὸ τῶν] ἐπιστυλίων ὧν ἐν ταύτῃ τῇ ἡμέρᾳ δεῖ τὰ χρήματα καταβληθ[ῆν]αι κ[αὶ ἀ]παλεφθῆναι· δ’ τὰ ἄλλα ἀπόκειται χωρὶς ἵνα μὴ προεξαλε[φθῇ].

XLVIII. εἰσὶ] δ’ ἀποδέκται δέκα, κεκληρωμένοι κκτὰ φυλάς· οὗτοι 1 δὲ παραλαβόντες τὰ [γρα]μματεῖα ἀπαλείφουσι τὰ καταβαλλόμενα χρήματα ἐναντίον τ[ῆς βουλῆς] ἐν τῷ βουλευτηρίῳ, καὶ πάλιν ἀποδιδόασιν τὰ γραμματεῖα τ[ῷ δη]μοσίῳ· κἄν τις ἐλλίπῃ καταβολήν, ἐνταῦθ’ ἐγγέγραπται, καὶ διπλά[σιον ἀ]νάγκη τὸ ἐλλ]ειφθὲν καταβάλλειν ἢ δεδέσθαι, καὶ ταῦτα εἰσπράτ[ τειν ἡ βο]υλὴ καὶ δῆσαι κυ]ρία κατὰ τοὺς νόμους ἐστίν. τῇ 2 μὲv οὖν προτεραίᾳ δέχονται τὰς π[άσα]ς καὶ μερίζουσι ταῖς ἀρχαῖς, τῇ δ’ ὑστεραίᾳ τόν τε μερισμὸν εἰσ[φέρου]σι γράψαντες ἐν σανίδι καὶ καταλέγουσιν ἐν τῷ βουλευτρίῳ καὶ προ[τιθ]έασιν ἐν τῇ βουλῇ, εἴ τίς τινα οἶδεν ἀδικοῦντα περὶ τὸν μερισμ[ὸν ἢ ἄρ]χοντα ἢ ἰδιώτην, καὶ γνώμας ἐπιψηφίζουσιν, ἐάν τίς τι δοκῇ ἀδικ[εῖν.

κ]ληροῦσι δὲ καὶ λογιστὰς εξ αὑτῶν οἱ βουλευταὶ δέκα τοὺς λογιου- 3 1 πωλουσι fortasse L 4 τεμενῶν] μενων L, corr. Wyse, al. γp. λελ. suppl. Jackson, al. 6. 7 φερετ(αι) μ(εν) ο(υν) bis scr. L*, corr. L 4 7 κατὰ] ta coni. K-W 9 καθελὼν ἀπὸ τῶν H-L 10 καταβληθῆναι καὶ K-W απαλειφηναι L II προεξαλείφθῃ K-W 15 εντευθενγραπται L, corr. Herwerden cett. 16 διπλάσιον Bl. α]ναγκηι L 18 προτεραιδεχ- L*, corr. l 4 Traaa; Κ-W quod potest verum esse 19 το L*, v suprascr. L 4 εἰσφέρουσι H-L, K-W 21 ιδιοτην L*, corr. L 4 12 Harpocr. ἀποδέκται: ἀρχή τίς ἐστι παρ’ Ἀθηναίοις οἱ ἀποδέκται ἧς πολλάκις μνημονεύουσιν οἱ ῥήτορες καὶ οἱ κωμικοί. Ἀριστοτέλης δ’ ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ δεδήλωκεν ὡς δέκα τε ἧσαν (Epit.; εἴησαν codd.) καὶ ὡς παραλαβόντες τὰ γραμματεῖα ἀπαλείφουσι καταβαλλόμενα χρήματα τῆς βουλῆς ἐναντίον ἐν τῷ βουλευτηρίῳ καὶ πάλιν ἀποδιδόασι τὰ γραμματεῖα τῷ δημοσίῳ. καὶ απλῶς ἃ πράττουσι διασαφεῖ. . . . . . (Epitomen exscr. Suid.). Lex. Bekk. quintum (BA 198,1; exscr. Symeo, Etym. M. 124,41 et Lex. Bachm. p. 427,13 