μῆνιν· δέχεσθαι δʼ οὔτε συλλύειν τινά.πάντων δʼ ἄτιμον κἄφιλον θνῄσκειν χρόνῳκακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ.τοιοῖσδε χρησμοῖς ἆρα χρὴ πεποιθέναι;κεἰ μὴ πέποιθα, τοὔργον ἔστʼ ἐργαστέον.πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν ἵμεροι,θεοῦ τʼ ἐφετμαὶ καὶ πατρὸς πένθος μέγα,καὶ πρὸς πιέζει χρημάτων ἀχηνία,τὸ μὴ πολίτας εὐκλεεστάτους βροτῶν,Τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί,δυοῖν γυναικοῖν ὧδʼ ὑπηκόους πέλειν.θήλεια γὰρ φρήν· εἰ δὲ μή, τάχʼ εἴσεται.

Χορόςἀλλʼ ὦ μεγάλαι Μοῖραι, Διόθεντῇδε τελευτᾶν,τὸ δίκαιον μεταβαίνει.ἀντὶ μὲν ἐχθρᾶς γλώσσης ἐχθρὰγλῶσσα τελείσθω· τοὐφειλόμενονπράσσουσα Δίκη μέγʼ ἀυτεῖ·ἀντὶ δὲ πληγῆς φονίας φονίανπληγὴν τινέτω. δράσαντι παθεῖν,τριγέρων μῦθος τάδε φωνεῖ.

Ὀρέστηςὦ πάτερ αἰνόπατερ, τί σοιφάμενος ἢ τί ῥέξαςτύχοιμʼ ἂν ἕκαθεν οὐρίσας,ἔνθα σʼ ἔχουσιν εὐναί,σκότῳ φάος ἀντίμοι-ρον; χάριτες δʼ ὁμοίωςκέκληνται γόος εὐκλεὴς