ἔσθ᾽ ὅπου τὸ δεινὸν εὖ, καὶ φρενῶν ἐπίσκοπον δεῖ μένειν δεῖ μένειν anonymus (in margine exemplaris Aldini apud bibliothec. Cantabrig.): δειμαίνει codd. καθήμενον: ξυμφέρει σωφρονεῖν ὑπὸ στένει. τίς δὲ μηδὲν ἐν δέει δέει Auratus: φάει codd. καρδίαν <ἂν ἂν add. Lachmann > ἀνατρέφων ἢ πόλις βροτός θ᾽ ὁμοί- ως ἔτ᾽ ἂν σέβοι δίκαν; Χορός μήτ᾽ ἀνάρχετον ἀνάρχετον Wieseler: ἄναρκτον M βίον μήτε δεσποτούμενον αἰνέσῃς. παντὶ παντὶ Pauw: ἅπαντι codd. μέσῳ τὸ κράτος θεὸς ὤπασεν, ἄλλ᾽ ἄλλ᾽ Wellauer: ἄλλα codd. ἄλλᾳ ἄλλα G: ἄλλα ( ι supra α scr.) M δ᾽ ἐφορεύει. ξύμμετρον δ᾽ ἔπος λέγω, δυσσεβίας δυσσεβίας Fa: δυσσεβείας codd. cett. μὲν ὕβρις τέκος ὡς ἐτύμως: ἐκ δ᾽ ὑγιεί- ας φρενῶν ὁ πάμφιλος πάμφιλος Hermann: πᾶσι φίλος codd. καὶ πολύευκτος ὄλβος. Χορός ἐς τὸ πᾶν δέ σοι λέγω, βωμὸν αἴδεσαι δίκας: μηδέ νιν κέρδος ἰδὼν ἀθέῳ ποδὶ λὰξ ἀτίσῃς: ποινὰ γὰρ ἐπέσται. κύριον μένει τέλος. πρὸς τάδε τις τοκέων σέβας εὖ προτίων