τὸν ἱκέταν σέβων, ἄθεον ἄνδρα καὶτοκεῦσιν πικρόν·τὸν μητραλοίαν δʼ ἐξέκλεψας ὢν θεός.—τί τῶνδʼ ἐρεῖ τις δικαίως ἔχειν;

Χορόςἐμοὶ δʼ ὄνειδος ἐξ ὀνειράτων μολὸνἔτυψεν δίκαν διφρηλάτουμεσολαβεῖ κέντρῳὑπὸ φρένας, ὑπὸ λοβόν.—πάρεστι μαστίκτορος δαΐου δαμίουβαρὺ τὸ περίβαρυ κρύος ἔχειν.

Χορόςτοιαῦτα δρῶσιν οἱ νεώτεροι θεοί,κρατοῦντες τὸ πᾶν δίκας πλέονφονολιβῆ θρόνονπερὶ πόδα, περὶ κάρα.—πάρεστι γᾶς ὀμφαλὸν προσδρακεῖν αἱμάτωνβλοσυρὸν ἀρόμενον ἄγος ἔχειν.

Χορόςἐφεστίῳ δὲ μάντις ὢν μιάσματιμυχὸν ἐχράνατʼ αὐτόσσυτος, αὐτόκλητος,παρὰ νόμον θεῶν βρότεα μὲν τίων,παλαιγενεῖς δὲ μοίρας φθίσας.

Χορόςκἀμοί γε λυπρός, καὶ τὸν οὐκ ἐκλύσεται,ὑπό τε γᾶν φυγὼν οὔ ποτʼ ἐλευθεροῦται.ποτιτρόπαιος ὢν δʼ ἕτερον ἐν κάρᾳμιάστορʼ ἐκ γένους πάσεται.

Ἀπόλλωνἔξω, κελεύω, τῶνδε δωμάτων τάχοςχωρεῖτʼ, ἀπαλλάσσεσθε μαντικῶν μυχῶν,μὴ καὶ λαβοῦσα πτηνὸν ἀργηστὴν ὄφιν,χρυσηλάτου θώμιγγος ἐξορμώμενον,ἀνῇς ὑπʼ ἄλγους μέλανʼ ἀπʼ ἀνθρώπων ἀφρόν,ἐμοῦσα θρόμβους οὓς ἀφείλκυσας φόνου.