νεκροῖσί νυν πέπισθι μητέρα κτανών.Ὀρέστηςδυοῖν γὰρ εἶχε προσβολὰς μιασμάτοιν.Χορόςπῶς δή; δίδαξον τοὺς δικάζοντας τάδε.Ὀρέστηςἀνδροκτονοῦσα πατέρʼ ἐμὸν κατέκτανεν.Χορόςτοιγὰρ σὺ μὲν ζῇς, ἡ δʼ ἐλευθέρα φόνῳ.Ὀρέστηςτί δʼ οὐκ ἐκείνην ζῶσαν ἤλαυνες φυγῇ;Χορόςοὐκ ἦν ὅμαιμος φωτὸς ὃν κατέκτανεν.Ὀρέστηςἐγὼ δὲ μητρὸς τῆς ἐμῆς ἐν αἵματι;Χορόςπῶς γάρ σʼ ἔθρεψʼ ἂν ἐντός, ὦ μιαιφόνε,ζώνης; ἀπεύχῃ μητρὸς αἷμα φίλτατον;Ὀρέστηςἤδη σὺ μαρτύρησον· ἐξηγοῦ δέ μοι,Ἄπολλον, εἴ σφε σὺν δίκῃ κατέκτανον.δρᾶσαι γὰρ ὥσπερ ἐστὶν οὐκ ἀρνούμεθα.ἀλλʼ εἰ δίκαιον εἴτε μὴ τῇ σῇ φρενὶδοκεῖ τόδʼ αἷμα, κρῖνον, ὡς τούτοις φράσω.Ἀπόλλωνλέξω πρὸς ὑμᾶς τόνδʼ Ἀθηναίας μέγανθεσμὸν δικαίως,—μάντις ὢν δʼ οὐ ψεύσομαι.οὐπώποτʼ εἶπον μαντικοῖσιν ἐν θρόνοις,οὐκ ἀνδρός, οὐ γυναικός, οὐ πόλεως πέρι,ὃ μὴ κελεύσαι Ζεὺς Ὀλυμπίων πατήρ.τὸ μὲν δίκαιον τοῦθʼ ὅσον σθένει μαθεῖν,βουλῇ πιφαύσκω δʼ ὔμμʼ ἐπισπέσθαι πατρός·ὅρκος γὰρ οὔτι Ζηνὸς ἰσχύει πλέον.ΧορόςΖεύς, ὡς λέγεις σύ, τόνδε χρησμὸν ὤπασε,φράζειν Ὀρέστῃ τῷδε, τὸν πατρὸς φόνονπράξαντα μητρὸς μηδαμοῦ τιμὰς νέμειν;Ἀπόλλωνοὐ γάρ τι ταὐτὸν ἄνδρα γενναῖον θανεῖνδιοσδότοις σκήπτροισι τιμαλφούμενον,καὶ ταῦτα πρὸς γυναικός, οὔ τι θουρίοιςτόξοις ἑκηβόλοισιν, ὥστʼ Ἀμαζόνος,