Ἑρμῆ χθόνιε, πατρῷ᾽ ἐποπτεύων κράτη, σωτὴρ γενοῦ μοι ξύμμαχός τ᾽ αἰτουμένῳ: ἥκω γὰρ ἐς γῆν τήνδε καὶ κατέρχομαι. τύμβου δ᾽ ἐπ᾽ ὄχθῳ τῷδε κηρύσσω πατρὶ κλύειν, ἀκοῦσαι . . . . . . πλόκαμον Ἰνάχῳ θρεπτήριον. τὸν δεύτερον δὲ τόνδε πενθητήριον 1-in codd. desunt: 1-5 ex Arist. Ran. 1126, 1172 sulevit Canter: 6-7 ex schol. Pind. Pyth. iv. 145 Stanley: 8-9 ex schol. Eur. Alc. 784 Dindorf 1-Post 6 interpungendum vidit Murray οὐ γὰρ παρὼν ᾤμωξα σόν, πάτερ, μόρον οὐδ᾽ ἐξέτεινα χεῖρ᾽ ἐπ᾽ ἐκφορᾷ ἐκφορᾷ Dindorf: ἐκφορὰν schol. νεκροῦ. <ἔα.> hinc incipiunt codd. M G ἔα add. Dindorf τί χρῆμα λεύσσω; τίς ποθ᾽ ἥδ᾽ ὁμήγυρις στείχει γυναικῶν φάρεσιν μελαγχίμοις πρέπουσα; ποίᾳ ξυμφορᾷ προσεικάσω; πότερα δόμοισι πῆμα προσκυρεῖ νέον; ἢ πατρὶ τὠμῷ τάσδ᾽ ἐπεικάσας τύχω χοὰς φερούσας νερτέροις μειλίγματα; μειλίγματα Casaubon: μειλίγμασιν M οὐδέν ποτ᾽ ἄλλο: καὶ γὰρ Ἠλέκτραν δοκῶ στείχειν ἀδελφὴν τὴν ἐμὴν πένθει λυγρῷ πρέπουσαν. ὦ Ζεῦ, δός με τείσασθαι μόρον πατρός, γενοῦ δὲ σύμμαχος θέλων ἐμοί. Πυλάδη, σταθῶμεν ἐκποδών, ἐκποδών Stanley: ἐκ τοδῶν M ὡς ἂν σαφῶς μάθω γυναικῶν ἥτις ἥδε προστροπή. Χορός ἰαλτὸς ἐκ δόμων ἔβαν ἔβαν Dindorf: ἔβν G: ἔ ... ceteris paene deletis M (conicitur ἔβην fuisse) χοὰς προπομπὸς ὀξύχειρι σὺν κτύπῳ. σὺν κτύπῳ Auratus: συγκυ.ωι correctum in συγκυπτωι M πρέπει παρηὶς φοινίοις φοινίοις ἀμυγμοῖς stanley: φοινισσαμυγμοῖς M ἀμυγμοῖς ὄνυχος ἄλοκι νεοτόμῳ, δι᾽ αἰῶνος δ᾽ ἰυγμοῖσι δ᾽ ἰυγμοῖσι Canter: διοιγμοῖσι M βόσκεται κέαρ. λινοφθόροι δ᾽ ὑφασμάτων