πατρὸς δʼ ἀτίμωσιν ἆρα τείσειἕκατι μὲν δαιμόνων,ἕκατι δʼ ἀμᾶν χερῶν;ἔπειτʼ ἐγὼ νοσφίσας ὀλοίμαν.

Χορόςἐμασχαλίσθη δέ γʼ, ὡς τόδʼ εἰδῇς·ἔπρασσε δʼ, ᾇπέρ νιν ὧδε θάπτει,μόρον κτίσαι μωμέναἄφερτον αἰῶνι σῷ.κλύεις πατρῴους δύας ἀτίμους.

Ἠλέκτραλέγεις πατρῷον μόρον· ἐγὼ δʼ ἀπεστάτουνἄτιμος, οὐδὲν ἀξία·μυχῷ δʼ ἄφερκτος πολυσινοῦς κυνὸς δίκανἑτοιμότερα γέλωτος ἀνέφερον λίβη,χέουσα πολύδακρυν γόον κεκρυμμένα.τοιαῦτʼ ἀκούων ἐν φρεσὶν γράφου ˘ ¯.

Χορόςδιʼ ὤτων δὲ συν-τέτραινε μῦθον ἡσύχῳ φρενῶν βάσει.τὰ μὲν γὰρ οὕτως ἔχει,τὰ δʼ αὐτὸς ὄργα μαθεῖν.πρέπει δʼ ἀκάμπτῳ μένει καθήκειν.

Ὀρέστηςσὲ τοι λέγω, ξυγγενοῦ, πάτερ, φίλοις.Ἠλέκτραἐγὼ δʼ ἐπιφθέγγομαι κεκλαυμένα.Χορόςστάσις δὲ πάγκοινος ἅδʼ ἐπιρροθεῖ·ἄκουσον ἐς φάος μολών,ξὺν δὲ γενοῦ πρὸς ἐχθρούς.

ὈρέστηςἌρης Ἄρει ξυμβαλεῖ, Δίκᾳ Δίκα.Ἠλέκτραἰὼ θεοί, κραίνετʼ ἐνδίκως δίκας. Χορόςτρόμος μʼ ὑφέρπει κλύουσαν εὐγμάτων.