Bekk.): ἀποδέκται: ἄρχοντες κληρωτοὶ δέκα τὸν ἀριθμὸν κατὰ φυλήν εἰσιν, οἵτινες παρελάμβανον καὶ ἀπεδέχοντο τὸ γραμμκτεῖα τῶν ὀφειλόντων τῷ δημοσίῳ. διὰ τοῦτο γὰρ καὶ ἀποδέκται ἐκαλοῦντο. εἶτα ἐξήταζον ἐξήταζον lex. Bacbm.; ἐξητάζοντο cod.) τὰ ὀφειλόμενα καὶ τὰ ἀποδιδόμενα χρήματα σὺν τῇ βουλῇ καὶ ἐμέριζον εἰς ἃ χρὴ ἀναλίσκειν. 23 Harpocr. λογισταὶ καὶ λογιστήρια: ἀρχή τις παρ’ Ἀθηναίοις οὕτω καλουμένη. εἰσὶ τὸν ἀριθμὸν δέκα, οἳ τὰς εὐθύνας τῶν διῳκημένων ἐκλογίζονται ἐν ἡμέραις λ, ὅταν τὰς ἀρχὰς ἀποθῶνται οἱ ἄρχοντες. Λημοσθένης ἐν τῷ ὑπὲρ Κτησιφῶντος. διδιλεκται περὶ τούτων Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ, ἔνθα δείκνυται ὅτι διαφέρουσι τῶν εὐθύνων (Epitomen exscr. Phot. II Suid. II). Lex. Bekk. quintum (BA 270,17; exscr. Et. M. 569,32) λογισταί: ἄρχοντές εἰσι κληρωτοί, δέκα τὸν ἀριθμόν, ἐφ’ ὧν πάντες οἱ ἄρξαντες ἀρχὴν ἡντινοῦν λόγον ἀπέφερον τῶν διῳκημένων (cf. Lex. Patm. p. 142. Lex. Cant. s. v. λογισταί p. 672,20). PolL VIII 99 λογισταί. καὶ τούτους ἡ βουλὴ κληροῖ κατ’ ἀρχὴν ὡς παρακολουθεῖν τοῖς διοικοῦσιν. μένους τ[αῖς ἀρ]χαῖς κατὰ τὴν πρυτανείαν ἑκάστην. κληροῦσι δὲ καὶ 4 εὐθύνους ἕνα τῆς φυ[λῆς ἑ]κάστης, καὶ παρέδρους β ἑκάστῳ τῶν εὐθύνων, p.26 οἷς ἀναγκαῖόν ἐστι ταῖς α . . . . . αις κατὰ τὸν ἐπώνυμον τὸν τῆς φυλῆς ἑκάστης καθῆσθαι· κἄν τις βούλ[ηταί] τινι τῶν τὰς εὐθύνας ἐν τῷ δικαστηρίῳ δεδωκότων ἐντὸς γݲ ἡ[μερῶν ἀφ’] ἧς ἔδωκε τὰς εὐθύνας ἄν τ’ ἄν τε δ[η]μο[σί]α[ν] ἐμβαλέσθαι, γράψας εἰς πινάκιον λελευκωμένον μένον τοὔνομα τό [θ᾿ αὑτο]ῦ καὶ τὸ τοῦ φεύγοντος καὶ τὸ ἀδίκημ’ ὅ τι ἐγκαλῇ, καὶ τίμημα ἐ[πιγραψ]άμενος ὅ τι ἂν αὐτῷ δοκῇ δίδωσιν τῷ εὐθύνῳ. ὁ δὲ λαβὼν τοῦτο καὶ ἀν[αγνού]ς, ἐὰν μὲν καταγνῷ παραδίδωσιν τὰ μὲν 5 ἴδια τοῖς δικασταῖς τοῖς κατὰ δήμ[ους τοῖς] τὴν φυλὴν ταύτην εἰσάγουσιν, τὰ δὲ δημόσια τοῖς θεσμοθέτα[ις ἀ]ναγράφει. οἱ δὲ θεσμοθέται, ἐὰν παραλάβωσιν, πάλιν εἰσάγουσιν [ταύτην τὴν] εὔθυναν εἰς τὸ δικαστήριον, καὶ τι ἢν γνῶσιν οἱ δικαστ[αί, τοῦτο κύ]ριόν ἐστιν.

