ἀλλʼ ὡς ἀκούσῃ, Παλλὰς οἵ τʼ ἐφήμενοιψήφῳ διαιρεῖν τοῦδε πράγματος πέρι.ἀπὸ στρατείας γάρ νιν ἠμποληκότατὰ πλεῖστʼ ἄμεινον εὔφροσιν δεδεγμένη,δροίτῃ περῶντι λουτρὰ κἀπὶ τέρματιφᾶρος περεσκήνωσεν, ἐν δʼ ἀτέρμονικόπτει πεδήσασʼ ἄνδρα δαιδάλῳ πέπλῳ.ἀνδρὸς μὲν ὑμῖν οὗτος εἴρηται μόροςτοῦ παντοσέμνου, τοῦ στρατηλάτου νεῶν.ταύτην τοιαύτην εἶπον, ὡς δηχθῇ λεώς,ὅσπερ τέτακται τήνδε κυρῶσαι δίκην.Χορόςπατρὸς προτιμᾷ Ζεὺς μόρον τῷ σῷ λόγῳ·αὐτὸς δʼ ἔδησε πατέρα πρεσβύτην Κρόνον.πῶς ταῦτα τούτοις οὐκ ἐναντίως λέγεις;ὑμᾶς δʼ ἀκούειν ταῦτʼ ἐγὼ μαρτύρομαι.Ἀπόλλωνὦ παντομισῆ κνώδαλα, στύγη θεῶν,πέδας μὲν ἂν λύσειεν, ἔστι τοῦδʼ ἄκοςκαὶ κάρτα πολλὴ μηχανὴ λυτήριος·ἀνδρὸς δʼ ἐπειδὰν αἷμʼ ἀνασπάσῃ κόνιςἅπαξ θανόντος, οὔτις ἔστʼ ἀνάστασις.τούτων ἐπῳδὰς οὐκ ἐποίησεν πατὴροὑμός, τὰ δʼ ἄλλα πάντʼ ἄνω τε καὶ κάτωστρέφων τίθησιν οὐδὲν ἀσθμαίνων μένει.Χορόςπῶς γὰρ τὸ φεύγειν τοῦδʼ ὑπερδικεῖς ὅρα·τὸ μητρὸς αἷμʼ ὅμαιμον ἐκχέας πέδοιἔπειτʼ ἐν Ἄργει δώματʼ οἰκήσει πατρός;ποίοισι βωμοῖς χρώμενος τοῖς δημίοις;ποία δὲ χέρνιψ φρατέρων προσδέξεται;Ἀπόλλωνκαὶ τοῦτο λέξω, καὶ μάθʼ ὡς ὀρθῶς ἐρῶ.οὔκ ἔστι μήτηρ ἡ κεκλημένου τέκνου