δυσοίμου τύχας.

Χορόςἔμολε δʼ ᾧ μέλει κρυπταδίου μάχαςδολιόφρων ποινά·ἔθιγε δʼ ἐν μάχᾳ χερὸς ἐτήτυμοςΔιὸς κόρα—Δίκαν δέ νινπροσαγορεύομεν βροτοὶ τυχόντες καλῶς—ὀλέθριον πνέουσʼ ἐν ἐχθροῖς κότον.

Χορόςἐπολολύξατʼ ὦ δεσποσύνων δόμωνἀναφυγᾶς κακῶν καὶ κτεάνων τριβᾶςὑπαὶ δυοῖν μιαστόροιν,δυσοίμου τύχας.

Χορόςτά περ ὁ Λοξίας ὁ Παρνασσίαςμέγαν ἔχων μυχὸν χθονὸς ἐπωρθία-ξεν ἀδόλως δόλοιςβλάβαν ἐγχρονισθεῖσαν ἐποίχεται.κρατεῖταί πως τὸ θεῖον παρὰ τὸ μὴὑπουργεῖν κακοῖς.ἄξια δʼ οὐρανοῦχον ἀρχὰν σέβειν.

Χορόςπάρα τε φῶς ἰδεῖνμέγα τʼ ἀφῃρέθην ψάλιον οἰκέων.ἄναγε μὰν δόμοι· πολὺν ἄγαν χρόνονχαμαιπετεῖς ἔκεισθʼ ἀεί.

Χορόςτάχα δὲ παντελὴς χρόνος ἀμείψεταιπρόθυρα δωμάτων, ὅταν ἀφʼ ἑστίαςπᾶν ἐλαθῇ μύσοςκαθαρμοῖσιν ἀτᾶν ἐλατηρίοις.τύχαι δʼ εὐπροσωποκοῖται τὸ πᾶνἰδεῖν ἀκοῦσαι πρευμενεῖς