ἴδεσθʼ Ἀτρειδᾶν τὰ λοίπʼ ἀμηχάνωςἔχοντα καὶ δωμάτωνἄτιμα. πᾷ τις τράποιτʼ ἄν, ὦ Ζεῦ;

Χορόςπέπαλται δαὖτὲ μοι φίλον κέαρτόνδε κλύουσαν οἶκτονκαὶ τότε μὲν δύσελπις,σπλάγχνα δέ μοι κελαινοῦ-ται πρὸς ἔπος κλυούσᾳ.ὅταν δʼ αὖτʼ ἐπʼ ἀλκῆς ἐπάρῃ μʼ ἐλπὶς, ἀπέστασεν ἄχοςπροσφανεῖσά μοι καλῶς.

Ἠλέκτρατί δʼ ἂν φάντες τύχοιμεν ἢ τά περπάθομεν ἄχεα πρός γε τῶν τεκομένων;πάρεστι σαίνειν, τὰ δʼ οὔτι θέλγεται.λύκος γὰρ ὥστʼ ὠμόφρωνἄσαντος ἐκ ματρός ἐστι θυμός.

Χορόςἔκοψα κομμὸν Ἄριον ἔν τε Κισσίαςνόμοις ἰηλεμιστρίας,ἀπριγδόπληκτα πολυπλάνητα δʼ ἦν ἰδεῖνἐπασσυτεροτριβῆ τὰ χερὸς ὀρέγματαἄνωθεν ἀνέκαθεν, κτύπῳ δʼ ἐπερρόθεικροτητὸν ἀμὸν καὶ πανάθλιον κάρα.

Ἠλέκτραἰὼ ἰὼ δαΐαπάντολμε μᾶτερ, δαΐαις ἐν ἐκφοραῖςἄνευ πολιτᾶν ἄνακτʼ,ἄνευ δὲ πενθημάτωνἔτλας ἀνοίμωκτον ἄνδρα θάψαι.

Ὀρέστηςτὸ πᾶν ἀτίμως ἔλεξας, οἴμοι.