λέγεις· ἐγὼ δὲ μὴ τυχοῦσα τῆς δίκηςβαρεῖα χώρᾳ τῇδʼ ὁμιλήσω πάλιν.Ἀπόλλωνἀλλʼ ἔν τε τοῖς νέοισι καὶ παλαιτέροιςθεοῖς ἄτιμος εἶ σύ· νικήσω δʼ ἐγώ.Χορόςτοιαῦτʼ ἔδρασας καὶ Φέρητος ἐν δόμοις·Μοίρας ἔπεισας ἀφθίτους θεῖναι βροτούς.Ἀπόλλωνοὔκουν δίκαιον τὸν σέβοντʼ εὐεργετεῖν,ἄλλως τε πάντως χὤτε δεόμενος τύχοι;Χορόςσύ τοι παλαιὰς διανομὰς καταφθίσαςοἴνῳ παρηπάτησας ἀρχαίας θεάς.Ἀπόλλωνσύ τοι τάχʼ οὐκ ἔχουσα τῆς δίκης τέλοςἐμῇ τὸν ἰὸν οὐδὲν ἐχθροῖσιν βαρύν.Χορόςἐπεὶ καθιππάζῃ με πρεσβῦτιν νέος,δίκης γενέσθαι τῆσδʼ ἐπήκοος μένω,ὡς ἀμφίβουλος οὖσα θυμοῦσθαι πόλει.Ἀθηνᾶἐμὸν τόδʼ ἔργον, λοισθίαν κρῖναι δίκην.ψῆφον δʼ Ὀρέστῃ τήνδʼ ἐγὼ προσθήσομαι.μήτηρ γὰρ οὔτις ἐστὶν ἥ μʼ ἐγείνατο,τὸ δʼ ἄρσεν αἰνῶ πάντα, πλὴν γάμου τυχεῖν,ἅπαντι θυμῷ, κάρτα δʼ εἰμὶ τοῦ πατρός.οὕτω γυναικὸς οὐ προτιμήσω μόρονἄνδρα κτανούσης δωμάτων ἐπίσκοπον.νικᾷ δʼ Ὀρέστης, κἂν ἰσόψηφος κριθῇ.ἐκβάλλεθʼ ὡς τάχιστα τευχέων πάλους,ὅσοις δικαστῶν τοῦτʼ ἐπέσταλται τέλος.Ὀρέστηςὦ Φοῖβʼ Ἄπολλον, πῶς ἀγὼν κριθήσεται;Χορόςὦ Νὺξ μέλαινα μῆτερ, ἆρʼ ὁρᾷς τάδε;Ὀρέστηςνῦν ἀγχόνης μοι τέρματʼ, ἢ φάος βλέπειν.Χορόςἡμῖν γὰρ ἔρρειν, ἢ πρόσω τιμὰς νέμειν.Ἀπόλλωνπεμπάζετʼ ὀρθῶς ἐκβολὰς ψήφων, ξένοι,