βασιλεὺς γὰρ ἦσθʼ, ὄφρʼ ἔζης,μόριμον λάχος πιπλάντωνχεροῖν πεισίβροτόν τε βάκτρον.

Ἠλέκτραμηδʼ ὑπὸ Τρωίαςτείχεσι φθίμενος, πάτερ,μετʼ ἄλλῳ δουρικμῆτι λαῷπαρὰ Σκαμάνδρου πόρον τεθάφθαι.πάρος δʼ οἱ κτανόντεςνιν οὕτως δαμῆναιφίλοις, θανατηφόρον αἶσανπρόσω τινὰ πυνθάνεσθαιτῶνδε πόνων ἄπειρον.

Χορόςταῦτα μέν, ὦ παῖ, κρείσσονα χρυσοῦ,μεγάλης δὲ τύχης καὶ ὑπερβορέουμείζονα φωνεῖς· δύνασαι γάρ.ἀλλὰ διπλῆς γὰρ τῆσδε μαράγνηςδοῦπος ἱκνεῖται· τῶν μὲν ἀρωγοὶκατὰ γῆς ἤδη, τῶν δὲ κρατούντωνχέρες οὐχ ὅσιαι στυγερῶν τούτων·παισὶ δὲ μᾶλλον γεγένηται.

Ὀρέστηςτοῦτο διαμπερὲς οὖςἵκεθʼ ἅπερ τι βέλος.Ζεῦ Ζεῦ, κάτωθεν ἀμπέμπωνὑστερόποινον ἄτανβροτῶν τλάμονι καὶ πανούργῳχειρὶ—τοκεῦσι δʼ ὅμως τελεῖται.

Χορόςἐφυμνῆσαι γένοιτό μοι πυκά-εντʼ ὀλολυγμὸν ἀνδρὸςθεινομένου, γυναικός τʼὀλλυμένας· τί γὰρ κεύθω φρενὸς οἷον ἔμπας