Κύπρις δʼ ἄτιμος τῷδʼ ἀπέρριπται λόγῳ,ὅθεν βροτοῖσι γίγνεται τὰ φίλτατα.εὐνὴ γὰρ ἀνδρὶ καὶ γυναικὶ μόρσιμοςὅρκου ʼστὶ μείζων τῇ δίκῃ φρουρουμένη.εἰ τοῖσιν οὖν κτείνουσιν ἀλλήλους χαλᾷςτὸ μὴ τίνεσθαι μηδʼ ἐποπτεύειν κότῳ,οὔ φημʼ Ὀρέστην σʼ ἐνδίκως ἀνδρηλατεῖν.τὰ μὲν γὰρ οἶδα κάρτα σʼ ἐνθυμουμένην,τὰ δʼ ἐμφανῶς πράσσουσαν ἡσυχαιτέραν.δίκας δὲ Παλλὰς τῶνδʼ ἐποπτεύσει θεά.Χορόςτὸν ἄνδρʼ ἐκεῖνον οὔ τι μὴ λίπω ποτέ.Ἀπόλλωνσὺ δʼ οὖν δίωκε καὶ πόνον πλείω τίθου.Χορόςτιμὰς σὺ μὴ σύντεμνε τὰς ἐμὰς λόγῳ.Ἀπόλλωνοὐδʼ ἂν δεχοίμην ὥστʼ ἔχειν τιμὰς σέθεν.Χορόςμέγας γὰρ ἔμπας πὰρ Διὸς θρόνοις λέγῃ.ἐγὼ δʼ, ἄγει γὰρ αἷμα μητρῷον, δίκαςμέτειμι τόνδε φῶτα κἀκκυνηγετῶ.Ἀπόλλωνἐγὼ δʼ ἀρήξω τὸν ἱκέτην τε ῥύσομαι·δεινὴ γὰρ ἐν βροτοῖσι κἀν θεοῖς πέλειτοῦ προστροπαίου μῆνις, εἰ προδῶ σφʼ ἑκών.Ὀρέστηςἄνασσʼ Ἀθάνα, Λοξίου κελεύμασινἥκω, δέχου δὲ πρευμενῶς ἀλάστορα,οὐ προστρόπαιον οὐδʼ ἀφοίβαντον χέρα,ἀλλʼ ἀμβλὺς ἤδη προστετριμμένος τε πρὸςἄλλοισιν οἴκοις καὶ πορεύμασιν βροτῶν.ὅμοια χέρσον καὶ θάλασσαν ἐκπερῶν,σῴζων ἐφετμὰς Λοξίου χρηστηρίους,πρόσειμι δῶμα καὶ βρέτας τὸ σόν, θεά.αὐτοῦ φυλάσσων ἀναμένω τέλος δίκης.Χορόςεἶεν· τόδʼ ἐστὶ τἀνδρὸς ἐκφανὲς τέκμαρ.