ἐς δόμον τὸν Ἀτρειδᾶνᾔσχυνε ξενίαν τράπε-ζαν κλοπαῖσι γυναικός.

Χορόςλιποῦσα δʼ ἀστοῖσιν ἀσπίστοράςτε καὶ κλόνους λογχίμουςναυβάτας θʼ ὁπλισμούς,ἄγουσά τʼ ἀντίφερνον Ἰλίῳ φθορὰνβέβακεν ῥίμφα διὰπυλᾶν ἄτλητα τλᾶσα· πολλὰ δʼ ἔστενοντόδʼ ἐννέποντες δόμων προφῆται·ἰὼ ἰὼ δῶμα δῶμα καὶ πρόμοι,ἰὼ λέχος καὶ στίβοι φιλάνορες.πάρεστι σιγὰς ἀτίμους ἀλοιδόρουςἄλγιστʼ ἀφημένων ἰδεῖν.πόθῳ δʼ ὑπερποντίαςφάσμα δόξει δόμων ἀνάσσειν.εὐμόρφων δὲ κολοσσῶνἔχθεται χάρις ἀνδρί·ὀμμάτων δʼ ἐν ἀχηνίαιςἔρρει πᾶσʼ Ἀφροδίτα.

Χορόςὀνειρόφαντοι δὲ πενθήμονεςπάρεισι δόξαι φέρου-σαι χάριν ματαίαν.μάταν γάρ, εὖτʼ ἂν ἐσθλά τις δοκῶν ὁρᾷ,παραλλάξασα διὰχερῶν βέβακεν ὄψις οὐ μεθύστερονπτεροῖς ὀπαδοῦσʼ ὕπνου κελεύθοις.τὰ μὲν κατʼ οἴκους ἐφʼ ἑστίας ἄχητάδʼ ἐστὶ καὶ τῶνδʼ ὑπερβατώτερα.τὸ πᾶν δʼ ἀφʼ Ἕλλανος αἴας συνορμένοις