διʼ αἰῶνος δʼ ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ.λινοφθόροι δʼ ὑφασμάτωνλακίδες ἔφλαδον ὑπʼ ἄλγεσιν,προστέρνῳ στολμῷπέπλων ἀγελάστοιςξυμφοραῖς πεπληγμένων.

Χορόςτορὸς δὲ Φοῖβος ὀρθόθριξδόμων ὀνειρόμαντις, ἐξ ὕπνου κότονπνέων, ἀωρόνυκτον ἀμβόαμαμυχόθεν ἔλακε περὶ φόβῳ,γυναικείοισιν ἐν δώμασιν βαρὺς πίτνων.κριταί τε τῶνδʼ ὀνειράτωνθεόθεν ἔλακον ὑπέγγυοιμέμφεσθαι τοὺς γᾶς