μῆνιν· δέχεσθαι δʼ οὔτε συλλύειν τινά.πάντων δʼ ἄτιμον κἄφιλον θνῄσκειν χρόνῳκακῶς ταριχευθέντα παμφθάρτῳ μόρῳ.τοιοῖσδε χρησμοῖς ἆρα χρὴ πεποιθέναι;κεἰ μὴ πέποιθα, τοὔργον ἔστʼ ἐργαστέον.πολλοὶ γὰρ εἰς ἓν συμπίτνουσιν ἵμεροι,θεοῦ τʼ ἐφετμαὶ καὶ πατρὸς πένθος μέγα,καὶ πρὸς πιέζει χρημάτων ἀχηνία,τὸ μὴ πολίτας εὐκλεεστάτους βροτῶν,Τροίας ἀναστατῆρας εὐδόξῳ φρενί,δυοῖν γυναικοῖν ὧδʼ ὑπηκόους πέλειν.θήλεια γὰρ φρήν· εἰ δὲ μή, τάχʼ εἴσεται.

Χορόςἀλλʼ ὦ μεγάλαι Μοῖραι, Διόθεντῇδε τελευτᾶν,