XLIX. δοκιμάζει δὲ καὶ τοὺς ἵππους ἡ βουλή, κἂν μέν τις καλ[ὸν 1 3 post α conspicitur; ante αις fortasse λ; sed ρ quoque nonnumquam babet ligaturam (e. g. vv. 27, 56 huius pag.), uncie ἀγοραῖς conieci. fortasse autem longius quid desideratur 5 γݲ] potest etiam λ legi; τݲ Wn, quod incredibile est 6 αν οm. L*, suprascr. L4 δημοσίαν Gertz, K-W 7 θ’ αὑτοῦ 2 8 καληι L*, εγ suprascr. L 4 ἐπιγραψάμενος Herwerden 9 ἀναγνούς Bl με) deL K-W, Bl 10 toI? suppl. Bl, οἳ ego εἰσάγουσιν] δικάζουσιν Richards, K-W 11 συναναγραφει leg. Wn (K- W3) sed συν non video; spatium autem non obstat 12 ταύτην suppl. Bl (spatii causa) 13 τοῦτο κύριον H-L, K-W 14. p. 53,1 καλὸν ἵπποv K-W; ante ων, χ vel σ vel μ 2 Harpocr. s. v. εὔθυναι: . . . εὔθυνοι εὐθύναι Εpit., εὐθύνη coodd.) ὄνομα ἀρχῆς παρ’ Ἀθηναίοις. δέκα δὲ τὸν ἀριθμὸν ἄνδρες ἦσαν, παρ’ οἷς ἐδίδοσαν οἱ πρεσβεύσαντες ἢ ἄρξαντες ἢ διοικήσαντές τι τῶν δημοσίων τὰς εὐδύνας. διείλεκται περὶ αὐτῶν Ἀριστοτέλης ἐν τῇ Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Phot. II [ex quo Etym. genuin., unde Symeo et Etym. M. 391,53] et Suid. II). — Cf. Phot. I ex Boetho (exscr. Et. gen., unde Symeo et Et. M. 391,30) εὔθυναι: οἱ ἀπολογισμοὶ τῶν ἀρξάντων. καὶ εὔθυνοι οἱ τούτους αὐνακρίνοντες. νόμων ιβ· “ εἰ δὲ μὴ τούτους κατευθύνειν αὐτοὺς κατευθύνοντα”, καὶ μετ’ ὀλίγα “διὸ δὴ δεῖ πάντων τοὺς εὐθύνους θαυμαστοὺς πᾶσαν ἀρετὴν εἶναι.” τούτους λογιστὰς λέγομεν. 14 Hesych. τρυσίππιον: τὸν χαρακτῆρα τὸν ὑπὸ τῆς βουλῆς ἐν ταῖς δοκιμασίαις τοῖς ἀδυνάτοις καὶ τετρυμ[μ]ένοις τῶν ἵππων ἐπιβαλλόμενον add. > ἵνα μηκέτι στρατεύωνται, τὸ παλαιὸν ἐκάλουν τρυσίππιον. τροχὸς δ’ ἦν ὁ ἐπιβαλλόμενος χαρακτὴρ τῇ γνάθῳ τῶν ἵππων. Eustath. ad δ 762 (1517,8) ἐξ αὐτοῦ (scil. τοῦ τρύω) δὲ καὶ τρύσιππον 8 τοῖς τετρυμ[μ]ένοις καὶ ἀχρήστοις ἵπποις ἐπιβάλλεται. ἢ κατὰ Αἴλιον Διονύσιον τρυσίππ[ε]ιον τετρασυλλάβως, ἔγκαυμα ἵππου γεγηρακότος, επὶ τῆς γνάθου ὅμοιον τροχῷ. φέρει γε αὐτὸς καὶ χρῆσιν Εὐπόλιδος ταύτην· “ἀλλ’ ὥσπερ ἵππῳ μοι ἐπιβαλεῖς τρυσίππ[ε]ιον” (Giossam Aelii Dionysii descripsit Phot. s. v. τρυσίππιον). Phot. ἵππου