προσθοδόμοις Ἀτρείδαις.

Χορόςτέκνον, φρόνημα τοῦθανόντος οὐ δαμάζειπυρὸς ἡ μαλερὰ γνάθος,φαίνει δʼ ὕστερον ὀργάς·ὀτοτύζεται δʼ ὁ θνῄσκων,ἀναφαίνεται δʼ ὁ βλάπτων.πατέρων τε καὶ τεκόντωνγόος ἔνδικος ματεύειτὸ πᾶν ἀμφιλαφής ταραχθείς.

Ἠλέκτρακλῦθὶ νυν, ὦ πάτερ, ἐν μέρειπολυδάκρυτα πένθη.δίπαις τοί σʼ ἐπιτύμβιοςθρῆνος ἀναστενάζει.τάφος δʼ ἱκέτας δέδεκταιφυγάδας θʼ ὁμοίως.τί τῶνδʼ εὖ, τί δʼ ἄτερ κακῶν;οὐκ ἀτρίακτος ἄτα;

Χορόςἀλλʼ ἔτʼ ἂν ἐκ τῶνδε θεὸς χρῄζωνθείη κελάδους εὐφθογγοτέρους·ἀντὶ δὲ θρήνων ἐπιτυμβιδίωνπαιὰν μελάθροις ἐν βασιλείοιςνεοκρᾶτα φίλον κομίσειεν.

Ὀρέστηςεἰ γὰρ ὑπʼ Ἰλίῳπρός τινος Λυκίων, πάτερ,δορίτμητος κατηναρίσθης·λιπὼν ἂν εὔκλειαν ἐν δόμοισιτέκνων τʼ ἐν κελεύθοις