νέρθεν περιθύμωςτοῖς κτανοῦσί τʼ ἐγκοτεῖν.

Χορόςτοιάνδε χάριν ἀχάριτον ἀπότροπον κακῶν,ἰὼ γαῖα μαῖα,μωμένα μʼ ἰάλλειδύσθεος γυνά. φοβοῦ-μαι δʼ ἔπος τόδʼ ἐκβαλεῖν.τί γὰρ λύτρον πεσόντος αἵματος πέδοι;ἰὼ πάνοιζυς ἑστία,ἰὼ κατασκαφαὶ δόμων.ἀνήλιοι βροτοστυγεῖςδνόφοι καλύπτουσι δόμουςδεσποτῶν θανάτοισι.

Χορόςσέβας δʼ ἄμαχον ἀδάματον ἀπόλεμον τὸ πρὶνδιʼ ὤτων φρενός τεδαμίας περαῖνοννῦν ἀφίσταται. φοβεῖ-ται δέ τις. τὸ δʼ εὐτυχεῖν,τόδʼ ἐν βροτοῖς θεός τε καὶ θεοῦ πλέον.ῥοπὴ δʼ ἐπισκοπεῖ δίκαςταχεῖα τοὺς μὲν ἐν φάει,τὰ δʼ ἐν μεταιχμίῳ σκότουμένει χρονίζοντας ἄχη βρύει,τοὺς δʼ ἄκραντος ἔχει νύξ.

Χορόςδιʼ αἵματʼ ἐκποθένθʼ ὑπὸ χθονὸς τροφοῦτίτας φόνος πέπηγεν οὐ διαρρύδαν.διαλγὴς δʼ ἄτα διαφέρειτὸν αἴτιον παναρκέτας νόσου βρύειν.