τροχός ἱππότροχος cod., corr. Naber): τὸ τρυσίππιον, διὰ τὸ τοῖς διὰ τῆρας ἐκτρυχωθεῖσιν ἵπποις ἐκτυποῦσθαι (leg. ἐντυποῦσθαι) τροχὸν ἀπολεόντων αὐτοὺς τῶν στρατηγῶν. Hesych. ἵππου τροχός: τοῖς γεγηρακόσιν ἵπποις ἐχάραττον ἐπὶ τὴν γνάθον σημεῖον τροχοῦ σχῆμα ἔχον. ἐκαλεῖτο δὲ γρυσίππιον. — Zeuob. prov. III 15 (Ath. = Zenob. Par. IV 41) ἵππῳ γηράσκοντι τὰ μείονα κύκλ’ ἐπίβαλλε· ταύτης μέμνηται Κράτης ὁ κωμικός ἐν Σαμίοις. τάττεται δὲ ἐπὶ τῶν διὰ γῆρας δεομένων ῥᾳστώνης τινὸς καὶ ἀναπαύλης. μετῆκται δὲ ἀπὸ στρατιωτικῶν ἵππων οἷς ἐπέβαλλον τὸ καλούμενον τρυσίππιον. ἔστι δὲ τοῦτο σιδηροῦς τροχίσκος οἱονεὶ δημόσιος ὡς} χαρακτήρ τροχίσκος], ὃν ἐκπυροῦντες ἐπέβαλλον ταῖς σιαγόσι τῶν ἵππων. ἵππον ἔχ]ων κακῶς δοκῇ τρέφειν, ζημιοῖ τῷ σίτῳ, τοῖς δὲ μὴ δυναμ[ένοις ἀκολ]οθεῖν ἢ μὴ θέλοθσι μένειν ἀλλ’ ἀνάγουσι, τροχὸν ἐπὶ τὴν γνάθ[ο]ν ἐπιβ]άλλει, καὶ ὁ τοῦτο παθὼν ἀδόκιμός ἐστ. δοκιμάζει δὲ καὶ τοὺς προ[δ]ρ[όμους οἵ]τινες ἂν αὐτιῇ δοκῶ|σιν ἐπιτήδειοι προδπομεύειν εἶναι, κἄν p. 26 τιν’ ἀποχειροτονήσῃ, καταβέβηεν οὗτος. δοκιμάζει δὲ καὶ τοὺς ἁμίππους, κἄν τιν’ ἀποχειροτονήσῃ, πέπαυται μισθοφορῶν οὗτος. τοὺς δ’ ἱππέας 2 καταλέγουσι μὲν οἱ καταλογεῖς, οὕς ἂν ὁ δῆμος χειροτονήσῃ δέκα ἄνδρας· οὓς δ’ ἂν καταλέξωσι παραδιδόασι τοῖς ἱππάρχοις καὶ φυλάρχοις, οὗτοι δὲ παραλαβόντες εἰσφέρουσι τὸν κατάλογον εἰς τὴν βουλήν, καὶ τὸν πίνακ’ ἀνοίξαντες, ἐν ᾧ κατασεσημασμένα τὰ ὀνόματα τῶν ἱππέων ἐστί, τοὺς μὲν ἐξομνυμένους τῶν πρότερον ἐγγεγραμμένων μὴ δυνατοὺς εἶναι τοῖς σώμασιν ἱππεύειν ἐξαλείφουσι, τοὺς δὲ κατειλεγμένους καλοῦσι, κἂν μέν τις ἐξομόσηται μὴ δύνασθαι τῷ σώματι ἱππεύειν ἢ τῇ οὐσίᾳ, τοῦτον ἀφιᾶσιν, τὸν δὲ μὴ ἐξομνύμενον διαχειποτονοῦσιν οἱ βουλευταὶ πότερον ἐπιτήδειός ἐστιν ἱππεύειν ἢ οὔ· μὲν χειροτονήσωσιν, ἐγγράξουσιν εἰς τὸν πίνακα, εἰ δε δὲ μὴ, τοῦτον ἀφιᾶσιν.

ἔκρινεν δέ ποτε καὶ τὰ παραδείγματα καὶ τὸν πέπλον ἡ βουλή, νῦν 3 δὲ τὸ δικαστήριον τὸ λαχόν· ἐδόκουν γὰρ οὖτοι καταχαριζεσθαι τὴν κρίσιν. καὶ τῆς ποιήσεως τῶν Νικῶν καὶ τῶν ἄθλων τῶν εἰς τὰ Παναθήναια συνεπνεπιμελεῖται μετὰ τοῦ ταμίου τῶν στρτιωτικῶν.

