πρέπουσα; ποίᾳ ξυμφορᾷ προσεικάσω;πότερα δόμοισι πῆμα προσκυρεῖ νέον;ἢ πατρὶ τὠμῷ τάσδʼ ἐπεικάσας τύχωχοὰς φερούσας νερτέροις μειλίγματα;οὐδέν ποτʼ ἄλλο· καὶ γὰρ Ἠλέκτραν δοκῶστείχειν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν πένθει λυγρῷπρέπουσαν. ὦ Ζεῦ, δός με τείσασθαι μόρονπατρός, γενοῦ δὲ σύμμαχος θέλων ἐμοί.Πυλάδη, σταθῶμεν ἐκποδών, ὡς ἂν σαφῶςμάθω γυναικῶν ἥτις ἥδε προστροπή.

Χορόςἰαλτὸς ἐκ δόμων ἔβανχοὰς προπομπὸς ὀξύχειρι σὺν κτύπῳ.πρέπει παρηὶς φοινίοις ἀμυγμοῖςὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ·διʼ αἰῶνος δʼ ἰυγμοῖσι βόσκεται κέαρ.λινοφθόροι δʼ ὑφασμάτωνλακίδες ἔφλαδον ὑπʼ ἄλγεσιν,προστέρνῳ στολμῷπέπλων ἀγελάστοιςξυμφοραῖς πεπληγμένων.

Χορόςτορὸς δὲ Φοῖβος ὀρθόθριξδόμων ὀνειρόμαντις, ἐξ ὕπνου κότονπνέων, ἀωρόνυκτον ἀμβόαμαμυχόθεν ἔλακε περὶ φόβῳ,γυναικείοισιν ἐν δώμασιν βαρὺς πίτνων.κριταί τε τῶνδʼ ὀνειράτωνθεόθεν ἔλακον ὑπέγγυοιμέμφεσθαι τοὺς γᾶς