εἰ γὰρ τὸν αὐτὸν χῶρον ἐκλιπὼν ἐκλιπὼν Blomfield: ἐκλείπων (ex ἐκλείπειν factum) M ἐμοὶ οὕφις ἐμοῖσι σπαργάνοις ὡπλίζετο, ita Porsonus versum emendavit: οὔφεῖσεπᾶσασπαργανηπλείζετο M καὶ μαστὸν μαστὸν Blomfield: μασθὸν M ἀμφέχασκ᾽ ἐμὸν θρεπτήριον, θρόμβῳ δ᾽ ἔμειξεν αἵματος φίλον γάλα, ἡ δ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽ ἀμφὶ τάρβει τῷδ᾽ Porson: ἀμφιταρβίτωδ᾽ M ἐπῴμωξεν πάθει, δεῖ τοί νιν, ὡς ἔθρεψεν ἔκπαγλον τέρας, θανεῖν βιαίως: ἐκδρακοντωθεὶς δ᾽ ἐγὼ κτείνω νιν, ὡς τοὔνειρον ἐννέπει τόδε. Χορός τερασκόπον δὴ δὴ Kirchhoff: δὲ M τῶνδέ σ᾽ αἱροῦμαι πέρι. γένοιτο δ᾽ οὕτως. τἄλλα δ᾽ ἐξηγοῦ φίλοις, τοὺς μέν μέν Stanley: δ᾽ ἕν M τι ποιεῖν, τοὺς δὲ μή τι δρᾶν λέγων. Ὀρέστης ἁπλοῦς ὁ μῦθος: τήνδε μὲν στείχειν στείχειν Porson: στίχειν M ἔσω, αἰνῶ δὲ κρύπτειν τάσδε συνθήκας ἐμάς, ὡς ἂν δόλῳ κτείναντες κτείναντες Robortello: κτείναντας M ἄνδρα τίμιον δόλοισι δόλοισι Hartung: δόλῳ τε M καὶ ληφθῶσιν ἐν ταὐτῷ βρόχῳ θανόντες, ᾗ καὶ Λοξίας ἐφήμισεν, ἄναξ Ἀπόλλων, μάντις ἀψευδὴς τὸ πρίν. ξένῳ γὰρ εἰκώς, παντελῆ σαγὴν ἔχων, ἥξω σὺν ἀνδρὶ τῷδ᾽ ἐφ᾽ ἑρκείους ἐφ᾽ ἑρκείους Turnebus: ἐφερκίους M πύλας Πυλάδῃ, ξένος τε καὶ δορύξενος δόμων. ἄμφω δὲ φωνὴν ἥσομεν ἥσομεν Turnebus: οἴσομεν M Παρνησσίδα, γλώσσης ἀυτὴν Φωκίδος μιμουμένω. καὶ δὴ θυρωρῶν οὔτις ἂν φαιδρᾷ φρενὶ δέξαιτ᾽, δέξαιτ᾽ Turnebus: λέξαιτ᾽ M ἐπειδὴ δαιμονᾷ δόμος κακοῖς: μενοῦμεν οὕτως ὥστ᾽ ἐπεικάζειν τινὰ δόμους δόμους Boissonade: δόμοις M παραστείχοντα παραστείχοντα Victorius: παραστίχοντα M καὶ τάδ᾽ ἐννέπειν: “τί δὴ πύλαισι πύλαισι Bolomfield: πύληισι M τὸν ἱκέτην ἀπείργεται Αἴγισθος, εἴπερ οἶδεν ἔνδημος παρών;” εἰ δ᾽ οὖν ἀμείψω βαλὸν βαλὸν (e βαλῶν factum) M ἑρκείων ἕρκειον (in ἑρκίον mutatum) M πυλῶν κἀκεῖνον ἐν θρόνοισιν εὑρήσω πατρός,