δοκιμάζει δὲ καὶ τοὺς ἀδυνάτους ἡ βουλή· νόμος γάρ ἐστιν ὅς κελεύει 4 τοὺς ἐντὸς τριῶν μνῶν κεκτημένους καὶ τὸ σῶμα πεπηρωμένους ὥστε μὴ 1 δοκη L 2 ἀκολουθεῖν Wyse (e Xen. Mem. ΙΙΙ 3,4) αναγουσι L*, λλ super να scr. L 4; Κ- W 3, ἀλλ’ ἀνάγουσι Bl 3 ἐπιβάλλει] fragmentum novum huc attuli, quod hic litteras αλλεικοτ habet, proximo autem versu jiveaava. couiecturas priores afferre non est necesse 5 τινα προχειροτονησηι L, corr. J. B. Mayor, cett. (item 1, 6) ανιππους L, corr. Newman. 10 κ(ατα)σεσησμ(εν)α L*, corr. iuter scribendum L 4 11 ενγεγραμμ(εν) L*, ων suprascr. L 4 12 εξαλιφουσι L εξομησηται L; ἐξομνύηται K-W, Bl 14 ποτηρον L*, corr. L 4 15 ενγραφουσιν L 22 πεπληρωμενους L*, corr. L ? 21 Harpocr. s. v. ἀδύνατοι: . . . οἱ ἐντὸς τριῶν μνῶν μηνῶν codd.) κεκτημένοι > τὸ σῶμα πεπηρωμένοι (sic Epitome; πεπηρωμένον codd.). ἐλάμβανον δὲ οὖτοι δοκιμασθέντες ὑπὸ τῆς βουλῆς δύο ὀβολοὺς τῆς ἡμέρας ἑκάστης ἢ ὀβολόν, ὥς φησιν Ἀριστοτέλης ἐν Ἀθηναίων πολιτείᾳ. (Epitomen exscr. Suidas). Lexicon Bekk. quintum (BA 200,3) ἀδύνατοι: οἱ μέρος τι βεβλαμμένοι τοῦ σώματος καὶ ἀδύνατοι τοῦ ἐργάζεσθαι καὶ πορίζειν αὑτοῖς τῷ σώματι τὰ ἐπιτήδεια. Eadem glossa plenior extat in lexico Bachmanniaao p. 345,15 Bekk. dSuvotot: οἱ μέρος τι βεβλαμμένοι τοῦ σώματος ὡς μηδὲ ἐργάζεσθαι. οἲ καὶ ἐχορήγοῦντο τὰ πρὸς τὸ ζῆν παρὰ τῆς πόλεως, μισθοφορούντων αὐτοῖς τῶν ἐντὸς ἐν τοῖς cod.) τριῶν μνῶν περιουσίαν κεκτημένων. ἐδοκιμάζοντο δὲ οἱ ἀδύνατοι ὑπὸ τῆς τῶν ݲ βουλῆς καὶ ἐλάμβανον τῆς ἡμέρας, ὡς με) λυσίας λέγει, ὀβολὸν ἕνα, ὡς δὲ Φιλόχορος, ݲ, Ἀριστοτέλης δὲ ݲ ἴφη. — Hesych. ἀδύνατοι: οἱ ἐντὸς εκετημένοι τριῶν μνῶν add. Schmidt) παρὰ Ἀττικοῖς. ἐλάμβανον δὲ παρὰ τῆς βουλῆς δύο ὀβολούς. δύνασθαι μηδὲν ἔργον ἐργάζεσθαι δοκιμάζειν μὲν τὴν βουλὴν, διδόναι δὲ p.26 δημοσίᾳ τροφὴν δύο ὀβολοὺς ἑκάστῳ τῆς ἡμέρας. καὶ ταμίας ἐστὶν αὐτοῖς κληρωτός.

συνδιοικεῖ 81 καὶ ταῖς ἄλλαις ἀρχαῖς τὰ πλεῖςθ’, ὡς ἔπος εἰπεῖν.

L. τὰ μὲν οὖν ὑπὸ τῆς βουλῆς διοικούμενα ταῦτ’ ἐστίν. κληροῦνται 1 δὲ καὶ ἱερῶν ἐπισκευασταί, δέκα ἄνδρες, Τι λαμβάνοντες τριάκοντα μνᾶς παρὰ τῶν ἀποδεκτῶν ἐπισκευάζουσιν τὰ μάλιστα δεόμενα τῶν ἱερῶν· καὶ ἀστυνόμοι δέκα· τούτων δὲ εݲ μὲν ἂρχουσιν ἐν Πειραιεῖ, πέντε δ’ ἄστει, καὶ τάς τε αύλητρίδας καὶ τὰς ψαλτρίας καὶ τὰς κιθαριστρίας οὖτοι σκοποῦσιν ὅπως μὴ πλείονος ἢ δυεῖν δραχμαῖς μισθωθήσονται, κἂν πλείους τὴν αὐτὴν σπουδάσωσι λαβεῖν οὗτοι διακληροῦσι καὶ τῷ λαχόντι μισθοῦσιν. καὶ ὅπως τῶν κοπρολόγων μηδεὶς ἐντὸς ݲ σταδίων τοῦ τείχους καταβαλεῖ κόπρον ἐπιμελοῦνται· καὶ τὰς ὁδοὺς κωλύουσι κατοικοδομεῖν καὶ δρυφάκτους ὑπὲρ τῶν ὁδῶν ὑπερτείνειν καὶ ὁχετοὺς εἰς τὴν ὁδὸν ἔκρουν ἔχοντας ποιεῖν καὶ τὰς θυρίδας εἰς τὴν ὁδὸν ἀνοίγειν· καὶ τοὺς ἐν ταῖς ὁδοῖς ἀπογιγνομένους ἀναιροῦσιν, ἔχοντες δημοσίους ὐπηρέτας.