τὰ μὲν γὰρ ἄλλα τλημόνως ἤντλουν κακά·φίλον δʼ Ὀρέστην, τῆς ἐμῆς ψυχῆς τριβήν,ὃν ἐξέθρεψα μητρόθεν δεδεγμένη,—κἀκʼ νυκτιπλάγκτων ὀρθίων κελευμάτωνκαὶ πολλὰ καὶ μοχθήρʼ ἀνωφέλητʼ ἐμοὶτλάσῃ·—τὸ μὴ φρονοῦν γὰρ ὡσπερεὶ βοτὸντρέφειν ἀνάγκη, πῶς γὰρ οὔ; τρόπῳ φρενός·οὐ γάρ τι φωνεῖ παῖς ἔτʼ ὢν ἐν σπαργάνοις,εἰ λιμός, ἢ δίψη τις, ἢ λιψουρίαἔχει· νέα δὲ νηδὺς αὐτάρκης τέκνων.τούτων πρόμαντις οὖσα, πολλὰ δʼ, οἴομαι,ψευσθεῖσα παιδὸς σπαργάνων φαιδρύντρια,γναφεὺς τροφεύς τε ταὐτὸν εἰχέτην τέλος.ἐγὼ διπλᾶς δὲ τάσδε χειρωναξίαςἔχουσʼ Ὀρέστην ἐξεδεξάμην πατρί·τεθνηκότος δὲ νῦν τάλαινα πεύθομαι.στείχω δʼ ἐπʼ ἄνδρα τῶνδε λυμαντήριονοἴκων, θέλων δὲ τόνδε πεύσεται λόγον.Χορόςπῶς οὖν κελεύει νιν μολεῖν ἐσταλμένον;Τροφόςἦ πῶς; λέγʼ αὖθις, ὡς μάθω σαφέστερον.Χορόςεἰ ξὺν λοχίταις εἴτε καὶ μονοστιβῆ.Τροφόςἄγειν κελεύει δορυφόρους ὀπάονας.Χορόςμή νυν σὺ ταῦτʼ ἄγγελλε δεσπότου στύγει·ἀλλʼ αὐτὸν ἐλθεῖν, ὡς ἀδειμάντως κλύῃ,ἄνωχθʼ ὅσον τάχιστα γηθούσῃ φρενί.ἐν ἀγγέλῳ γὰρ κυπτὸς ὀρθοῦται λόγος.Τροφόςἀλλʼ ἦ φρονεῖς εὖ τοῖσι νῦν ἠγγελμένοις;Χορόςἀλλʼ εἰ τροπαίαν Ζεὺς κακῶν θήσει ποτέ.