Ἄρει δʼ ἔθυον, ἔνθεν ἔστʼ ἐπώνυμοςπέτρα, πάγος τʼ Ἄρειος· ἐν δὲ τῷ σέβαςἀστῶν φόβος τε ξυγγενὴς τὸ μὴ ἀδικεῖνσχήσει τό τʼ ἦμαρ καὶ κατʼ εὐφρόνην ὁμῶς,αὐτῶν πολιτῶν μὴ ʼπιχραινόντων νόμουςκακαῖς ἐπιρροαῖσι· βορβόρῳ δʼ ὕδωρλαμπρὸν μιαίνων οὔποθʼ εὑρήσεις ποτόν.τὸ μήτʼ ἄναρχον μήτε δεσποτούμενονἀστοῖς περιστέλλουσι βουλεύω σέβειν,καὶ μὴ τὸ δεινὸν πᾶν πόλεως ἔξω βαλεῖν.τίς γὰρ δεδοικὼς μηδὲν ἔνδικος βροτῶν;τοιόνδε τοι ταρβοῦντες ἐνδίκως σέβαςἔρυμά τε χώρας καὶ πόλεως σωτήριονἔχοιτʼ ἄν, οἷον οὔτις ἀνθρώπων ἔχει,οὔτʼ ἐν Σκύθῃσιν οὔτε Πέλοπος ἐν τόποις.κερδῶν ἄθικτον τοῦτο βουλευτήριον,αἰδοῖον, ὀξύθυμον, εὑδόντων ὕπερἐγρηγορὸς φρούρημα γῆς καθίσταμαι.ταύτην μὲν ἐξέτεινʼ ἐμοῖς παραίνεσινἀστοῖσιν εἰς τὸ λοιπόν· ὀρθοῦσθαι δὲ χρὴκαὶ ψῆφον αἴρειν καὶ διαγνῶναι δίκηναἰδουμένους τὸν ὅρκον. εἴρηται λόγος.Χορόςκαὶ μὴν βαρεῖαν τήνδʼ ὁμιλίαν χθονὸςξύμβουλός εἰμι μηδαμῶς ἀτιμάσαι.Ἀπόλλωνκἄγωγε χρησμοὺς τοὺς ἐμούς τε καὶ Διὸςταρβεῖν κελεύω μηδʼ ἀκαρπώτους κτίσαι.Χορόςἀλλʼ αἱματηρὰ πράγματʼ οὐ λαχὼν σέβεις,μαντεῖα δʼ οὐκέθʼ ἁγνὰ μαντεύσῃ νέμων.Ἀπόλλωνἦ καὶ πατήρ τι σφάλλεται βουλευμάτωνπρωτοκτόνοισι προστροπαῖς Ἰξίονος;